Tijdens een bezoek aan Texel kwamen mijn vrouw en ik op het idee om voor de verandering eens niet bij zonsondergang naar het Noordstrand te gaan, maar te kijken of het schouwspel bij de Slufter (een uniek natuurgebied op Texel) ons zou bevallen. We gingen dus naar de noordelijke toegang tot de Slufter, want daar is een klein stukje waar je lekker kunt zitten en uitkijken over de Slufter. Het was rond het tijdstip van de vloed, want het watergebied midden in het gebied stond zo hoog dat er nog enkele watervogels hun avondeten zochten.
Daar was ook een groep lepelaars die hun rondjes in het water maakten. In het licht van de ondergaande zon was dat fantastisch mooi, en ik fotografeerde de prachtige vogels in de zonsondergang. Plotseling viel mijn oog op een lepelaar die een grotere platvis had gevangen en al een tijdje zonder veel succes probeerde deze vis door te slikken. De grote vis wekte voedseljaloezie op bij enkele andere lepelaars, die probeerden de vis te stelen – dat leidde begrijpelijkerwijs tot ruzie onderling!
Hebzucht
In Spreuken staat een opmerkelijk vers dat hebzucht en ruzie, maar ook het vertrouwen op God als thema heeft; dit vers staat in Spreuken 28, vers 25: ‘Wie hebzuchtig is, verwekt ruzie, maar wie op de HEERE vertrouwt, wordt verzadigd’
Ik ben me er terdege van bewust dat mijn foto’s niet per se als letterlijk voorbeeld voor mijn columns kunnen dienen – vaak zijn het gewoon beelden die tot nadenken moeten aanzetten of als opmaat voor mijn column moeten dienen!
Een goed beeld
Als een andere lepelaar dus probeert de prooi van een soortgenoot te stelen, reageert deze onwillig, geïrriteerd, draait zich om en gaat ervandoor om zijn prooi in veiligheid te brengen! Eigenlijk een heel goed beeld van wat er gebeurt als we te maken krijgen met iemand die ons op onrechtmatige wijze iets wil afnemen dat voor ons belangrijk en waardevol is!
Nooit tevreden
Een hebzuchtig mens is waarschijnlijk nooit tevreden met wat hij bezit en hij zal elke zich aandienende mogelijkheid aangrijpen om zich min of meer duidelijk onrechtmatig te verrijken. Daarbij zal hij zeker niet toegeven dat wat hij doet onrecht is, maar hij zal altijd voldoende argumenten aanvoeren om zijn handelen te rechtvaardigen. Bij degenen die zich door hem benadeeld voelen, roept dit begrijpelijke woede op, die vaak uitmondt in een heftige ruzie! Zo’n ruzie duurt vaak lang, omdat beide partijen vinden dat ze gelijk hebben! En hoe vaak ontstaat uit zo’n ruzie een bijna eindeloze rechtszaak, die advocaten en rechtbanken lang bezig houdt…
Verzadigd
Het tweede deel van het vers klinkt zo ongelooflijk eenvoudig: „… maar wie op de HEERE vertrouwt, wordt verzadigd.“ En ieder van ons zal natuurlijk met een vrome blik verzekeren dat we met heel ons hart op onze Heer Jezus vertrouwen… Echt waar?
Kennen we niet ook die knagende verontwaardiging wanneer we min of meer duidelijk worden benadeeld? Omdat het handelen van degene die ons heeft benadeeld volkomen onrechtvaardig is? Dat de ander neemt wat eigenlijk van mij is? En de wens die in ons hart opkomt, dat de hebzucht van de ander duidelijk en zichtbaar wordt, zodat iedereen kan zien wie hier werkelijk de slechterik is?
Vorm van hebzucht
Omdat zulke gedachten mij helemaal niet vreemd zijn, vraag ik me inmiddels af of deze gedachten niet ook een zekere vorm van hebzucht zijn, omdat ik immers ook iets absoluut voor mezelf opeis en me erger dat mijn tegenstander heeft genomen wat naar mijn gevoel eigenlijk aan mij toekomt! Deze gedachten en dit handelen zijn de stof waaruit bijvoorbeeld eindeloze erfenisgeschillen zijn gemaakt – helaas ook onder ons christenen!
Vertrouwen
Maar wat betekent het dan: „… maar wie op de HEERE vertrouwt, wordt verzadigd“? Ik denk dat als we eerlijk de vraag beantwoorden of en hoe tevreden we zijn met wat we bezitten, we een stuk dichter bij deze uitspraak komen (kunnen)! Want als ik er echt op vertrouw dat onze God en Vader mij precies zoveel geeft als goed voor mij is, hoef ik toch eigenlijk niet ontevreden te zijn, nietwaar?
Ruzie
Ik ben me er echter ook weer van bewust dat Gods grote tegenstander alles zal doen wat onze tevredenheid verstoort – of zelfs vernietigt! Hij wil bevorderen wat God ergert, hij wil ruzie en die ruzie zo mogelijk ook in de gemeenten brengen, want wie ruzie maakt, wie jaloers is, wie veel energie steekt in het nastreven van ‘zijn recht’, verliest het zicht op wat echt telt: namelijk op onze God en Vader, Zijn genade en wijsheid en Zijn vrede!
Verzadigd
En ik geloof dat de uitdrukking ‘verzadigd’ enerzijds spreekt van diepe tevredenheid, van dankbaarheid voor wat onze Heer ons aan materiële zaken heeft toevertrouwd, en anderzijds rust in het vertrouwen dat onze Heer werkelijk elke situatie in ons leven onder controle heeft!
Meer toepassingen
Het is zeker niet alleen het onderwerp erfenis dat ons zo vatbaar maakt voor hebzucht en afgunst! Laten we eens denken aan die onbeminde collega die in plaats van mij die zekere promotie krijgt; de arrogante medestudent die de beurs voor mijn neus wegkaapt – er zijn zeker bijna net zoveel redenen als er mensen op aarde zijn – en, zoals gezegd, de duivel is buitengewoon creatief als het erom gaat ons ondankbaar en ontevreden te maken! Maar „… maar wie op de HEERE vertrouwt, wordt verzadigd.“
Overigens, terwijl ik deze column schrijf, is het me opgevallen dat ik zelf op dit gebied ook nog heel wat te leren heb…
Lars Krüger
Lars woont met zijn vrouw in Duitsland en is een groot liefhebber van de natuur. Hij is actief in de plaatselijke christengemeente. Regelmatig is hij met zijn fotocamera te vinden in natuurgebieden. Voor deze site schrijft hij over zijn belevenissen en trekt hij mooie parallellen met teksten uit de Bijbel. Vertaling: redactie christelijknieuws.nl.
