Mirjam Bikker: Hoe herinnert de patiënt met post-covid of een andere PAIS-ziekte zich dit kabinet over vier jaar? Hoe de psychiater die crisisdienst draait in de GGZ? De kraamverzorgster die met hart en ziel werkt, maar met al dat werk geen enkele hypotheek kan vinden? Zorg gaat niet over stelsels, niet over spreadsheets maar over mensen. En mensenlevens zijn geen kostenpost maar een geschenk.
Aan het begin van dit debat zou ik de ministers willen vragen, waar moeten we over vier jaar staan? Voor wie is er over 4 jaar het verschil gemaakt? Voor welke sector? Op welke stelselwijziging zijn ze straks trots? Ik kijk uit naar het antwoord van beide ministers.
Mijn antwoord is op deze vragen helder. De ChristenUnie is een pro-life partij. Dat gaat niet alleen over het begin of het einde van het leven maar over het hele leven. Daarom staan wij op voor de kraamzorg, voor de gehandicaptenzorg of de kinderen in zorghuizen.
De kracht van onze samenleving
Deze coalitie begint als we niet uitkijken met stevig bezuinigen zonder horizon hoe de samenleving er daarna uit moet zien. De kracht van een samenleving wordt niet groter als iedereen kiest voor zichzelf, wel als we opstaan voor elkaar. De kracht van onze samenleving wordt niet groter als het gaat om je toegevoegde waarde, wel als elk leven voluit van waarde is.
Wat doet dit nieuwe kabinet met de kracht van onze samenleving? Links en rechts zijn er bezuinigingsposten gekozen, zodat er een mooi sluitend plaatje ligt. Maar als begonnen wordt met kloppende cijfers dan wordt de zorg in een harnas gedrongen. Afgelopen week werd dat duidelijk in het debat met de MP over de gehandicaptenzorg. Mijn vraag aan de ministers: wanneer legt u een visie neer op de langdurige zorg? De ChristenUnie zal niet instemmen met een cocktail van een enorme stijging van het eigen risico, stapeling van zorgkosten en ook nog eens onbekende gevolgen voor de meest kwetsbare mensen, zoals de gehandicaptenzorg.
Goede kraamzorg
Ik begin bij de zorg aan de start van het leven. Goede kraamzorg geeft gezinnen een sterke start. Maar door personeelstekorten raakt dat steeds verder uit zicht. Bovendien is de eigen bijdrage voor gezinnen met een kleine portemonnee echt een obstakel om voldoende zorg te krijgen. Als we niet uitkijken is de kraamzorg straks afgebroken. Ik heb de afgelopen tijd veel kraamverzorgenden gesproken die zich daar grote zorgen over maken.
Herkent de minister dat door de eigen bijdrage de meest kwetsbare gezinnen niet de zorg krijgen die ze nodig hebben? Wil de minister in gesprek met gemeenten en zorgverzekeraars om een oplossing te vinden voor deze gezinnen?
Wil de minister ook in de arbeidsmarktaanpak goed kijken naar deze sector? Het is enorm zonde als goede arbeidskrachten de sector verlaten door een slechte cao en een te hoge werkdruk.
Voor de ChristenUnie gaat medische ethiek om goede zorg tijdens het hele leven, om een kansrijke start. Maar ook om zorg voor het ongeboren leven. Vorige week sprak de minister-president uit dat hij zich in wil zetten voor vrouwen in een kwetsbare positie om hen te helpen bij het voorkomen van herhaalabortussen en voor inzet van anticonceptie.
Hoe wil deze minister dat uitwerken, deelt ze met de ChristenUnie dat er dan ook alternatieven moeten zijn voor een abortus. En is ze bereid met ons te kijken hoe we daar werk van kunnen maken?
Palliatieve en terminale zorg
Ook aan het einde van het leven doet goede zorg ertoe. In palliatieve en terminale zorg. Die wordt gegeven in hospices en terminale zorg thuis. Daar ligt ook een opgave voor dit kabinet, want de vraag neemt toe.
Zes jaar geleden brak de coronapandemie uit. We kwamen erachter dat jaar op jaar bezuinigen op de publieke gezondheidszorg en infectieziektebestrijding funest is voor goede zorg. Dat zagen we in de te krappe ic-capaciteit, de trage start van vaccinaties.
Amendement
Dijken laat je niet afkalven omdat je een jaar geen storm hebt gehad. Daarom is de bezuiniging op weerbare zorg een onbegrijpelijke keuze. Alles wat is opgebouwd, wordt weer afgebroken. En dat terwijl de kans op een grootschalige uitbraak van infectieziekten reëel is. Denk ook aan mazelen en zoönosen. Het kabinet Schoof stak de kop in het zand, dit kabinet repareert het gat niet. Terwijl minister Bruijn dit nog als hartekreet achterliet. Daarom heb ik een amendement ingediend. Niet omdat het probleem dit jaar groot is, wel omdat anders afgeschaald gaat worden, dit vraagt om een structurele investering. Ik hoop op een meewerkende houding van de minister.
De inzet van elke inwoner van dit land
Een weerbare samenleving staat of valt met de inzet van elke inwoner van dit land, om naar elkaar om te zien. En 7 miljoen vrijwilligers doen dat al heel concreet. Willen we onze samenleving weerbaarder maken, dan moeten we ervoor zorgen dat zij hun werk kunnen blijven doen. Maar elk jaar weer moeten zij nieuwe middelen bij elkaar sprokkelen. Dat kan beter.
Ziet de minister de onmisbare rol van vrijwilligers in onze samenleving, ook als het gaat om weerbaarheid? Wil de minister dat omarmen door met het veld een langjarige strategie te maken om die vrijwillige inzet te versterken?
‘De zorg is stuk’
Ik rond af met een vraag voor de collega’s. Op dit beleidsterrein gaan we veel mensen ontmoeten die we niet beter kunnen maken. We gaan veel situaties zien, waar het stelsel niet voldoet. Sterker nog, langzaam maar zeker denk ik soms: de zorg is stuk. Steeds meer mensen staan op wachtlijsten, vallen tussen wal en schip en niemand die zich verantwoordelijk weet, maar instanties die naar elkaar wijzen.
Dan kan je als volksvertegenwoordiger naar het stelsel wijzen, of een andere keuze maken. Maar ik leerde van de Britse Rabbijn Jonathan Sacks dat ieder mens verantwoordelijkheid heeft met het oog op de heling van een verscheurde wereld. God heeft de mens namelijk geschapen om antwoord te geven, aan Hem en aan elkaar; om een verantwoorde bijdrage te leveren aan de hele samenleving. En dan gaat het om concrete keuzes en zit het in de kleine dingen. Een goed woord op het juiste moment gesproken kan het leven van een ander een nieuwe wending geven. Als wij in het oog houden voor wie we willen opstaan, als wij verantwoordelijkheid nemen voor elkaar, dan kan er de komende vier jaar heel veel goeds gebeuren.
Auteur: Mirjam Bikker
Foto: VideoStill / YouTube CU
Meer: www.christenunie.nl
