Ik ben Frederique en kom uit Apeldoorn. Ik ben opgegroeid in een liefdevol gezin met een oudere broer. Als kind was ik een vrolijk, sociaal en gevoelig meisje. Op de basisschool was ik het enige meisje dat nog niet volgroeid was en erg dun en daar werd ik vaak mee gepest. Ik mocht er niet bij zitten en ook niet meespelen. Mijn moeder heeft dat vaak besproken op school. Dan werd er even gauw sorry gezegd en ging het na verloop van tijd weer precies hetzelfde.
Het pestgedrag op school had uiteindelijk invloed op ons gezin. Daar heb ik me lang rot over gevoeld. Dat ik zo werd buitengesloten op school en het centrum was van spanningen en problemen, zorgde ervoor dat ik mezelf ging bekijken met een sombere bril. Ik voelde me heel eenzaam en onzeker. Er is iets mis met mij.
De Bijbel lezen
Hoewel mijn ouders niet gelovig zijn, koos ik op de basisschool voor een vak dat ging over godsdienst. Samen met een klein groepje leerlingen gingen we de Bijbel lezen. Ik vond het hele mooie verhalen, maar het betekende nog niet zo veel op die leeftijd.
Op de christelijke middelbare school kreeg ik ook godsdienstles. Hoewel alle godsdiensten voorbij kwamen, had Jezus mijn aandacht.
Verdriet en depressiviteit
Helaas merkte ik dat ik op deze school weer te maken kreeg met dezelfde moeilijke ervaringen als eerst. De pijn die ik van binnen voelde over mijzelf stapelde zich steeds verder op. Ik werd soms overmand door verdriet en depressiviteit. En ook vond ik een manier om de pijn die ik voelde van binnen te stoppen. Ik begon met het beschadigen van mijn lichaam. Ik weet niet meer hoe dat begon, maar toen ik het deed ontdekte ik dat het me even hielp. Het was alsof ik de pijn verplaatste naar mijn lichaam. Dat was kort een opluchting. Na een tijdje kwam de depressie weer helemaal terug.
Suïcidale gedachten
Mijn ouders ontdekten dat ik er helemaal doorheen zat. Ik voelde me leeg. De somberheid sloeg door naar suïcidale gedachten. Ik kon me wel voorstellen dat ik op een dag mijn leven zou afronden. Samen met mijn ouders hebben besloten dat ik in therapie moest. Daar moest ik veel praten over wat er is gebeurd en ook deed ik oefeningen. Bijvoorbeeld over grenzen aangeven. Maar het lag niet aan grenzen, ik had geen idee wie ik was.
X-tend
Mijn beste vriendin op de middelbare school ging op vrijdag altijd naar X-tend, de jongerengroep van Upstream. Ze nodigde mij uit om mee te gaan naar het kerstdiner. Dat leek me wel gezellig en dat was het ook. Ik voelde me daar meteen zo thuis. Iedereen was aardig voor mij. Daarom bleef ik daarheen gaan. Een plek gevonden waar ik er wel bij hoor.
Kamp
In juli ging de groep op kamp. Ik mocht natuurlijk ook mee, maar durfde ik dat wel? Wat had ik nu eigenlijk met God? Inmiddels wist ik wel dat God bestaat, maar wil ik ook iets met Hem? Na lang twijfelen besloot ik mee te gaan. Vooral omdat ik wilde ontdekken wie God is.
Een onzeker en dwalend meisje
Tijdens het kamp gebeurde er iets bijzonders. In die groep kon ik helemaal mezelf zijn. Het voelde zo vertrouwd dat ik mijn hart luchtte over alles. Myrthe en Michiel, de leiders, kwamen niet met allerlei oordelen en oplossingen, maar bleven luisteren. Dat zij niet afhaakten, zorgde ervoor dat ik het gevoel kreeg gezien en gehoord te zijn. Ze lieten mij steeds weten wat Gods perspectief was. Hoe God keek naar mij en naar wat er gebeurd was. Hoe Hij mij zag als een onzeker en dwalend meisje en aan het wachten was, totdat ik Hem zou toelaten en naar mezelf zou kijken vanuit Zijn ogen. Toen ik thuiskwam van het kamp wist ik: ik wil meer van God.
Actief de Bijbel lezen
Ik ben actief de Bijbel gaan lezen en gaan praten met God. Ik leerde hoe God door de Bijbel tegen mij spreekt. Zo las ik Psalm 46. Een psalm die gaat over Jeruzalem en dan staat er in vers 6: ‘God is in haar midden, zij zal niet wankelen; God zal haar helpen bij het aanbreken van de morgen.’ Die zin bleef in mijn herinnering terugkomen. Als een boodschap: Ik ben bij je en je zult niet falen.
Ik leerde dat God mij heeft gemaakt. Dat Hij dankzij Jezus’ offer mijn lichaam goed genoeg vindt om in te wonen. Daarom is mijn lichaam een tempel voor Zijn geest. Dat is een lichaam dat je niet moet beschadigen, maar mag liefhebben.
Een nieuwe start
Zonder Jezus had mijn leven alleen maar verkeerd kunnen aflopen. Door Zijn dood mag ik nu met God zijn. Mag ik Gods liefde ervaren en een nieuwe start maken. Omdat Hij met Zijn dood afrekende met al mijn fouten.
Ik zie nu dat ik een weg ging van de duivel. Hoe ik mij liet leiden door leugens naar een diep, donker dal. Maar ik heb nu hoop. Mijn toekomst ligt in Gods handen nu. De duivel heeft veel te lang grip gehad op mijn gedachten, mijn gevoel en de manier waarop ik naar mezelf keek , ik geef hem nu geen kans meer. Ik ga vandaag mijn nieuwe leven beginnen met God.
***
Dit interview is met vriendelijke toestemming van Upstream geplaatst. Meer getuigenissen en informatie over Upstream is te vinden via deze link: www.upstream.cafe/verhalen
Auteur: Team Upstream
Kerk De Basis: www.basis.cc
Upstraim: www.upstream.cafe
Beeld: Videostill Youtube
Cursus: www.basis.cc/opzoeknaarGod
