Daniël Rozen: Door Gods genade kan ik de Duitsers vergeven

Je kunt Daniël Rozen overal tegenkomen: bij de Klaagmuur in Jeruzalem, in Shanghai, in Nairobi, in Nicosia… Onvermoeibaar trekt hij voort, blaast hij de bazuin… Hij is getrouwd met Vered Chen. Oorspronkelijk komt zij uit de Filippijnen. ‘Ze is een zegen voor mij,’ vertelt hij. ‘Zij is een echte vrouw van gebed.’

Zowel de familie van zijn vader als van zijn moeder kwam om in de Holocaust. Zijn ouders groeiden op aan de grens van Polen en Oekraïne. In zijn hart haatte Daniël de Russen en de Duitsers om wat zij de Joden hadden aangedaan.

Hij vertelt dat hij door Gods genade nu zowel de Duitsers als de Russen kan vergeven. Hij dient nu de Heere als een Messiaans voorganger in Jeruzalem en elders, wereldwijd.

Daniel werd geboren in Israel, maar had in zijn jeugd geen interesse in God. ‘Ik groeide op als een atheïst. Ik werd model in Tel Aviv en verdiende heel veel geld. Toen ontmoette ik een aardige Nederlander in een café en altijd als ik hem zag, groette hij mij. ‘Op een keer zei hij: Daniël, zou je het leuk vinden om een keer naar onze samenkomst in Jeruzalem te komen, een samenkomst van Messiaanse Joden. Toen zei ik tegen hem dat ik niet wist wat een Messiaanse Jood was.’

Nadat die Nederlander had uitgelegd dat Messiaanse gelovigen geloven in de opgestane Messias, die ze Jesjoea noemen, wilde hij daar wel meer over weten. Hij vertelt: ‘Er waren daar zo’n dertig mensen en ik zag dat ze vol van liefde waren. Hun warme onderlinge band en hun aanbidding raakte me. Opeens had ik veel vrienden.’

Nadat Daniel een jaar lang die bijeenkomsten had bijgewoond, besloot hij op een zaterdagmorgen dat er iets moest veranderen in zijn wekelijkse reis van Tel Aviv naar Jeruzalem. Toen gebeurde er iets bijzonders. ‘Als in een visioen zag ik een hand en hoorde een krachtige stem in het Hebreeuws zeggen: ‘Ik schiep alles door zand en water; leven of dood’. Ik werd bang. Ik keek om me heen en zag niets, maar ik wist dat er een aanwezigheid was.

Nadat dit was gebeurd, besloot ik toch weer naar die gemeente in Jeruzalem te gaan. Die morgen, toen ik de samenkomst binnenstapte, wist ik dat de tijd was gekomen om ook de Messias te gaan volgen. Die levensveranderende gebeurtenis vond plaats op de terugweg naar Tel Aviv, in 1991.’

In Tel-Aviv ging hij direct naar de leider van een kleine Messiaanse gemeenschap, die hij kende en vertelde hem dat het tijd was dat hij zich zou bekeren. ‘Mijn ogen waren ervoor opengegaan dat ik een zondaar was. Dat bracht mij tot de beslissing om de Zoon van de levende God te volgen. Hij is nu mijn Redder, Mijn verlosser, de Zoon van God, Mijn Jesjoea.’

Op dat moment moest Daniël beslissen of hij een contract voor modelwerk in Europa zou ondertekenen. Dat zou hem veel geld opleveren. ‘Ik besloot niet te tekenen, omdat ik wist dat ik Jezus Christus wilde volgen, wat betekende dat ik mijn levensstijl moest veranderen. Ik wist dat ik in het licht moest wandelen en niet in de duisternis.’

Het duurde niet lang voordat hij in vuur stond voor Christus en begon te evangeliseren in de straten van Israel. ‘Veel mensen werden gered, maar ook velen weigerden de literatuur of gooiden het op straat. Toch ging ik door met het verspreiden van het Goede Nieuws. Ik wist dat ik een levend getuigenis moest zijn voor het volk van Israel.’

Door de evangelisatieactiviteiten van Daniël en van andere Messiaanse gelovigen, begonnen dingen te veranderen in het land. ‘In die tijd waren er weinig gelovigen in Israel, misschien 1500. Nu zijn het er al 23.000. Dit is een verbazingwekkende doorbraak,’ aldus Daniel.

Het kost de Messiaanse gelovigen en dus ook Daniël wel het één en ander om te getuigen van hun geloof. ‘Ik kan me niet meer herinneren hoe vaak de banden van mijn auto zijn lek gestoken,’ vertelt hij. ‘Soms werden we tijdens samenkomsten gefilmd door tegenstanders of werden er stenen naar ons gegooid.’

Daniël ging naar het Moody Bible Institute in Chicago om meer kennis van de Bijbel op te doen. Toen hij weer terugkwam in Israel kreeg hij de leiding van een Messiaanse gemeente. Een paar jaar geleden richtte hij de Jerusalem Foundation Living Stone Ministry op.

Hij begeleidt nu beginnende Messiaanse gemeenten, niet alleen in Israel, maar onder andere ook op Cyprus, in Shanghai, China, Italië en Bulgarije.

‘In China wijs ik de Joodse mensen er bijvoorbeeld op dat ze hun land lief moeten hebben en ervoor moeten bidden. Dat is het verlangen van mijn hart, om een levend getuigenis van Sion te zijn.’

Ook bezocht hij andere kerken in China, ook ondergrondse kerken. ‘Mensen begonnen soms te huilen in de samenkomsten omdat ze nog nooit eerder een Joodse persoon hadden gezien.’

Daniel Rozen wijst erop dat er eenheid nodig is in de Messiaanse gemeenschap. ‘Er is grote noodzaak om te bidden en te vasten. Elke maand gaat hij naar de Knesset, het Israëlische parlement, om er Gods Woord te proclameren en te bidden om eenheid. Hij bidt voor Joden, hij bidt voor Arabieren, hij bidt om verzoening.

Dirk van Genderen

Dirk van Genderen is columnist, publicist en spreker. Eerder was hij eindredacteur van Visie, het programmablad van de EO. Elke week schrijft hij een nieuwsbrief die ook op z’n site wordt gepubliceerd en elke maand schrijf hij een commentaar in Het Zoeklicht. Bezoek zijn website via de link onderaan dit item.