In haar studentenkamer ontmoette Elianne God opnieuw

Het verhaal van Elianne: Mijn naam is Elianne, ik ben 31 jaar en ik woon in Apeldoorn. Ik groeide op in een betrokken en gelovig gezin, waar ik dankbaar voor ben. Van de basisschool herinner ik me dat de christelijke liedjes en verhalen over God die met veel levendigheid werden verteld, bij mij regelmatig echt binnen konden komen.

Tijdens mijn kindertijd verhuisden we naar een andere omgeving waar ik me niet op mijn plek voelde. Een deel van mijn middelbare schooltijd vormde een moeilijke periode door uitsluiting en een gevoel van minderwaardigheid. Door de tijd heen vond ik mijn weg en kreeg ik via meerdere schoolwisselingen een brede indruk van christelijke stromingen. In deze periode had ik een serieus beeld van God en Zijn kaders voor het leven, met het idee dat ik aan allerlei morele eisen moest voldoen die Hij van mij zou verwachten. Dit ging gepaard met de angst om niet goed genoeg te zijn voor Hem. Ik kende God, maar voelde geen sterke persoonlijke relatie met Hem in alles wat ik doormaakte.

Mijn vader ziek

Toen ik 19 jaar oud was en we als gezin net terug waren verhuisd naar Apeldoorn om daar weer een leven op te bouwen, werd mijn vader ziek. Het bleek uitgezaaide darmkanker, menselijk gezien ongeneeslijk en te behandelen met levensverlengende chemokuren. Dit was een ongelooflijke klap voor ons gezin en familie. In deze periode vond ik houvast in bepaalde Bijbelteksten, zoals Psalm 46: God is voor ons een veilige schuilplaats, een betrouwbare hulp in de nood. Daarom vrezen wij niet, al wankelt de aarde en storten de bergen in het diepst van de zee. Als dit waar was, dan liep onze situatie God niet uit de hand – hoe die ook maar zou verlopen. Na een jaar overleed mijn vader, en niet veel later ook mijn opa. Ik was onder de indruk van het sterke geloof dat ik bij hen beide zag, juist ook in hun laatste levensfase. Het liet me zien dat het geloof in God écht was.

Hulpverleners

Tijdens mijn studies maatschappelijk werk en psychologie werd ik gevormd door christelijke studentenkringen. Ook kwam ik via stages veel in contact met niet-gelovige hulpverleners. De liefdevolle en goede houding die ik bij hen zag bracht me in verwarring: als zij zich zo gedroegen zonder geloof, wat was dan het verschil tussen mij en hen? Ik begon mijn geloof ter discussie te stellen. En ik twijfelde aan de relevantie van Gods richtlijnen en ervoer afstand tussen mij en God. Ik herinner me dat ik ergens het idee had dat ik uiteindelijk wel weer bij het geloof zou uitkomen, maar op dat moment was ik me er eerder van af aan het bewegen.

Mijn vragen

Ik ging in gesprek met de dominee van de gemeente waarvan ik destijds onderdeel van was, en kon daar mijn vragen ongedwongen kwijt. Dit zette mij onder andere stil bij God als Schepper, wat me confronteerde met hoe klein mijn positie was ten opzichte van Hem. Ondertussen ging mijn zoektocht verder.

Bijbelstudie

Op een avond bereidde ik in mijn studentenkamer een bijbelstudie voor en las ik onder andere Romeinen 12, waarin stond dat Jezus al voor ons stierf toen we nog zondaars waren. Plotseling kwam het besef van Wie God is bij mij heel overweldigend binnen; ik voelde mij volledig overvallen door dat wat ik opeens – voor het eerst – inzag. Ik hoefde niet goed genoeg te zijn voor God. Al voordat ik ook maar iets goeds of niet goeds gedaan had, had Hij Jezus al naar deze aarde gezonden om mij te redden. En juist voor en tijdens al die tijd dat ik mij met mijn vragen en twijfels opstandig en hoogmoedig had opgesteld, had Hij dit voor mij over gehad.

Zijn diepe liefde

Zijn liefde ervoer ik voor het eerst echt van binnen; het landde vanuit mijn hoofd in mijn hart. Onbewust had ik jarenlang de aanname gehad dat God van mij hield omdat Hij mij door Jezus heen zou zien als vergeven mens, maar het was juist andersom. Zijn liefde ging zo diep dat Hij, ongeacht wat ik deed of zou doen, Jezus al had gegeven om mijn zonden te dragen zodat ik met Hem verbonden zou kunnen leven in dit leven en hierna. Ik stond machteloos tegenover Zijn diepe liefde. Dit besef overspoelde mij met tranen van dankbaarheid en voor het eerst raakte ik van binnenuit vervuld met de Heilige Geest.

Geestelijke perspectief

Ik was vol van hoe God zich aan mij had geopenbaard en tijdens de bijbelkring waar ik die avond heenging liep mijn mond hiervan over, net zoals de weken hierna. Ik was vol van wat ik las in de Bijbel en voor het eerst ging het echt leven; mijn aardse dagelijkse werkelijkheid werd gerelateerd aan mijn geestelijke perspectief. Het waren geen gescheiden werelden meer en ik had nu echt de ervaring dat de Heilige Geest in mij woonde. Al die jaren daarvoor ervoer ik nog niet hoe de Bijbel daar ook over spreekt – het leven met een God die zoveel meer liefdevol, betrokken en dichtbij wil zijn – en ik was mij er ook niet van bewust dat ik dit miste.

Verschil

Het verschil met niet-christenen werd mij door dit alles ook zo duidelijk – het leven met God als bron en doel was wezenlijk anders, ook als dit niet altijd gelijk aan de buitenkant tot zichtbaar ander gedrag leidt. Van binnen is er bij ieder mens van nature hoogmoed om zich over te geven aan God en Hem te erkennen als Redder en Koning over je leven, hoe goed iemands gedragingen ook lijken te zijn.

Verbonden met God

Vanaf dat moment in mijn studentenkamer ben ik voortdurend verbonden met God en mij bewust van Zijn liefde en aanwezigheid. Mijn hart en gedrag stem ik zoveel mogelijk af op Hem. Ik lééf met Hem. Ook in de jaren hierna zijn er – naast het dagelijks groeien – perioden geweest van een ‘geestelijke groeispurt’, waarin bijvoorbeeld de Bijbel meer dan ooit tevoren voor mij ging leven als bron om uit te putten. Mijn mentale en emotionele leven raken steeds meer en meer verweven met Gods perspectief en bedoeling voor het leven, met name door vele podcasts die ik hierover ben gaan luisteren. Ik bemerk de leiding van de Heilige Geest in de inzichten die ik opdoe en hoe Hij mij bijschaaft. Ik realiseer mij daarnaast dat er nog zoveel meer is om te ontdekken en te leren in het leven als kind van God.

Een eindeloos mooi perspectief

De kern voor mijn leven die ik zeker mag weten: mijn heden en toekomst ga ik in onder Zijn leiding, liefde en betrokkenheid, gericht op het groeien in karaktervorming, wetende dat ik ben vergeven en een eindeloos mooi perspectief heb om met God te zijn dankzij Zijn genade!

***

Dit interview is met vriendelijke toestemming van Upstream geplaatst. Meer getuigenissen en informatie over Upstream is te vinden via deze link: www.upstream.cafe/verhalen

Auteur: Team Upstream
Kerk De Basis: www.basis.cc
Upstraim: www.upstream.cafe
Beeld: Videostill Youtube
Cursus: www.basis.cc/opzoeknaarGod

Christelijk Nieuws
ChristelijkNieuws.nl maakt gebruik van cookies