Amir Tsarfati: Shalom vanuit Israël, het land dat God aan Zijn uitverkoren volk heeft gegeven! Wat een geweldige week is het geweest, vooral de afgelopen dagen. Op zondag arriveerde onze groep voor de ‘Ervaar de Bijbel’-tour van februari en op maandag gingen we meteen aan de slag. Na een dag in Joppe, in Caesarea, op de berg Karmel en in de Jizreëlvallei sloten we de avond af met het vervullen van een droom die ik al vanaf het begin voor CONNECT had. We hebben een vraag-en-antwoordsessie opgenomen met de reisgroep als ons live studiopubliek. Er werden uitstekende vragen gesteld door deelnemers uit Amerika, Europa en Azië, die perfect het wereldwijde publiek van deze bediening vertegenwoordigden. Die avond, toen alles achter de rug was, nam ik de tijd om God te danken voor de krachtige manier waarop Hij het werk had voltooid dat Hij bijna twee jaar geleden was begonnen toen Hij ons de visie voor CONNECT bekendmaakte.
Voor een gedetailleerde analyse van het nieuws en hoe dit aansluit bij de Bijbel, kun je mijn MidEast & Beyond Update van gisteren bekijken. Als je live verslag wilt volgen, abonneer je dan op mijn Telegram-kanaal, en als je op zoek bent naar snelle analyses en updates over het ministerie, kun je mij volgen op Instagram.
Iran blaft, maar bijt niet
Dreigementen tegen Amerika. Dreigementen tegen Israël. Gisteren was er zelfs een dreigement tegen de luchthaven van Dubai. Iran is als een boos stekelvarken dat tegenover een grizzlybeer staat. Het stekelige knaagdier kan gemakkelijk aan stukken worden gescheurd, dus doet het er alles aan om de beer duidelijk te maken dat hij een hoge prijs zal betalen als hij besluit aan te vallen. Elke verklaring die het islamitische regime aflegt, is opnieuw een demonstratie van zijn stekels. Een van de meest recente voorbeelden was het dreigement van Abed Rahim Mousavi, stafchef van de strijdkrachten in Iran: “Na de twaalfdaagse oorlog hebben we onze militaire doctrine veranderd van defensief naar offensief door een beleid aan te nemen van asymmetrische oorlogsvoering en een verpletterende reactie op vijanden.” Met andere woorden: “Als je met je enorme tanden en vlijmscherpe klauwen in onze buurt komt, kun je rekenen op de pijn van onze miljoenen kleine stekels, overal en altijd, van je bases in het Midden-Oosten tot je vliegdekschepen in de Arabische Zee, van de hoofdstad van je land tot je kleine steden.”
De identificatie van de beer verandert wanneer je Iran zelf binnenkomt. Daar is het regime de grizzlybeer en zijn de demonstranten de zalm die tegen de stroom in probeert te zwemmen. Honderdduizenden jongeren, en ook veel ouderen, zetten alles op het spel om een beter leven te bereiken zonder het onderdrukkende islamisme dat boven hun hoofd hangt.
Ondertussen plukken de Basij, de politie en de Revolutionaire Garde genadeloos de weerloze vissen één voor één uit het water en slachten ze af. Tragisch genoeg verloopt het vermoorden van de demonstranten in het echte leven zelden zo netjes als een beer die een zalm grijpt en doorslikt. In plaats daarvan worden de jongeren gearresteerd, in de gevangenis gegooid, gemarteld en vervolgens geëxecuteerd. Dinsdag plaatste een Duits-Iraanse journalist een artikel waarin hij wees op het lage aantal vrouwenlichamen dat onder de doden te vinden is. Hij beweert dat dit komt doordat het regime “verkrachting als wapen tegen zijn” volk gebruikt. Om het bewijs van deze gruwelijke tactiek voor de buitenwereld te verbergen, worden de lichamen van vrouwen verbrand.
Zullen er gesprekken komen?
Zullen de Verenigde Staten en Iran om de tafel gaan zitten om te praten, of komt er oorlog? Het antwoord op deze vraag hangt af van wie je het vraagt en wanneer je het vraagt. Gisteren nog werden de gesprekken sneller aangekondigd en weer afgeblazen dan een stroboscooplamp in een discotheek. Aanvankelijk eiste Iran dat de gesprekken van Istanbul naar Oman zouden worden verplaatst, waarschijnlijk omdat Iran de handel met de Golfstaat wil uitbreiden. Vervolgens beperkte het islamitische regime de inhoud van de discussie tot één enkel onderwerp. Ali Shamkhani, senior adviseur van de Opperste Leider van Iran, zei dat alle gesprekken “alleen beperkt mogen blijven tot de nucleaire kwestie”. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio, stond erop dat de onderhandelingen naast de nucleaire kwestie ook ballistische raketten, proxy-milities en de behandeling van demonstranten moesten omvatten.
Voor we het doorhadden waren de onderhandelingen van de baan en stonden de landen weer op het punt van oorlog. Toen werden de onderhandelingen plotseling weer hervat. Wat was er gebeurd? In de confrontatie tussen Trump en Khamenei lijkt het erop dat Trump heeft toegegeven. De president bevindt zich in een zeer moeilijke situatie. De tussentijdse verkiezingen komen eraan en als hij het Huis van Afgevaardigden en de Senaat verliest, zou hij de laatste twee jaar van zijn ambtstermijn weleens zijn macht kwijt kunnen zijn. Eén manier om ervoor te zorgen dat de Republikeinen in november worden weggevaagd, is door een conflict aan te gaan waarin Amerikaanse soldaten sneuvelen. Dit brengt ons terug bij de analogie van de beer en het stekelvarken. Trump zou ongetwijfeld een veldslag tegen Iran winnen, maar hij zou de oorlog kunnen verliezen tegen de linkse ideologie die er alles aan doet om hem machteloos te maken en al het goede dat hij voor het land heeft gedaan teniet te doen.
Maar het gaat om meer dan alleen het verlies van soldaten. De nieuwe Amerikaanse nationale defensiestrategie legt uit waarom een lange en kostbare oorlog in het Midden-Oosten iets is dat de huidige Amerikaanse regering zich niet kan veroorloven. Iran begrijpt dit goed en oefent opzettelijk druk uit door te dreigen met een langdurige regionale oorlog. Washington wil bovenal een Midden-Oosten dat zo rustig is dat de VS zich kan concentreren op grotere prioriteiten: Groenland vanuit defensief oogpunt en de India-Midden-Oosten-Europa Economische Corridor (IMEC) vanuit economisch oogpunt. Dit alles betekent één ding: het ayatollah-regime zal in de nabije toekomst niet verdwijnen.
Ik ben een fan van Donald Trump. Als president is hij de beste vriend die Israël ooit heeft gehad. Maar ik geloof dat hij, net als de meeste westerlingen, het Midden-Oosten niet volledig begrijpt. Daardoor is hij in een hoek gedreven die hem zal dwingen de demonstranten in de steek te laten en de kwesties van ballistische raketten en proxy-milities op tafel te laten liggen. Voor Israël betekent dit dat de verantwoordelijkheid voor de omgang met Iran aan onszelf wordt overgelaten. Wij zijn degenen die zullen moeten beslissen of we het ballistische raketprogramma van Iran moeten aanvallen, mocht het worden uitgesloten van welke deal de regering-Trump ook besluit te sluiten met de duivel.
Als leraar van Bijbelse profetie verbaast mij dit allemaal niet. Wat mij echter diep raakt, is het lot van het dappere Iraanse volk dat geloofde dat “er hulp onderweg was” en de straat op ging, om vervolgens geconfronteerd te worden met de afslachting van meer dan 40.000 voornamelijk jonge en ongewapende burgers. Iran is geduldig. Het is bereid om het einde van Trumps ambtstermijn in het Witte Huis af te wachten en zijn hoop te vestigen op de uiteindelijke neergang van Amerika. De vraag die overblijft, is eenvoudig: zal Israël binnenkort op eigen houtje weer aanvallen, of zal het door de Verenigde Staten onder druk gezet worden om dat niet te doen?
Israëlische aandelenmarkt bloeit
Gelukkig is het enige wat momenteel in Israël ontploft onze economie. De Amerikaanse aandelenmarkt heeft onlangs recordhoogtes bereikt, maar de Israëlische aandelenmarkt heeft de Amerikaanse stijgingen met een factor drie overtroffen. Ondanks de onzekere geopolitieke situatie hebben zowel Moody’s als S&P de kredietwaardigheid van Israël verhoogd naar stabiel. Techbedrijven investeren ook aanzienlijk in het land, waaronder NVIDIA, dat een fabriek van 160.000 vierkante meter bouwt op vijf minuten afstand van mijn huis. Dit alles past in de profetie van Ezechiël 38, waarin Israël wordt gezien als een land van vrede en veiligheid, rijp om te plunderen, vlak voor het uitbreken van de Ezechiël-oorlog.
Terroristen blijven actief in Gaza
Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad blijven IDF-troepen in Gaza bedreigen. Eerder deze week heeft de IDF vier terroristen in Gaza uitgeschakeld die de troepen bij de gele lijn naderden. Vervolgens hebben ze Ali Razaina, de commandant van de PIJ-brigade in het noorden van Gaza, gedood. Gisteren raakte een IDF-soldaat ernstig gewond door sluipschuttersvuur bij de gele lijn. Als reactie daarop heeft het IDF negen Hamas-terroristen gedood in Gaza-stad en Khan Yunis. Het lijkt er beslist op dat de meest verstandige optie voor de terroristen zou zijn om zich gewoon over te geven.
Rusland geeft niet op
Wie dacht dat de Russen de oorlog tegen Oekraïne zat waren en zouden zoeken naar een elegante manier om zich terug te trekken, vergist zich. Dinsdag vond de belangrijkste aanval van Rusland op Oekraïne dit jaar plaats. Het belangrijkste doel was de energie-infrastructuur, met aanvallen in Kiev, Zaporizhzhia, Dnipro, Kharkiv, Vinnytsia, Odesa, Chernihiv en de omliggende gebieden. Wat betreft internationaal prestige zit Rusland in de lift. Ze hebben zelfs een aanbod aan Iran hernieuwd om het verrijkte uranium van het islamitische regime te behouden, als dat de onderhandelingen zou bevorderen. Kremlin-woordvoerder Dmitry Peskov zei: “Rusland biedt al geruime tijd zijn diensten aan als een mogelijke optie die zou kunnen leiden tot het wegnemen van bepaalde irritaties voor een aantal landen.” Verrijkt uranium “bepaalde irritaties” noemen is waarschijnlijk het meest Russische dat ik in lange tijd heb gelezen. Tot nu toe heeft de ayatollah geen gebruik gemaakt van dit aanbod van Poetin. Hoe dan ook, als de uitkomst van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne iets anders zou zijn dan een overwinning voor het Kremlin, zou de geopolitieke positie van Rusland instorten.
Turkije, Israël, Afrika en Ezechiël
We hebben Iran en Rusland gehad, dus we kunnen net zo goed ook een bezoek brengen aan Turkije om onze Ezechiël-oorlogstour af te ronden. Turkije heeft zijn invloed in Afrika uitgebreid, met name in Libië en Somalië. De grootste militaire basis van Turkije bevindt zich zelfs in Somalië en heeft onlangs drie Amerikaanse Lockheed Martin F-16 Viper-straaljagers ontvangen. Nu staat Somalië niet bekend om zijn gastvrijheid en sociale vaardigheden, maar het maakt dit ruimschoots goed met een overvloed aan mineralen. Gezien de economische problemen van Turkije zou een overeenkomst met Somalië over een deel van zijn minerale rijkdom een enorme meevaller kunnen zijn. Het probleem is dat veel van de zeldzame aardmetalen, waaronder een grote hoeveelheid lithium, zich in de mijnen van de afgescheiden republiek Somaliland bevinden. En wie zie je daar in de hoofdstad Hargeisa rondhangen met de Somalilanders? Dat zijn weer die vervelende Joden. Zij waren de eerste en enige natie die de Republiek Somaliland als onafhankelijke natie erkende. De regering van Hargeisa is dan ook meer dan bereid om een deal te sluiten met Jeruzalem voor al die mineralen, met name het lithium dat in zo veel batterijen en elektrische auto’s wordt gebruikt. Opnieuw zien we een stukje van de motivatiepuzzel op zijn plaats vallen die Turkije, Iran en Rusland, samen met Libië, Soedan en anderen, ertoe brengt een alliantie te vormen om de natie Israël te plunderen en te vernietigen.
Het werk van Behold Israel
De huidige generatie jongvolwassenen wordt overspoeld met misleiding via universiteiten, televisie en sociale media. God heeft ons, bij Behold Israel, geroepen om die leugens rechtstreeks aan te pakken. Dit heeft geleid tot het lanceren van GenZion! Door het verband te laten zien tussen de Bijbel, Israël en actuele gebeurtenissen willen we GenZ toerusten met Bijbelse waarheid in een schreeuwerige, verdeelde wereld. Informatie hierover en over onze andere activiteiten vind je via de links en op onze website.
Bedankt voor jullie trouwe gebeden, en de voortdurende financiële steun aan Behold Israel. Moge God jullie zegenen voor de vele manieren waarop jullie ons gezegend hebben.
In de verwachting van Zijn komst,
Amir Tsarfati
Amir Tsarfati is een geboren Israëli en voormalig majoor in het Israëlisch leger (IDF). Hij is de oprichter en directeur van Behold Israel. Dit is een non-profitorganisatie die Bijbels onderwijs geeft door middel van rondleidingen, conferenties en social media, en vanuit een Bijbels en profetisch gezichtspunt nieuws en informatie over Israël biedt.
Lees meer op de website van Amir Tsarfati: beholdisrael.org
Deze nieuwsbrief is vertaald door de redactie van ChristelijkNieuws vanuit de mail van Amir van donderdag 5 februari 2026. Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
Meer berichten van Amir Tsarfati zijn te vinden op:
YouTube: www.youtube.com
Telegram: t.me/beholdisraelchannel
Facebook: facebook.com/beholdisrael
Instagram: instagram.com/amir.tsarfati
X / Twitter: x.com/beholdisrael
Nieuw verschenen boek van Amir Tsarfati:
Op onderzoek in Ezechiël
‘Dan zult u weten dat Ik de Heere ben …’ (Ezechiël 37:13). God sprak deze woorden tot het volk Israël om hen in een donkere tijd zowel aan te sporen als te bemoedigen. Maar ze zijn ook een krachtige boodschap van hoop voor alle gelovigen. De vele profetieën over het huidige Israël en de eindtijd maken het Bijbelboek Ezechiël van onschatbare waarde voor zowel Joden als christenen. Op onderzoek in Ezechiël is bedoeld als een gids die je meeneemt door het verslag van Gods grote kracht en genade voor ál Zijn kinderen. Het helpt je om:
- de contouren te ontdekken van Gods plannen voor het verleden en de toekomst, met name de bijzondere profetieën in Ezechiël 36–39, die zich in deze tijd ontvouwen;
- bemoediging te vinden in Gods beloften van herstel en geestelijke vernieuwing, en op Hem te vertrouwen;
- waakzaam en vol verwachting uit te zien naar de eindtijd en de wederkomst van Christus, en standvastig te blijven in je geloof.
Ongeacht je omstandigheden en wat er ook in de wereld gebeurt, in Ezechiël vind je de rustgevende zekerheid dat God in alle situaties werkelijk Heer is over alles. Op onderzoek in Ezechiël moedigt je aan en rust je toe om anderen te vertellen over Gods reddende kracht en over de wereld die gaat komen!
Amir Tsarfati heeft meer boeken geschreven: Bekijk hier het overzicht
