Mijn naam is Max, ik ben 24 jaar en kom uit Apeldoorn. Ik heb een zus en ben opgegroeid bij mijn ouders. Als ik terugkijk naar mijn jeugd zie ik dat ik een moeilijke weg heb gekend naar het vinden van echte liefde, erkenning en erbij horen.
Op de middelbare school werd ik veel gepest. Ik was een groter persoon, had ADHD en werd door leeftijdsgenoten gezien als anders. Het pesten heeft mijn zelfvertrouwen beschadigd. Rond mijn vijftiende kwam ik via een vriend terecht in een vriendengroep met verkeerde types. Ik heb 12 jaar lang gedacht dat hij het zogenaamd goed met mij voor had. Ik ging mee in dingen die niet mogen zoals rijden zonder rijbewijs, vernielingen en ik kwam geregeld in aanraking met de politie. Ook alcohol kwam steeds meer in beeld.
Een aantal jongens uit deze verkeerde vriendengroep dealden in drugs. Ik zag wat er gebeurde en dacht op een gegeven moment: ‘misschien is dit ook iets voor mij’. In de criminaliteit kreeg ik wél status en geld en had ik het gevoel dat mensen niet meer met mij konden sollen. Dat maakte het voor mij aantrekkelijk. Ik ben ongeveer een jaar gaan dealen. In die periode heb ik dingen gedaan en gezien die me tot op de dag van vandaag achtervolgen. Dit zijn traumatische ervaringen.
Thuis ging het ondertussen steeds slechter. Ik was veel weg, kwam laat thuis en had voortdurend ruzie met mijn ouders. Rond mijn achttiende raakte ik depressief. Ik leefde vooral voor alcohol, feesten en de stad. Ook drugs kwamen steeds meer in mijn leven, dit keer niet om te verkopen, maar om zelf te gebruiken. Door veel te snuiven werd ik agressief en raakte ik regelmatig betrokken bij geweld. De politie wist precies wie ik was.
Op een gegeven moment werd ik door mijn vader het huis uitgezet. Er kwam zelfs een uitgaansverbod. Ik had geen controle meer over mijn leven. Achteraf voelt het alsof ik die 2,5 jaar werd beheerst door iets wat sterker was dan ikzelf. Als ik nu naar die periode kijk, schrik ik van de persoon die ik toen was. Ik herken mezelf daar nauwelijks in. Het doet me nog steeds verdriet. Soms heb ik nachtmerries over wat er is gebeurd en slaap ik slecht wanneer ik eraan terugdenk.
In die moeilijke periode leerde ik Che kennen. Vanaf de eerste dag hadden we een bijzondere klik. Hij nam me mee in een nieuwe vriendengroep en werd een goede vriend. We gingen veel naar de stad. Mijn drugsgebruik werd minder, maar verdween niet meteen. Uiteindelijk besefte ik dat ik wilde stoppen. Ik downloadde de app I Am Sober en vanaf dat moment ben ik gestopt met harddrugs. Tot op de dag van vandaag ben daar van af.
Alcohol bleef nog wel een groot probleem. Ik had geen rem. Ik gaf soms duizenden euro’s per nacht uit in de stad en werkte ondertussen in verschillende horecazaken in Apeldoorn. Ik had mijn koksopleiding op niveau 2 gehaald en werkte hard, maar in mijn vrije tijd was het vooral drinken en feesten.
In 2022 kreeg ik een eigen appartement in de wijk De Maten in Apeldoorn. Mijn motivatiebrief had indruk gemaakt op de verhuurder en ik kreeg een kans die mijn leven enorm veranderde. Ineens had ik verantwoordelijkheid. Ik moest mijn geld anders gaan besteden en begon na te denken over waar ik mee moest stoppen. Ik ging minder stappen en uiteindelijk wist ik: ik moet stoppen met drank en drugs.
Ondertussen sprak ik veel met Che over het geloof. Hij was christelijk opgevoed. In het begin dacht ik vooral: waar heb je het over? En als God bestaat, waarom laat Hij mij dan zo voelen? toch bleef het me bezighouden. Via social media zag ik steeds meer over het geloof en ik ging zelf van alles opzoeken.
Vorig jaar november zag ik mijn ouders, die inmiddels naar Spanje waren verhuisd, na twee maanden weer. Het liep direct uit op ruzie. Toen ik daarna alleen thuis was, kwam alles terug: het vechten, de ruzies, het drugsgebruik, het dealen en alles wat ik had meegemaakt en gezien. Ik gaf mezelf overal de schuld van. Mijn gedachten werden zo donker dat ik mezelf iets wilde aandoen.
En precies op dat moment werd het stil. In mijn hoofd hoorde ik: “Nu is het klaar. Het heeft lang genoeg geduurd.” Vanaf dat moment voelde het alsof alles 180 graden draaide. De zwaarte viel van me af. Ik voelde me ineens licht. Ik weet nu dat God op dat moment tot mij sprak. Hij trok mij uit de put. Sindsdien heb ik die negatieve gedachten niet meer gehad.
Ik kan het moeilijk omschrijven wat dit moment met mij deed. Maar het was een wonderlijke ervaring. Twee weken later stuurde Che mij een bericht. Hij wist niet wat er in mijn hoofd speelde, maar zijn woorden raakten precies de plek waar ik zat. Het was alsof God hem gebruikte om mij te laten weten dat ik er niet alleen voor stond.
Ik vroeg Che of ik mee mocht naar de kerk. En dat mocht. In het begin vond ik het eerlijk gezegd een beetje saai, maar ik bleef gaan. Tot op een zondag het evangelie mij diep raakte. Alles wat ik had gedaan werd benoemd die ochtend, maar er werd ook verteld dat Jezus je wil vergeven wanneer je Hem aanneemt in je leven. Ik mocht mijn hand opsteken als ik Hem wilde volgen. Zonder na te denken deed ik dat.
Ik begon fysiek te trillen. Het voelde alsof ik gedragen werd. Daarna ben ik me steeds verder gaan verdiepen in het geloof. Ik ging de Bijbel lezen, luisterde naar andere christenen en ging iedere week naar de kerk.
Vier weken geleden ging ik voor het eerst met mijn vriend Gert mee naar Upstream. Ik merkte dat ik weer ongezond bezig was. Ik dronk opnieuw te veel en mijn wietgebruik krijg ik maar moeilijk onder controle. Tijdens de dienst hoorde ik over de opdracht om je te laten dopen. Eén zin bleef in mijn hoofd hangen: “Wees niet bang, laat je dopen.”
Ondanks dat het leven zo aan je kan trekken staat voor mij één ding vast: Ik wil Jezus volgen. Ik wil meer op Hem gaan lijken. Ik heb God gevraagd mij te helpen met afscheid te nemen van mensen die niet goed voor mij zijn. Die vriend waar ik in het begin over sprak is mijn vriend niet meer. Hij veroordeelt openlijk mijn Christen zijn. Hij haalt mij naar beneden terwijl ik mij wil richtten op de waarheid.
Ik weet dat God mij helpt zolang ik Hem blijf zoeken. En toen, tijdens die dienst, kwam het lied –My Jesus–. Toen barstte alles los. Het besef dat Jezus mij heeft vergeven, is het grootste wat mij ooit is overkomen. Ondanks alles wat ik heb gedaan en alles wat ik van mezelf vind, mag ik naar Hem terugrennen.
Ik ben Zijn zoon. Hij is mijn Vader, mijn Redder en mijn Verlosser. Daarom geef ik mijn leven aan Hem. Niet omdat ik alles al op orde heb, maar omdat ik weet dat ik het niet alleen hoef te doen. Ik wil Jezus volgen. En vanaf nu wil ik mijn leven met Hem leven.
***
Dit interview is met vriendelijke toestemming van Upstream geplaatst. Meer getuigenissen en informatie over Upstream is te vinden via deze link: www.upstream.cafe/verhalen
Auteur: Team Upstream
Kerk De Basis: www.basis.cc
Upstraim: www.upstream.cafe
Beeld: Videostill Youtube
Cursus: www.basis.cc/opzoeknaarGod
