MENU
Bert Dokter: Niet zozeer woorden maar des te meer daden

Bert Dokter: Niet zozeer woorden maar des te meer daden

05 okt

Deze week bestaat de christelijke hulpverleningsorganisatie Mission Possible Nederland 10 jaar. Wie ‘Mission Possible’ kent, kent Bert Dokter. Hoewel hij liever niet in de schijnwerpers staat, kan een interview met de oprichter én man achter Mission Possible Nederland niet ontbreken. 10 vragen aan ‘Mister Possible’ himself, want door zijn inzet werd er veel hulp mogelijk gemaakt.

Hoe zou je jezelf omschrijven in tien woorden?
Deze vraag heb ik aan mijn vrouw Marina overgelaten, met wie ik 21 jaar getrouwd ben. Zij kent mij door en door. Zij vindt mij rustig, weinig spraakzaam (wie veel praat, zegt veel onzin), een avonturier, geduldig, dat ik mensen een tweede kans geef, meelevend, een doorzetter, bescheiden (geen podiumman), toegewijd en een doener.

Wat weet bijna niemand van je?
Ik heb een gruwelijke hekel aan spinnen. Marina trouwens ook, vandaar dat we een ‘spinnenvangpotje’ in huis klaar hebben staan, want dood maken kan ik ze niet. Als ik een spin zie, dan bederft mijn eetlust en sla ik zo een maaltijd over. Ik heb trouwens geen flauw idee waar het vandaan komt.

Hoe beleef je je geloof?
Vooral praktisch. Ik ben niet zozeer van de woorden, meer van de daden, ook in Nederland. Daarom ben ik vrijwilliger bij het zeemanshuis in de Eemshaven. Een soort van buurthuis waar zeelui en chauffeurs komen uit onder andere de Oostzee-landen.

In m’n portemonnee zit een Bijbeltekst die bij mij past uit Colossenzen 3:17. Doe alles wat u zegt of doet in de naam van de Heer Jezus, terwijl u God, de Vader, dankt door Hem. Die kreeg ik van een voorganger toen we samen op werkvakantie gingen. Van huis uit ben ik gelovig opgevoed, kerkte in de vrijgemaakte kerk in Uithuizen en draai nog mee met de Bijbelstudiegroep daar. Samen met mijn vrouw bezoek ik de kerkdiensten van de baptistengemeente in Delfzijl.

Mission Possible heeft geen personeel in dienst, voel je je niet alleen?
Nee, en dat heb ik ook nooit gevoeld. Misschien komt het omdat ik een ‘einzelgänger’ ben en juist in zo’n setting goed functioneer. Ik ben gehecht aan mijn vrijheid en heb een sterke intrinsieke drive. Ik spar met het bestuur, met collega’s in andere landen en in werkgroepen waarin ik participeer. Tegelijkertijd weet ik dat het alleen-zijn een verantwoordelijkheid en kwetsbaarheid met zich mee brengt, daarom probeer ik zoveel mogelijk dingen op papier te zetten. Voordeel is dat de lijnen kort zijn en de focus van het werk bij de projecten ligt.

Wat was de aanleiding om tien jaar geleden te beginnen met Mission Possible?
Ik kende Mission Possible al vanaf 1996, in de tijd dat ik voor Dorcas woonde en werkte in Rusland. Met EO Metterdaad heb ik in 1999 een project gedaan voor een Mission Possible-opvangtehuis in Moskou en in 2006 in Jekaterinenburg. Na 14 jaar werken voor Dorcas besloot ik naar Nederland terug te keren. Onder andere omdat het voor mijn vrouw Marina lastig was om als Oekraïense in Rusland te wonen. In Nederland kon ze een studie volgen. Voor haar een jeugddroom die uit kwam. Toen we net in Nederland woonden, werd ik gebeld door Mission Possible of ik de organisatie wilde vertegenwoordgen in Nederland.

Voordeel is dat de lijnen kort zijn en de
focus van het werk bij de projecten ligt.


Hoe heb je het eerste jaar beleefd?
Dat was heel uitdagend. Toen ik het notariskantoor uitliep met de getekende statuten onder mijn arm werd ik door EO Metterdaad gebeld. Zij wilden de opbrengst van hun kerstproject besteden aan de opstart van een opvanghuis in Asbest. Dat leverde 400.000 euro op! Later zijn we nog in het EO-programma ‘Bestemming Onbekend’ geweest. Dat gaf een enorme boost aan de naamsbekendheid. De vliegende start was voor mij een bevestiging van God om te remigreren en Mission Possible Nederland op te richten.

Wat vond je een moeilijk moment?
Mission Possible Nederland heeft weinig moeilijkheden meegemaakt. Er waren wel eens acties die minder opbrachten dan verwacht, maar strijd heb ik niet gekend. Soms gaat het op buitenlandprojecten anders dan je ver¬wacht. Je werkt met mensen samen die wel eens andere keuzes maken die weer negatieve invloed hebben op het werk. Ik besef dat er een ‘tegenstander’ is die het werk wil dwarsbomen en niet stilzit.

Wat voor zegeningen zie je in het werk?
Het werk heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Van vrijwilligers die met een thermoskan soep de straatjeugd opzochten tot opvangtehuizen met personeel die professionele hulpverlening bieden. In al die jaren dat Mission Possible actief is, hebben we voor duizenden mensen het verschil kunnen maken.
Een andere zegening is de verbeterde relatie met de lokale overheden. Waar ze tien jaar geleden weinig van onze motivatie en inzet snapten en ons soms boetes gaven, is er nu steeds meer samenwerking in de hulp aan (tiener) moeders, kinderen en gezinnen in nood.
En ik heb gemerkt dat ik me geen zorgen hoef te maken over de financiën. God ondersteunt deze bediening. Mensen en fondsen bieden zich aan. En dat komt goed uit, want ik ben geen fondsenwerver en houd er niet van om geld te vragen. Als we ons werk op een zuivere manier doen, komt het geld er vanzelf. Zegeningen ontstaan door gebed. Dat is de kurk waarop ons werk drijft.

Welk moment is je bijgebleven?
Ik heb verschillende mooie momenten meegemaakt en ‘succesverhalen’ zoals Julia die op de cover staat, maar ik wil een ‘failure’ benoemen. Ik vind het moeilijk dat sommige deelnemers die we jarenlang ondersteunen toch het andere pad kiezen, zoals Ksenya van 25 jaar. Een leuke dame die ook te zien was in de rapportage van EO Metterdaad. Haar overlijden laat de kracht en macht van de verslaving zien. Ik geloof dat er een geestelijke strijd gaande is. Deelnemers die tot een levend geloof komen, hebben veel meer kans om de ‘oude wereld’ achter zich te laten. Als een soort verwerking schreef ik toen de blog met als titel: ‘Another day in paradise’.
Lees de blog op www.missionpossible.nl/paradise/

Hoe zie je de toekomst van Mission Possible?
Er is een grote kans dat ik over enkele jaren de rol van ‘president’ van Mission Possible Internationaal op me neem. Daarom denk ik nu al na over mijn opvolging en het overdragen van de werkzaamheden. Ik zoek iemand met passie voor het werk, die zelfstandig kan opereren en het leuk vindt om op het snijvlak van publiciteit en fondsenwerving actief te zijn. Als je je aangesproken voelt, neem dan gerust contact op!

Datum: 5 oktober 2020
Website: http://www.missionpossible.nl

Dit artikel delen:

Gerelateerde artikelen:

7 december 2011 Winteractie voor Mission Possible

Meer nieuws: