Mijn naam is Cor, ik ben 65 jaar en woon in Apeldoorn. Mijn ouders trouwde met elkaar toen mijn moeder 17 jaar oud was. Daar moest ze toestemming voor krijgen van de koningin. Mijn moeder had daar vooral veel haast mee, omdat ze thuis door haar stiefvader werd misbruikt. Na het trouwen kregen ze al snel drie kinderen, 2 jongens en een meisje.
Mijn moeder lag door lichamelijke klachten regelmatig in het ziekenhuis. Als mijn moeder ziek was kwamen haar moeder en ook de stiefvader logeren bij ons om op ons te passen. Zo vielen ook mijn jongere zusje en ik ten prooi aan het misbruik door onze stiefopa. Dat heeft tot mijn elfde geduurd. Ik sprak daar nooit over. Het was mijn geheim. Al het pijn en verdriet compenseerde ik met veel werken en sporten. Omdat mijn vader katholiek was, gingen we af en toe naar de kerk. Ik werd daar ook misdienaar. Maar God of geloof deed mij niets.
Huwelijk
In 1985 trouwde ik en kreeg een zoon in 1990. Mede ook door mijn geheim werd het een moeilijk huwelijk, die eindigde in een scheiding in 1995. Een jaar later werd mijn zoon bevriend met de twee jongens van Angelika. We woonden toen maar drie huizen bij elkaar vandaan. Angelika was in mijn ogen echt een goed mens, zorgzaam, vlijtig, lief en behulpzaam. Zij geloofde in God. Haar rugzak was ook behoorlijk vol. We konden daarom veel met elkaar bepraten. In 1999 kochten we samen een huis en ik startte met mijn eigen timmer- en klussenbedrijf.
In 2002 zaten we samen op de bank een film te kijken over het misbruik van kinderen in de katholieke kerk. Ik verstijfde helemaal. Angelika wist niet wat er gebeurde. Na 30 jaar heb ik haar het geheim over mijn misbruik verteld.
Mijn stiefopa was in die periode ernstig ziek. Op mijn motor reed ik regelmatig naar hem toe. Het klinkt misschien vreselijk, maar ik wilde zien hoe hij werd gestraft voor wat hij ons heeft aangedaan. Hoe hij zijn verdiende loon kreeg.
Therapie
Mentaal zat ik echt in de knoop, uitte het vaak op de verkeerde manier. Zo begon ik aan een periode van therapie en veel praten. Samen kregen we de trein weer op de rails. Door erover te praten kreeg ik meer inzicht in wat er is gebeurd. Ik kon het ook vertellen aan mijn ouders. Mijn vader voelde zo’n boosheid dat hij het in de eerste instantie niet kon geloven. Mijn moeder voelde veel spijt, wat ze ook in brieven aan me schreef.
Niet veel later kreeg ik tijdens werkzaamheden een boormachine op mijn hoofd van 8 meter hoogte, ik belandde in het ziekenhuis. De chirurg zei: 1 cm naar achter en je was nooit meer opgestaan. Ik realiseerde me maar al te goed dat ik een engeltje op mijn schouder had gehad. Christelijke collega’s zeiden tegen me dat ze voor mij zouden bidden. Dat betekende eigenlijk niets voor mij. Door het verleden van Angelika had ik ook gemerkt dat veel gelovigen hypocriet konden zijn. Ergens kon ik wel geloven in het bestaan van God, maar ik voelde geen enkele noodzaak om God te betrekken in mijn leven. Ik was al druk zat.
Ik knapte weer op en ging hard aan het werk. Ik maakte lange dagen en alles ging voor de wind. Ik kreeg echter steeds meer lichamelijke klachten. Ik kreeg astma en COPD.
Kerk
In die tijd vroeg Angelika mij regelmatig mee te gaan naar een kerk, alleen de gedachte al maakte me zeer onrustig. Ik accepteerde dat zij daar behoefte aan had, maar laat mij maar mijn leventje leiden. Ik was tevreden hoe het ging, genoeg werk, geld, mooi huis, en vakanties. Ook had ik een mooie hobby in tropische vogels waarmee ik wedstrijden deed en drie keer wereldkampioen werd.
Tumor
In 2023 ging ik naar de huisarts. Ik dacht dat ik een hernia had en kwam bij de neuroloog terecht. Het was geen hernia, zei de neuroloog, maar iets dat hem wat meer zorgen baarde. Ik had een tumor onder in mijn ruggemerg en die moest snel verwijderd worden, omdat de kans op een dwarslaesie aanwezig was. Ik wist niet meer wat ik moest zeggen. Ik heb kanker, ga ik nu dood? Ik heb de hele weg naar huis gehuild.
Binnen twee weken lag ik in Zwolle op de operatietafel. De operatie duurde 4,5 uur en daarna moesten we nog 6 weken wachten op de uitslag. Die zes weken maakte me helemaal gek.
Bidden
In die tijd kreeg ik veel bezoek van christelijke buren. Bij ons thuis gingen zij voor ons bidden. Ook deed ik soms zelf een gebedje. Dan vroeg ik aan God: waarom ik? Ik was zo bang en heb zoveel gehuild en wakker gelegen. Praten met God bracht mij rust.
De uitslag kwam: het bleek een goedaardige tumor. Ben ik weer vlak voor de dood gered. Dit kan geen toeval zijn dacht ik. God had mijn gebeden verhoord. Dit was Zijn antwoord. Dan geeft Hij om mij en bestaat God dus echt.
Upstream
Later kreeg ik alsnog een hernia, die met veel pijnstillers wel te dragen was. Er lag een folder van Upstream op tafel. ‘De God die ik je gun, verwelkomt je zoals je bent.’ Angelika vroeg me om mee te gaan. Die ochtend werd ik zo geraakt. Ineens begreep ik waar het over ging. Ik was echt onder de indruk. Dat gevoel bleef de hele week bij me en zo ging ik daarna iedere zondag naar Upstream. Ik wilde meer.
Ik kreeg steeds tijdens die ochtenden meer zicht op mijn leven. Dat ik zo gedachteloos heb geleefd. Maar ben doorgegaan, zonder ooit na te denken over God. Zonder Hem ooit te danken. Op 3 november 2024 maakte ik de keuze voor Jezus door mijn hand op te steken. Jezus stierf voor mijn zonden aan het kruis. Dat begreep ik inmiddels. Hij betaalde voor mij de prijs die ik schuldig was.
Op zoek naar God-cursus
Ik ben de ‘Op zoek naar God-cursus’ gaan doen. Vlak voor de cursus viel ik door een black-out van de steiger op mijn werk. Ik hield daar hersenletsel, vijf gebroken ribben en een gebroken sleutelbeen, gescheurde pees en spieren aan over. Het traject van herstel was zwaar en pijnlijk, maar ik moest en zou aan de cursus beginnen. In die cursus heb ik nagedacht over vergeving. Zou ik de stiefopa kunnen vergeven voor het misbruik? In de gesprekken hierover kreeg ik de indruk dat ik ook mijzelf moest vergeven. Jaren dacht ik na over hoe ik eigenlijk had moeten handelen. Dat ik mijn vader had moeten vertellen over wat mijn stiefopa deed. Tijdens de cursus leerde ik dat ik mezelf dat moet vergeven. Ik was een kind en ik wist het niet beter. Op dit moment volg ik met Angelika de ‘Op Weg Met God cursus’. Ook ben ik gestopt met mijn bedrijf en in loondienst gegaan.
Steun en kracht
Als ik zo terugkijk op mijn leven dan zie ik een aaneenschakeling van vreugde, tegenslag en zoeken. Ik kan daar God nu voor danken. Ik ben zo dankbaar dat ik de steun en kracht van Jezus heb ontdekt. Ik voel nu innerlijke rust, ik voel me geliefd en geniet van mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. Ik ben Angelika dankbaar voor haar geduld, dat zij hoop hield en erop vertrouwde dat ik ook deze stap zou maken.
‘Jezus, hier ben ik. Ik geef mijn problemen, mijn angsten, pijn, verdriet, zorgen en mislukkingen aan U. Alles waarvan ik in de stress schiet, vertrouw ik U toe. Dank U wel dat U zoveel van mij houdt. Ik prijs Uw naam en plaats U in het centrum van mijn leven. Amen’
**
Dit interview is met vriendelijke toestemming van Upstream geplaatst. Meer getuigenissen en informatie over Upstream is te vinden via deze link: www.upstream.cafe/verhalen
Auteur: Team Upstream
Kerk De Basis: www.basis.cc
Upstraim: www.upstream.cafe
Beeld: Videostill Youtube
Cursus: www.basis.cc/opzoeknaarGod
