Nieuwsbrief Wim Grandia: Ook al ligt Pasen inmiddels alweer ruim twee weken achter ons, in dit artikel wil ik je aandacht vragen voor één van die klassieke paasverhalen uit de Bijbel: de Emmaüsgangers. Een geschiedenis met een actuele boodschap voor christenen van 2026, die leven in een wereld waarin elke dag spannender lijkt te zijn dan de dag daarvoor. Een wereld die niet meer tot rust komt en waarin alles toe lijkt te werken naar een apocalyptische climax.
Weg van Jeruzalem
De geschiedenis van de Emmaüsgangers – te lezen in Lukas 24:13-35 – beschrijft een wandeling van twee discipelen van Jezus. In de namiddag van de dag van de opstanding verlaten zij Jeruzalem en gaan op weg naar het dorp Emmaüs, waarschijnlijk hun woonplaats. Wie deze twee waren, is niet helemaal duidelijk. Ze behoorden niet tot de elf overgebleven discipelen. Eén van hen wordt Kleopas genoemd. De ander was mogelijk zijn vrouw. Hoe dan ook: ze keren Jeruzalem de rug toe.
Kletspraat
Tijdens hun wandeling zijn ze druk met elkaar in gesprek over alles wat er de afgelopen week gebeurd was. Een week die begon met die hoopvolle intocht in Jeruzalem, maar was geëindigd met de kruisiging van hun geliefde Heer. Wat een deceptie. Somber, teleurgesteld en vol vragen leggen ze de twaalf kilometer naar Emmaüs af. Ja, er waren die dag allerlei verhalen rondgegaan. Vrouwen hadden beweerd dat Jezus was opgestaan, maar dat werd afgedaan als kletspraat. Ook andere discipelen waren met vergelijkbare verhalen gekomen, maar dat klonk te mooi om waar te kunnen zijn.
Een les te leren
Maar dan is er een derde wandelaar Die Zich bij hen voegt en Zich ook mengt in het gesprek. Lukas, die als enige verslag doet van dit gesprek, vertelt ons meteen dat deze derde wandelaar de opgestane Heer Zelf is. Maar van de twee discipelen lezen we dat hun ogen gesloten werden gehouden, zodat zij Jezus niet zouden herkennen. Waarom? Omdat er eerst een les geleerd moest worden. Een diepgaande les die wij als discipelen van Jezus in 2026 ook ter harte moeten nemen.
Heel anders gegaan
Jezus vraagt aan de twee wandelaars waar ze het zo druk over hebben en waarom ze er zo bedroefd uitzien. Het is niet moeilijk om je hun verdriet voor te stellen. Wat hadden ze als trouwe volgelingen Jezus lief gekregen. Zijn woorden waren als balsem voor hun ziel geweest. In Zijn aanwezigheid hadden ze iets gezien van het warme Vaderhart van God. Al Zijn wonderen hadden iets van de kracht van het komende koninkrijk laten zien. En steeds sterker was de overtuiging gegroeid: dit móet wel de beloofde Messias zijn, Die het koningshuis van David zou herstellen en Israël zou bevrijden. Maar hoe anders was het gegaan…
Onder welke steen?
Nu lopen ze daar. Twee discipelen met een teleurgesteld geloof en een kapotgeslagen hoop. En dan voegt zich zomaar opeens een vreemdeling bij hen die vraagt waarom ze zo verdrietig zijn. Kleopas reageert nogal cynisch: ‘Bent U als enige een vreemdeling in Jeruzalem dat U niet weet welke dingen daar in deze dagen gebeurd zijn?’ In onze tijd zouden we zeggen: ‘Onder welke steen heb jij gelegen? Heb je het nieuws niet gevolgd?’ Jezus houdt Zich van de domme en vraagt eenvoudig: ‘Welke dan?’ Een meesterlijke pastorale zet. Natuurlijk wist Hij als geen ander wat er gebeurd was, maar Hij nodigt hen uit om het zelf te vertellen. Om woorden te geven aan hun verwarring, hun teleurstelling, hun pijn. Wat een aanmoediging ook voor ons: bij God mogen we ons hart uitstorten, ook al weet Hij alles al.
Verkeerde verwachtingen
De twee discipelen gaan los en uiteindelijk komt het hoge woord eruit en wordt duidelijk wat hun diepste teleurstelling was: ‘Wij hoopten dat Hij het was Die Israël zou verlossen.’ Hier wordt duidelijk waar het misging. Hun teleurstelling kwam voort uit verkeerde verwachtingen, ontstaan door selectief luisteren naar alle profetieën aangaande de eerste komst van Jezus. Ja, de profeten hadden zeker gesproken over een komend vrederijk en bevrijding voor het huis van Israël. Maar zij spraken ook over een lijdende Messias Die als een Lam ter slachting geleid zou worden, om onze overtredingen doorboord zou worden en dat Zijn striemen ons genezing zouden brengen. Maar op een of andere manier was dat niet echt goed geland.
Selectief luisteren
En dan te bedenken dat Jezus ook Zelf herhaaldelijk had aangekondigd dat Hij eerst veel zou moeten lijden en verworpen en gedood moest worden om uiteindelijk op de derde dag op te staan. Hij had zelfs letterlijk genoemd dat Hij aan de heidenen overgeleverd zou worden en dat ze Hem zouden geselen en doden. Dus alles wat er die week in Jeruzalem gebeurd was, lag volledig in lijn met wat door de profeten en ook door Jezus Zelf was voorzegd! Hoe bedoel je: selectief luisteren?
Een liefdevolle confrontatie
Dan komt het moment waarop Jezus gaat confronteren. Liefdevol, maar erg duidelijk verwijt Hij ze: ‘O onverstandigen en tragen van hart! Dat u niet gelooft al (alles) wat de profeten gesproken hebben! Moest de Christus dit niet lijden en zo in Zijn heerlijkheid ingaan?’ Let op het woordje al of alles, dat is cruciaal. Natuurlijk geloofden ze wat ze in de synagoge hadden geleerd over de profeten. Maar ze geloofden niet alles wat de profeten gesproken hadden.
Héél de Schrift
Hoe kon het dat deze twee wandelaars zo ontmoedigd waren en daarom besloten Jeruzalem – daar waar het allemaal gebeurde en zal gebeuren – de rug toe te keren? Omdat ze geen zicht hadden op het hele woord van Mozes en de profeten! Paulus bevestigt dit door te schrijven dat heel de Schrift door God is ingegeven en nuttig is om te bestuderen. Dus inclusief alle profetische gedeelten die handelen over de wederkomst van Jezus en wat dáár allemaal aan vooraf zal gaan.
Angstig en verward
Ik herken de Emmaüsgangers niet alleen in mijzelf, maar ik kom ze ook heel regelmatig tegen. Christenen die het vaak overweldigende nieuws van de dag volgen en angstig en verward raken. Ze hebben geen zicht op wat God in deze tijd aan het doen is. Ze hebben niet in de gaten dat wat er allemaal gebeurt, toewerkt naar alles wat de profeten ons al hebben verteld. Niet omdat deze mensen niet geloven of niet uit de Bijbel lezen, maar omdat ze niet de hele Schrift lezen, inclusief het profetisch woord over de wederkomst.
Het ‘Emmaüsleventje’
Wat is de actuele les van de geschiedenis van de Emmaüsgangers? Zonder zicht op het hele profetische woord zullen we ontmoedigd raken, ‘Jeruzalem’ de rug toekeren en ons terugtrekken in ons alledaagse ‘Emmaüsleventje’. Hoe belangrijk is het ook voor ons om onderwijs te ontvangen vanuit het profetische woord. En dan niet alleen over de gedeelten die ons bemoedigen, maar ook die ons corrigeren, uitdagen en voorbereiden. Laten we vooral heel de Schrift lezen en bestuderen!
Auteur: Wim Grandia
Met vriendelijke toestemming overgenomen van de nieuwsbrief van 22 april 2026
Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
Informatie: www.wimgrandia.nl
Openbaring: www.zieikkomspoedig.nl
Daniel: www.detijdvanheteinde.nl
Thessalonicenzen: www.debazuinzalklinken.nl
Online bijbelstudies: YouTube
