‘Mijn naam is Timur*. Ik vertel je graag over het zomerkamp waar ik dit jaar bij was. Ik was uitgenodigd op een jongerenkamp in Centraal-Azië. Tot mijn verrassing mocht ik mee. Mijn ouders zijn moslim en het kamp werd georganiseerd door christenen. Ik heb zoveel gezien en meegemaakt. Niet voor te stellen hoeveel plezier ik heb gehad tijdens alle activiteiten die we samen deden. Zoals een zeskamp met veel waterpret en wat heb ik gelachen tijdens het handdoekvolleybal. Ik voelde mij echt op mijn gemak en heb veel nieuwe vrienden gemaakt.
Ik kon echt merken dat alles met liefde werd gedaan. Het eten was heerlijk en er was veel muziek tijdens het kamp. Die muziek was compleet nieuw voor mij, heel anders dan wat ik kende. Veel jongeren op het kamp waren moslim. Maar er waren ook jongeren die christen waren. Dat vind ik best moedig, want in ons land zijn maar weinig christenen.
Bijbelstudies
Tijdens de week waren er Bijbelstudies en bijeenkomsten. Er werden verhalen verteld uit het boek Ruth. Als ik ’s avonds in mijn stapelbed lag en mijn kamergenoten nog nakletsten over de dag, lag ik vaak na te denken over alles wat ik had gehoord. De sfeer was zo anders dan in de moskee. Tijdens het kamp heb ik voor het eerst gebeden tot de God van de christenen. Het voelde gek en toch ook weer niet.
Vakantie
We verbleven op een mooie plek. Er was rust en ruimte. Het voelde echt als vakantie. Tijdens een kampvuuravond werd de vraag gesteld wie zijn leven over wilde geven aan Jezus. Isa wordt ook genoemd in de Koran. Bij ons is Hij een profeet. Christenen zien Hem anders. Ik vond het allemaal maar verwarrend. Toch was er ook iets dat mij aantrok in de verhalen die ik op het kamp over Hem had gehoord. Mijn ouders heb ik niet verteld dat ik steeds blijf nadenken over Jezus. Ik denk niet dat ze dat leuk zouden vinden.
Vrede
Vorige week heb ik, stil in mijn bed, opnieuw gebeden tot de God van de Bijbel. Ik voelde zo’n vrede. Volgend jaar wil ik weer mee. Ik wil graag meer ontdekken over de God over Wie ik op het kamp zoveel heb gehoord. Ik zou willen dat mijn zus ook naar het kamp kon gaan. Zij is te oud, dus zij kan dit nooit meemaken. Dat vind ik echt spijtig.’
Het verhaal van Timur laat zien hoe belangrijk het is dat jongeren in Centraal-Azië de kans krijgen om het evangelie te horen.
People International is actief in Centraal-Azië om mensen en verlangt ernaar mensen bekend te maken met de God van de Bijbel. Onze zendingswerkers zetten zich op sociaal-maatschappelijk vlak in voor de gemeenschap waarin zij wonen en werken. Waar mogelijk delen zij via persoonlijke relaties over de liefde van God en redding door Zijn Zoon Jezus Christus.
Meer informatie over onze organisatie vindt u op onze nieuwe website: www.peopleinternational.nl
(*) Om veiligheidsredenen is Timur niet zijn echte naam
Geschreven door: People International
Beeld: People International / De foto is slechts ter illustratie en betreft niet de jongen uit het verhaal.
