MENU
Eric: Waar was God toen mijn moeder stierf

Eric: Waar was God toen mijn moeder stierf

06 jan

Eric (38) groeide op op het Franse platteland. Als kind van een Franse vader en een Afrikaanse moeder leidde hij een beschermd leven. Zijn moeder was moslim en zijn vader katholiek. Maar thuis werd er niet veel aan gedaan. Hij ging wel ter communie toen hij 11 jaar was. Maar van binnen begon hij sterk te twijfelen aan het christelijk geloof, omdat zijn moeder pas was gestorven. Hij bleef met z'n vader en zeven broers en zussen achter. Waar was God? Eric keerde de kerk de rug toe.

Toch besefte Eric dat er meer moest zijn, dat er iets was na de dood. 'Ik heb mijn hele leven gezocht, ik verdiepte me in de mystiek en ging me met allerlei occulte zaken bezighouden.'
Hij doorliep het gymnasium en begon daarna aan een studie natuurwetenschappen. Verder deed hij veel aan sport en hield hij van drank..

Op een zomerdag ontmoette hij Fleur. Het was liefde op het eerste gezicht. Zij kwam uit Nederland en was op vakantie in Frankrijk. Om bij Eric in de buurt te kunnen blijven ging ze er als au pair werken. De vakantieliefde werd een serieuze relatie en Fleur raakte zwanger. Het werd een meisje.
Eind jaren tachtig kwamen ze in Nederland wonen. 'Werk vinden viel niet mee', vertelt Eric. 'Ik had m'n studie niet afgemaakt en sprak slecht nederlands. Uiteindelijk kon ik als fabrieksarbeider aan de slag. Na een poos kreeg ik erge vermoeidheidsklachten en kwam ik thuis te zitten.'

Eric was op zichzelf teruggeworpen. 'In die tijd las ik een boek van een Frans filosoof Rene Gerard. Hij schreef dat de Bijbel onweerlegbaar is, niet kan worden tegengesproken. Dat maakte mij nieuwsgierig. Ik begon erin te lezen. Er ging een genezende en reinigende werking vanuit. Er ging ook kracht vanuit en die miste ik juist zo.'

Op een dag keek hij naar een televisieprogramma over de oorlog tussen China en Japan. Eric was kwaad op de Japanners en vond het terecht dat de atoombom op hen was gevallen. 'Maar toen zag ik in een flits al de Japanse slachtoffers, verminkt, verbrand. Ik zag hun pijn en hun leed. Ik zag het verdriet dat God had om wat de mensen elkaar aandoen! En ik schrok van mijn veroordeling. Ik begon vreselijk te huilen. Dat was voor mij het breekpunt. God was werkelijk begaan met de mensen, ook met mij. Aan die God wilde ik mijn leven toevertrouwen.'

Eric en Fleur hadden inmiddels twee kinderen. Ze maakten trouwplannen en lieten zich inschrijven bij de Katholieke Kerk. Ze bezochten een oecumenische kerk. Daar merkte hij dat die kerk ook openstond voor andere geloven dan het christendom. 'Voor mij was de bijbel de enige waarheid en daarom liet ik me uitschrijven bij de kerk. Ik bleef in de bijbel lezen, maar ik stond er nu wel alleen voor. Het was een eenzame tijd.' Toen bad hij tot God: ‘Heer, ik weet het niet meer. Wat moet ik doen?'

'De volgende dag lag er een foldertje in de brievenbus. Het ging over het christelijk geloof. Er stond een telefoonnummer op. Ik heb direct gebeld. De mensen nodigden me uit om samen met anderen uit de bijbel te leren. Toen begon mijn relatie met God te groeien. Als ik nu terugkijk, zie ik dat God me niet alleen gelaten heeft. Telkens wanneer ik vragen of problemen had, had God het antwoord al klaarliggen. Ik heb mijn geborgenheid gevonden bij God.'

Datum: 6 januari 2020
Auteur: Redactie Christelijknieuws
Foto: Henk-Jan Oudenampsen
Website: http://www.leven.nu

Dit artikel delen:

Meer nieuws: