Amir Tsarfati: Shalom vanuit de Jizreëlvallei in Israël! Iedereen hier in het Midden-Oosten blijft afwachten terwijl de Verenigde Staten en Iran overwegen wat ze met elkaar gaan doen. Andere landen, zoals Turkije, Qatar en Rusland, mengen zich ook in de discussie met hun mening en waarschuwingen. Hier in Israël zagen we hoe onze premier voor de zesde keer naar Washington reisde, voor de zevende keer naar de VS, waar hij een drie uur durende ontmoeting had met de Amerikaanse president. Ondertussen ging ons leger thuis door met de voorbereidingen voor een kort en gewelddadig bezoek aan Iran. Met andere woorden: business as usual.
Er is nog een ander gebied waar we business as usual zien. Deze wereld blijft zich in hoog tempo ontwikkelen in de richting van de grote oorlog die in Ezechiël 38–39 is voorzegd. In de afgelopen eeuw zijn we getuige geweest van de vervulling van Ezechiël 36–37. God beloofde dat Hij Zijn volk terug zou brengen naar het land, en in 1948 werd Israël opnieuw een natie. En wie bevolkten dat land? Joden, precies zoals God bij monde van Ezechiël had beloofd toen Hij tegen de bergen van Israël zei: “Maar u, bergen van Israël, u zult uw takken weer voortbrengen en uw vruchten voor Mijn volk Israël dragen, want zij komen naderbij” (Ezech. 36:8). Het land is niet beloofd aan de Arabieren, het is niet beloofd aan de Turken, en, geloof het of niet, het is niet beloofd aan de Kerk. Geloof me maar, ik woon hier. We verwelkomen Arabieren en Turken, en onze deuren staan wijd open voor christenen. Ik weet het, ik ben een gelovige in Yeshua die in Israël woont. Dit land is in Genesis beloofd aan de fysieke nakomelingen van Abraham, en God komt altijd Zijn beloften na.
“Maar, Amir, God zegt ook via Ezechiël dat wanneer het volk terugkeert, Hij Zijn Geest in hen zal geven en zij in Zijn inzettingen zullen wandelen. Is God dat deel vergeten?” Ten eerste, sarcasme opgemerkt. Ten tweede, tenzij je tijdens Pride Month in Tel Aviv bent geweest, heb je geen idee hoe erg het hier in Israël kan zijn. Toch geeft je opmerking geen geloofwaardigheid aan een geestelijke interpretatie van Ezechiëls profetieën, maar bevestigt ze juist dat we in een tijdperk leven waarin profetieën in vervulling gaan. Eeuwenlang kwamen verdedigers van de Schrift met wilde leerstellige theorieën om alle eindtijdprofetieën rond de natie Israël te verklaren, om de eenvoudige reden dat er geen natie Israël bestond.
Maar nu is Israël terug! En je kunt alle vervangingsideeën en geestelijke interpretaties loslaten. Laat je vooronderstellingen los en houd op met proberen tussen de regels door te lezen. Stop met je af te vragen wat de auteurs werkelijk bedoelden en lees gewoon wat ze schreven. Als je dat doet, zul je beseffen dat nu het Joodse volk terug is in het land, Ezechiël volkomen logisch is, en dat we in een tijdperk leven waarin profetieën worden vervuld in een tempo zoals we dat in 2000 jaar niet hebben meegemaakt. Het is werkelijk verbazingwekkend!
Houd Ezechiël in gedachten bij het lezen van deze nieuwsbrief. Nogmaals, de hoofdstukken 36–37 zijn in vervulling gegaan en worden nog steeds vervuld. En alle allianties die nodig zijn voor de oorlog van de hoofdstukken 38–39 vormen zich precies zoals is voorzegd. Wat een bijzondere tijd om in te leven!
Netanyahu in DC – alweer!
Zoals ik al zei, vloog premier Benjamin Netanyahu dinsdag naar Washington voor een ontmoeting met Amerikaanse regeringsfunctionarissen. Oorspronkelijk stond deze korte reis van 42 uur gepland voor het einde van de maand, maar vanwege de urgentie van de situatie in Iran heeft de premier de datum naar voren gehaald. Er bestaat bezorgdheid dat de reikwijdte van de onderhandelingen met Iran snel afneemt. Vicepresident J.D. Vance zei: “We richten ons op dit moment op het voorkomen dat Iran kernwapens krijgt.”
De agenda van Netanyahu is echter veel breder en omvat naast de nucleaire kwestie ook onderwerpen als het beperken van het bereik van de ballistische raketten van Iran, het ontmantelen van de proxy-milities en het instellen van streng en controleerbaar toezicht binnen het land. Volgens de premier heeft Iran een voorraad van 1800 à 2000 raketten die klaarstaan om op Israël te worden afgevuurd.
Toen de drie uur durende bijeenkomst ten einde was, zei president Trump dat er geen beslissingen waren genomen, maar dat hij en de premier het erover eens waren dat de onderhandelingen moeten worden voortgezet. Iran heeft al gezegd dat het nucleaire programma niet ter discussie staat als het om deals gaat. Ik denk dat er een beperkte aanval zal komen, die Iran zal dwingen om te onderhandelen over hun nucleaire programma. Zullen hun concessies te goeder trouw zijn? Ik betwijfel het. Wat niet zal gebeuren, is een regimewisseling, en er zal ook geen gerechtigheid komen voor de meer dan 40.000 Iraanse demonstranten die het leven hebben verloren.
Irans rechtvaardiging voor het doden van demonstranten
Over de 40.000 dode Iraniërs gesproken, volgens Hesamuddin Haerizadeh, een veiligheidsstrateeg van het regime, was hun moordpartij noodzakelijk om Iran te zuiveren van niet-moslims. Ik besef dat die uitspraak voor de meeste westerlingen verbijsterend is. Als iemand uit het Midden-Oosten vind ik het echter helaas heel logisch. We zullen het feit negeren dat bijna alle doden moslims waren, hoewel velen tot minderheidsstammen behoorden. Om de uitspraak van Haerizadeh te begrijpen, moeten we bedenken dat moslims hun moraal niet ontlenen aan inherente waarheden, hun innerlijke geweten of zelfs de Koran. Hun levensnormen zijn uitsluitend gebaseerd op hoe Mohammed zijn leven leidde, zoals vastgelegd in de Hadith en andere geschriften. Als Mohammed iets deed, dan is het juist.
Als je naar het leven van Mohammed kijkt, zie je hoe zijn daden gewelddadiger en legalistischer werden naarmate hij meer macht verwierf. Mohammed doodde ongelovigen, dus is het juist om ongelovigen te doden en verkeerd om ongelovigen niet te doden. Mohammed onderwierp vrouwen, dus is het juist om vrouwen te onderwerpen en verkeerd om vrouwen niet te onderwerpen. Mohammed eiste onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan zijn bevelen, dus moeten moslims onvoorwaardelijk de bevelen van hun religieuze leiders gehoorzamen. In de ogen van islamisten was het doden van 40.000 mensen niet verkeerd en hoeven de moordenaars zich daar niet schuldig over te voelen. In feite is precies het tegenovergestelde waar. Het moet worden gevierd als een daad van rechtvaardige gehoorzaamheid. Neem nu wat ik zojuist heb geschreven en pas het toe op Hamas en wat er op 7 oktober is gebeurd. Begrijp je nu beter waarom we nooit mogen toestaan dat ze weer wapens gaan gebruiken?
Hamas geeft niet op
Zondag sprak Khaled Mashal, de Hamas-leider in het buitenland, op het 17e Al Jazeera Forum in Doha, Qatar. Hij benadrukte dat Hamas niet zal ontwapenen, maar wapens zal opslaan voor later gebruik. Volgens Mashal zijn Turkije, Qatar en Egypte het allemaal eens met deze aanpak. Bovendien beweerde hij dat het staakt-het-vuren slechts vijf tot tien jaar zal duren, en dat de vijandelijkheden zullen worden hervat, en hij prees het bloedbad van 7 oktober omdat het de weg vrijmaakt voor de oprichting van een Palestijnse staat. Als je je afvraagt hoe een weldenkend mens zoiets kan zeggen, lees dan nog eens mijn stukje over de rechtvaardiging van Iran voor het doden van de demonstranten. Is het dan verwonderlijk dat premier Netanyahu zo vastbesloten is om de klus tegen Hamas te klaren?
De landhervorming van Judea en Samaria in 2026
De naam Westelijke Jordaanoever is een politieke term. De echte naam van het gebied is Judea en Samaria, en zo noemen we het hier in Israël ook. Van 1948 tot 1967 werd het gebied gecontroleerd door Jordanië. Maar toen Israël tijdens de Zesdaagse Oorlog de Arabische alliantie verpletterend versloeg, keerde de soevereiniteit over de regio terug naar Jeruzalem, waar ze thuishoorde. Vervolgens kwamen de Oslo-akkoorden in het begin van de jaren negentig, toen het land van de Westelijke Jordaanoever werd afgescheiden voor de Palestijnse Autoriteit. Sindsdien is Israël bang geweest om land in het gebied te kopen en volkomen legale activiteiten uit te voeren.
Helaas is de Westelijke Jordaanoever een voortdurende bron van terrorisme geweest, gepleegd door Hamas, de Palestijnse Islamitische Jihad en andere groeperingen. Dit kwam tot een hoogtepunt na de aanslagen van 7 oktober. Israël heeft er genoeg van en heeft een hervorming met drie pijlers aangenomen die Israëli’s onder andere toegang, transparantie van registraties, aankooprechten en geverifieerde eigendomsgegevens biedt, naast andere normale zakelijke praktijken. Deze maatregel werd onmiddellijk veroordeeld door Arabische landen, die nog steeds de vruchteloze hoop koesteren op een tweestatenoplossing – of die de tweestatenoplossing regelmatig als politiek wapen gebruiken. In wezen betekent deze maatregel het definitieve einde van een potentiële Palestijnse staat.
Een echte vriend
De alliantie tussen de Verenigde Staten en Israël blijft sterk. In de Amerikaanse nationale defensiestrategie voor 2026 werd Israël aangemerkt als een modelbondgenoot. Ik kan in het bestek van deze nieuwsbrief niet uitleggen hoe een christelijke moeder en een gelovige Amerikaanse ambassadeur in het verleden een grote invloed hebben gehad op deze alliantie, maar verwijs je daarvoor naar de laatste MidEast & Beyond-uitzending. Helaas weet ik, omdat ik de Bijbel ken, dat deze hechte internationale relatie op een dag uiteen zal vallen.
Er is nog een andere alliantie waarvan de banden met de dag sterker worden. Turkije, Rusland en Iran hebben zich verenigd en een hechte relatie opgebouwd. Verrassend genoeg beginnen de Saoedi’s vriendschap te sluiten met deze alliantie. Niet formeel, want Teheran en Riyad haten elkaar om vele redenen. Maar de Saoedi’s zijn nog steeds Arabieren, en als Iran valt, is er geen sterke tegenstander meer voor Israël in het Midden-Oosten. We weten dat tijdens de Ezechiël-oorlog Saoedi-Arabië – bekend als Saba en Dedan – zal toekijken en zijn afkeuring zal uiten tegen de legers die Israël naderen. Maar het zal geen van beide partijen helpen. Voor Saoedi-Arabië is de situatie nu echter zo: de vijand van mijn vijand richt de aandacht van mijn vijand in een andere richting dan mij. Ondertussen vormt Turkije allianties in Afrika. Naast hun relaties in het Midden-Oosten met de Saoedi’s en de Jordaniërs, raken ze ook steeds nauwer verbonden met Libië, Soedan, Eritrea, Somalië en andere landen. Een aantal van deze landen wordt genoemd in de as van het kwaad van de Ezechiël-oorlog.
Zoals ik aan het begin van deze nieuwsbrief al schreef, wordt de profetie voor onze ogen vervuld. De allianties die nodig zijn voor de Ezechiël-oorlog wórden niet gevormd, ze zíjn al gevormd. De tijd is nabij, en daarom vinden mijn schrijfpartner Steve Yohn en ik het zo belangrijk om onze roman The Next War te presenteren (die waarschijnlijk in mei of juni zal verschijnen). Dit boek neemt je mee naar Israël terwijl de legers van de as van het kwaad naderen. Je zult de hopeloosheid voelen en de angst ervaren van de mensen die een onverslaanbaar leger op hen en hun familie zien afkomen.
Behold Israel
Zie voor ons werk en de uitzendingen de links hieronder.
Bedankt voor jullie gebeden, vooral de afgelopen week, want ik ben erg ziek geweest. Ik ben eindelijk aan de beterende hand en klaar om mijn drukke agenda weer op te pakken. Ook ben ik iedereen die trouw geeft om dit werk te ondersteunen enorm dankbaar. Jullie zijn een zegen voor ons allemaal!
In de verwachting van Zijn komst,
Amir Tsarfati
Amir Tsarfati is een geboren Israëli en voormalig majoor in het Israëlisch leger (IDF). Hij is de oprichter en directeur van Behold Israel. Dit is een non-profitorganisatie die Bijbels onderwijs geeft door middel van rondleidingen, conferenties en social media, en vanuit een Bijbels en profetisch gezichtspunt nieuws en informatie over Israël biedt.
Lees meer op de website van Amir Tsarfati: beholdisrael.org
Deze nieuwsbrief is vertaald door de redactie van ChristelijkNieuws vanuit de mail van Amir van donderdag 12 februari 2026. Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
Meer berichten van Amir Tsarfati zijn te vinden op:
YouTube: www.youtube.com
Telegram: t.me/beholdisraelchannel
Facebook: facebook.com/beholdisrael
Instagram: instagram.com/amir.tsarfati
X / Twitter: x.com/beholdisrael
Nieuw verschenen boek van Amir Tsarfati:
Op onderzoek in Ezechiël
‘Dan zult u weten dat Ik de Heere ben …’ (Ezechiël 37:13). God sprak deze woorden tot het volk Israël om hen in een donkere tijd zowel aan te sporen als te bemoedigen. Maar ze zijn ook een krachtige boodschap van hoop voor alle gelovigen. De vele profetieën over het huidige Israël en de eindtijd maken het Bijbelboek Ezechiël van onschatbare waarde voor zowel Joden als christenen. Op onderzoek in Ezechiël is bedoeld als een gids die je meeneemt door het verslag van Gods grote kracht en genade voor ál Zijn kinderen. Het helpt je om:
- de contouren te ontdekken van Gods plannen voor het verleden en de toekomst, met name de bijzondere profetieën in Ezechiël 36–39, die zich in deze tijd ontvouwen;
- bemoediging te vinden in Gods beloften van herstel en geestelijke vernieuwing, en op Hem te vertrouwen;
- waakzaam en vol verwachting uit te zien naar de eindtijd en de wederkomst van Christus, en standvastig te blijven in je geloof.
Ongeacht je omstandigheden en wat er ook in de wereld gebeurt, in Ezechiël vind je de rustgevende zekerheid dat God in alle situaties werkelijk Heer is over alles. Op onderzoek in Ezechiël moedigt je aan en rust je toe om anderen te vertellen over Gods reddende kracht en over de wereld die gaat komen!
Amir Tsarfati heeft meer boeken geschreven: Bekijk hier het overzicht
