Als je in de zomer zo’n mierenhoop tegenkomt, zie je een en al gekrioel. Wat zijn al die mieren toch actief en enthousiast bezig!
In een mierenhoop leven een heleboel mieren samen die elk een eigen taak hebben: er zijn mieren die het nest bouwen, anderen zoeken voedsel, weer anderen verzorgen de koningin of de eitjes, de larven of de poppen. Al deze mieren zijn familie van elkaar en hebben dezelfde moeder, dat is de koningin van deze mieren. Deze koningin is het middelpunt, die goed verzorgd en beschermd wordt en waaromheen het mierennest wordt gebouwd. De koningin bestuurt o.a. met geurstofjes (feromonen) de mierenkolonie.
Als je naar een mierenhoop kijkt, lijkt het alsof al deze drukke beestjes maar wat door elkaar heen lopen, maar dat is niet zo. Ze zijn met heel veel samen een grote eenheid.
Het is net als een lichaam, waarin ook elk deel een eigen taak heeft, maar waar alle delen nodig zijn en samen één geheel zijn.
Er is onderzoek gedaan naar het gedrag van mieren:
Wat gebeurt er met een mier die tegengehouden wordt, om naar haar nest terug te gaan?
Je zou denken: nou… misschien heeft zo’n mier het dan wel veel beter. Ze hoeft nu alleen nog maar voor zichzelf te zorgen en alles wat ze vindt, heeft ze voor zichzelf alleen.
Maar wat gebeurt er? Zo’n mier heeft geen oriëntatie meer en weet niet meer wat ze moet doen. Ze wordt steeds langzamer en slomer en uiteindelijk verkommert ze en sterft ze.
Zo’n mier laat zien wat er gebeurt als haar werk niet meer verbonden is met het centrum van haar leven.
In Spreuken 6:6 staat: ‘Ga naar de mier, luiaard, zie haar wegen en wordt wijs.’
Het Hebreeuwse woord voor ‘luiaard’ is ‘atsel’ en dit betekent ook: ‘lui, sloom, traag, onverschillig’.
Als wij, net als mieren, verbonden zijn met ons Middelpunt, de Bron van ons leven, dan voelen wij een verantwoordelijkheid, die ons energie en levensvreugde geeft, om ons werk van harte te doen.
De volgende keer: wat heeft een ‘mier’ met ‘besneden zijn’ te maken?
Auteur en foto: Redactie
