Ik ben Inès en ik ben 16 jaar. Ik ben christelijk opgevoed in een gezin met een oudere broer en zus. Toen ik 7 jaar was gingen mijn ouders scheiden. Op die leeftijd wist ik nog niet goed wat dit betekende maar toch had het een grote impact op mijn leven. Mijn vader ging het huis uit en ik bleef met mijn broer en zus wonen bij mijn moeder. Toen mijn vader een nieuwe vriendin kreeg in het buitenland is hij voor meerdere keren een lange tijd weggeweest. Ik zag hem in die tijd nooit en ik miste hem heel erg. Ik had geen vaderfiguur in mijn leven en dit raakte mij erg. Ik voelde me soms in de steek gelaten. In deze periodes heeft mijn moeder erg goed voor mij, mijn broer en zus gezorgd.
Ik heb altijd in God geloofd en ik heb daar nooit grote twijfels over gehad. Doordat ik het geloof altijd heb meegekregen van mijn moeder en doordat ik op een christelijke basisschool heb gezeten heb ik veel Bijbelverhalen gehoord. Ik geloofde, maar op zo’n jonge leeftijd wist ik ook niet precies wat geloven nu betekend in de praktijk.
Niet zo goed…
Toen ik naar de middelbare school ging veranderde er veel in mijn leven. Het ging niet zo goed met mij. Ik merkte dat ik veel nadacht over de scheiding van mijn ouders, Ik zat er mee dat ik nooit een liefdevol volledig gezin heb gehad met mijn eigen vader en moeder als hoofd van het gezin.
Het ging thuis niet goed. Mijn stiefvader kwam bij ons wonen en ik kreeg dagelijks ruzie met mijn gezin. Ik voelde me niet thuis in mijn eigen huis. Ik probeerde elk contact te vermijden en daarom was ik heel veel weg naar vriendinnen of zat ik op mijn kamer. Door alle ruzies kreeg ik het gevoel dat ik niks waard was. Ik was een nutteloze dochter…. dat is wat ik mezelf aanpraatte. Ik had het gevoel alsof ik niks goed kon doen en alles fout was.
Onzeker
Ook begon ik erg onzeker te worden, vooral over mijn lichaam. Ik vond mezelf te dik en ik schaamde me voor hoe mijn lichaam eruit zag. Ik begon mezelf regels te geven. Het begon met proberen zo gezond mogelijk te eten, maar dit werd al gauw steeds erger. Op een gegeven moment was het enige wat ik nog at mijn avondeten. Dit ging met ups en downs. Als ik mezelf een lange tijd wat verbood volgde daarna eetbuien. Hierna volgde enorme spijt en schaamte dat ik dat had gedaan.
Waarom overkwam mij dit?
Door de pijn van de scheiding van mijn ouders, de ruzies thuis en mijn onzekerheid ging het slecht met mij. Ik snapte niet waarvoor ik leefde en wat nou het doel was. Waarom overkwam mij dit? Waarom moet dit gebeuren? Ik had een grote innerlijke strijd. Voor de buitenwereld was ik altijd een heel vrolijk en sociaal meisje. Ik praatte graag en was altijd heel energiek en enthousiast. Maar van binnen voelde ik me slecht en praatte ik juist niet over mijn diepe gevoelens. Ik probeerde voor zoveel mogelijk mensen deze pijn te verbergen. Ik praatte er met niemand over, behalve een paar vriendinnen. Zij wisten van mijn situatie af en hebben mij altijd zo goed mogelijk proberen te helpen. Dit gaf mij steun.
Mijn geloof
Ook had ik in deze periodes veel aan mijn geloof, vooral toen ik iets ouder werd. Ik wist met mijn verstand dat God er altijd voor me was en dat het wel goed zou komen, maar ik wist alleen niet hoe. Ik vertrouwde op Gods plan, maar verder dan dat ging het niet.
Tot ik besloot actief de Bijbel te gaan lezen. Ik las in Gods woord en ik probeerde de dingen die er stonden toe te passen op mijn leven. Ik heb geleerd om de leugens die ik mezelf had aangepraat niet meer te geloven. Ik ben het wél waard en ik ben een geliefd kind van God is wat ik las. Mijn persoonlijke relatie met God kreeg vorm. Ik leerde dat ik een Hemelse vader heb die voor mij zorgt en mij de rust gaf die ik verlangde in een vader. Ik mocht zekerheid vinden in Hem. Hij veroordeelt mij niet en lacht mij niet uit om mijn zonden.
Het raakte mij diep
Ik kreeg steeds beter scherp dat ik dingen niet altijd goed doe of niet goed over mijzelf dacht en sprak. Het is voor mij een wonder om aan te nemen van Jezus voor mijn zonden is gestorven aan het kruis en ik daardoor vergeven ben. Dit blijft soms nog lastig te beseffen, maar ook ik ben het echt waard. Hij ging niet aan het kruis voor bepaalde mensen maar voor alle mensen die in Hem geloven en zijn offer aannemen. Het raakte mij diep.
Soms is het nog steeds lastig
Ik ben mijn lichaam gaan accepteren hoe het is. Mijn lichaam is een tempel van de Heilige Geest en dat moet ik met zorg behandelen. Dit betekent dus ook genoeg eten. Ik weet dat ik eten niet meer moet zien als een hoeveelheid calorieën waar je dik van wordt. Dit gaat met ups en downs. Soms is het nog steeds lastig en komt die onzekerheid weer terug, maar ik weet dat God altijd bij mij is en ik het samen met Hem aankan.
In alle tijden vertrouw ik op God ook bij lastige tijden. Ik denk dan aan Filippenzen 4:13 ‘’Ik ben tegen alles bestand, door Hem die mij kracht geeft’’.
Hierdoor weet ik dat ik alles aankan als ik samen wandel met God. Hij houdt van mij en zal mij nooit in de steek laten. Welke moeilijkheden er ook op mijn weg komen, met Jezus in mijn boot zal ik niet zinken.
***
Dit interview is met vriendelijke toestemming van Upstream geplaatst. Meer getuigenissen en informatie over Upstream is te vinden via deze link: www.upstream.cafe/verhalen
Auteur: Team Upstream
Kerk De Basis: www.basis.cc
Upstraim: www.upstream.cafe
Beeld: Videostill Youtube
Cursus: www.basis.cc/opzoeknaarGod
