Mijn naam is Koen, ik ben 36 jaar en woon in Apeldoorn. Als kind woonde ik met mijn moeder en broer in de omgeving van Nijmegen. Mijn ouders gingen scheiden toen ik vier jaar oud was. Mijn moeder was een christelijke vrouw en daarom kregen we ook een christelijke opvoeding. Ik ging naar een christelijke basisschool en heb altijd in God geloofd. Mijn droom was om voetballer te worden. Mijn vader hertrouwde toen ik 6 was met een vrouw uit voormalig Joegoslavië. Hij belandde korte tijd later in de criminaliteit.
Op mijn twaalfde begon ik op de middelbare school met blowen. Eerst om een beetje stoer te doen, maar ik merkte dat het me rust gaf en al snel raakte ik verslaafd. Ik ging nog steeds met mijn moeder naar de kerk en naar de jeugdgroep, maar voelde me behoorlijk hypocriet. Op mijn veertiende breidde ik mijn drugsgebruik uit met cocaïne. In de wereld van mijn vader zag ik dat voorbij komen en het trok mij aan. Ook daaraan raakte ik al snel verslaafd.
Het leek me niet verstandig om bij mijn moeder te blijven wonen, dus verhuisde ik naar mijn vader. Inmiddels was ik ook begonnen op een crimineel pad, waarmee ik geld kon verdienen voor mijn verslavingen. Ik pleegde diefstallen en dealde in drugs.
Omdat mijn vader geen voogdij had en mijn moeder zag dat het niet goed met mij ging, werd er ingegrepen. Ik moest voor de rechter verschijnen en hoorde dat ik onder toezicht werd gesteld, met eerst een gesloten plaatsing in een jeugdgevangenis. Later ging ik naar een open instelling. Het was een vreselijke omgeving.
Tijdens de drie jaar dat ik daar zat, kreeg ik stapels post uit de kerk. Van jongeren en ouderen die mij een hart onder de riem wilden steken. Als ik dat las, dacht ik: mensen denken aan mij. Het zette me er ook toe aan om weer met God te praten. Maar toch lukte het me niet om die wereld van geld los te laten en Jezus te volgen.
Verder met drugs en criminaliteit
Nadat ik vrijkwam, ging ik meteen weer verder met drugs en criminaliteit. Totdat ik op een punt kwam dat ik dacht: is dit nu echt het leven dat ik wil? Ik ging weer naar de kerk en vroeg de voorganger om met mij te praten. Hij kende mijn verleden en heeft me op moeilijke momenten bijgestaan, hij was ook bij zittingen aanwezig. Steeds bleef hij met mij praten en bidden.
Dat gaf me een zet om te stoppen met drugs. Ik ben zonder hulp van een kliniek afgekickt, liet mezelf dopen, gaf mijn leven aan God en bleef acht jaar clean. Ik kreeg een mooie baan als chauffeur, trouwde met een leuke vrouw, we kochten een huis en hadden dieren. Alles ging ons voor de wind.
Cocaïne
Juist daardoor verslapte mijn aandacht voor God. Alles ging goed, dus ik ging weer volledig op mezelf vertrouwen en mijn relatie met God verwaterde. Ik ging niet meer naar de kerk en dacht op een bepaald moment: zal ik nog één keer cocaïne snuiven? Dat deed ik en ik zat er meteen weer helemaal aan vast.
Mijn vrouw had het eerst nog niet door, maar ik gebruikte inmiddels alweer drie gram coke per dag. Ik wist dat er een enorme puinhoop aan rekeningen zou komen en dat we ons huis zouden kunnen verliezen. Ik vroeg mijn vrouw om aan tafel te gaan en stelde voor dat we gingen scheiden. Zij wilde dat niet, maar wist niet wat ik allemaal had gedaan. Ik wilde voorkomen dat ik haar zou meesleuren in de problemen. Na de verkoop van het huis zijn we gescheiden.
De Wending
Mijn moeder schakelde verslavingskliniek De Wending in. Ik wist dat er iets moest gebeuren en dat ik hulp nodig had. Een christelijke vriend stuurde mij in die periode dit lied: ‘Zoals je bent’ van Opwekking. Die tekst raakte me zo. Er is nog hoop als je hoop zoekt. Kom zoals je bent, met alle pijn en zonden. Ook al ben je gebroken, kijk naar je Heer. Daar is rust te vinden.
‘Ik wil Jezus volgen’
Dat was het moment dat ik besloot: ik wil Jezus volgen, ik wil dit niet meer. Ik liet me opnemen bij De Wending en besloot me te laten helpen. Via De Wending kwam ik bij Upstream terecht, waar ik ook de Op zoek naar God-cursus deed. Ik kwam ook nog in de kerk waar ik opgegroeid ben en ben deze kerk dankbaar dat ze er altijd voor mij waren op momenten dat het slecht met mij ging.
Geamputeerd
Het proces van afkicken en therapie was er één van vallen en opstaan. Tijdens een terugval, waarin ik op een avond ging blowen, werd ik wakker in het ziekenhuis. In een waas had ik mijn hand zo beschadigd dat die geamputeerd moest worden. Ik ben nu 6 jaar clean, die ene avond heeft mijn leven toen totaal op z’n kop gezet.
Door de drugs was ik nu zelfs mijn hand verloren. Ik heb nooit de intentie gehad of met de gedachte rondgelopen mijzelf wat aan te doen. Het is wel gebeurd, al was ik er niet boos om. Het liet me zien hoe belangrijk een leven met God is. Ga ik van die weg af, dan realiseer ik mij dat ik alles kan verliezen.
Leren om op Hem te vertrouwen
Ik geloofde altijd al in God, maar ik moest leren om op Hem te vertrouwen. Te vertrouwen dat Hij het beste met mij voorheeft. Dat leven tussen die twee werelden uiteindelijk vraagt om een keuze: voor Hem, voor Jezus, die voor mij stierf zodat ik met Hem mag leven. En dat ik het mag blijven proberen.
Voorlichting op scholen
Nu geef ik op scholen voorlichting over verslaving, maak ik op maandagochtend de kerk schoon en leid ik een rustig en fijn leven. Ik hoop dat ik nooit meer van dat smalle pad af raak. Dat het zo goed blijft gaan met mij. Maar ook als dat niet zo blijft, dan weet ik: Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij, Uw stok en Uw staf, zij geven mij moed.
***
Dit interview is met vriendelijke toestemming van Upstream geplaatst. Meer getuigenissen en informatie over Upstream is te vinden via deze link: www.upstream.cafe/verhalen
Auteur: Team Upstream
Kerk De Basis: www.basis.cc
Upstraim: www.upstream.cafe
Beeld: Videostill Youtube
Cursus: www.basis.cc/opzoeknaarGod
