Shabbath shalom

‘De sabbat is gemaakt om de mens en niet de mens om de sabbat.’ (Markus 2:27). Alles wat leeft in de natuur heeft een dag- en nachtritme en ook een jaarritme met de verschillende seizoenen, maar planten en dieren hebben geen weekritme. Toch is over de hele wereld de tijd ingedeeld in weken van 7 dagen. Dit komt omdat de Here God aan ons mensen een weekritme gegeven heeft. Hiermee wil Hij ons leren, wat Zijn doel is met de tijd die Hij ons geeft.

Toen Hij alles schiep, deed Hij dat in 6 dagen, ‘…en zie, het was zeer goed’ (Genesis 1:31) en op de 7^de dag rustte Hij. Deze dag zegende en heiligde Hij. En Hij vraagt aan Zijn volk dit ook zo te doen: 6 dagen van scheppen, dingen maken, werken en dan 1 dag van rusten, een sabbat, die geheiligd en gezegend is (Exodus 20:8-11).

Zijn doel met de tijd is, dat deze 2 delen, waarin Hij een week voor ons indeelt, 1 geheel worden, zoals de gewone, tijdelijke dingen horen bij de heilige eeuwige dingen, ze zijn samen een éénheid, ze beïnvloeden elkaar. De eerste 6 dagen krijgen pas zin en doel als ze verbonden worden met de 7^de dag. Daarom legt de Here God op die 7^de dag steeds de nadruk: vergeet het niet, vier deze dag, want dit is het teken van het verbond (~ de band van liefde) tussen Mij en u. (Exodus 31:16,17)

God vraagt nooit iets van ons wat Hij Zelf niet doet

‘Wees dan navolgers van God als geliefde kinderen…’ (Efeze 5:1)

De sabbat is een feestdag (Leviticus 23:2,3), het hoogtepunt van de week, het gevoel van rust, van vertrouwen, dat het leven goed is, zoals het is.

De groet, de wens die klinkt vlak voor en op de sabbat is: ‘shabbath shalom’. De sabbat is er opdat er vrede in ons leven is, een eenheid, een wisselwerking van het eeuwige en het tijdelijke, een heelheid tussen God en ons.

shalom = vrede, eenheid, heelheid

Gods plan met ons leven, dat hemel en aarde verbonden worden, strekt zich uit over alle delen van ons leven, ook over de tijd. Zo wordt tijd zinvol, inhoudsvol, waardevol.
‘En Jezus gaf onderwijs op de sabbat in één van de synagogen.’ (Lukas 13:10)