Mijn naam is Daniël, ik ben 20 jaar en kom uit Zwolle. Ik ben christelijk opgevoed, dus de kerk, de Bijbel en het geloof waren vanaf jonge leeftijd al onderdeel van mijn leven. Vroeger zat ik bij Bible Friends en later bij andere groepen vanuit de kerk. Ik kende de verhalen uit de Bijbel, wist wie Jezus was en geloofde eigenlijk ook gewoon dat God bestond.
Toch merkte ik naarmate ik ouder werd dat ik steeds minder aansluiting voelde bij het christelijk geloof zoals ik dat toen kende. Voor mij voelde geloof vooral als regels. Je moest naar de kerk, bepaalde dingen mochten wel en andere dingen niet, en eerlijk gezegd vond ik het vooral saai en beperkend. Ik zag steeds minder waarom ik ermee door zou gaan en op een gegeven moment nam ik er eigenlijk gewoon afstand van. Ik wilde niet meer naar de kerk en had het geloof voor mijn gevoel gedag gezegd.
Op zoek
Daarna begon mijn aandacht steeds meer naar andere dingen te gaan. Ik was veel bezig met hoe ik eruitzag, met wie ik omging, wat andere mensen van mij vonden en hoe ik succesvol kon worden. Eigenlijk ging ik op allerlei plekken op zoek naar liefde, erkenning en het gevoel dat ik ertoe deed. Ik zocht dat in contact met anderen, in relaties en in hoe mensen naar mij keken.
Succes
Daarnaast zocht ik het in succes. Ik was veel bezig met geld verdienen, crypto, ondernemen en mindset. Ik dacht ergens: als ik maar genoeg bereik, genoeg geld heb en iets van mezelf kan maken, dan zal ik me uiteindelijk wel goed voelen.
Maar hoe meer ik daarmee bezig was, hoe meer ik eigenlijk mezelf kwijtraakte. Ik wist steeds minder goed wie ik zelf was. Het zoeken naar liefde en bevestiging buiten mezelf gaf uiteindelijk niet de zekerheid waarop ik hoopte. En met succes was het probleem dat het nooit genoeg was. Er kon altijd meer geld zijn, je kon altijd beter worden en er was altijd iemand die verder was dan jij.
Gamen
Op een gegeven moment werd gamen voor mij ook een manier om daar niet mee bezig te hoeven zijn. Als ik aan het gamen was, hoefde ik niet na te denken over wie ik was of waarom ik me voelde zoals ik me voelde. Ik kon mezelf daar gewoon in verstoppen en even niet met de realiteit bezig zijn. Van buiten zag je misschien niet direct dat er veel speelde, maar vanbinnen was dat anders. Ik was onzeker, kon boos zijn op mezelf en had steeds meer muren om mijn hart gebouwd. Als mensen te dichtbij kwamen, zorgde ik liever dat ze weer afstand namen. Mijn gevoelens probeerde ik eigenlijk zoveel mogelijk uit te schakelen. Maar er bleef steeds één vraag terugkomen: waarom voel ik me zo leeg?
De weg terug begon heel klein
Mijn weg terug naar God begon helemaal niet met één groot bijzonder moment. Het begon eigenlijk heel klein. Ik zag op TikTok een christelijk filmpje waar ik mij voor het eerst sinds lange tijd ergens in kon herkennen. Dat was bijzonder, omdat ik lange tijd helemaal geen aansluiting meer voelde bij christelijke dingen.
Vanaf dat moment bleven er steeds vaker christelijke filmpjes op mijn For You Page verschijnen. Ik leefde ondertussen nog gewoon hetzelfde leven en veranderde niet ineens alles, maar die vraag bleef terugkomen. Waarom voel ik me zo leeg als ik juist alles probeer te vinden wat mij gelukkig zou moeten maken?
Mijn moeder
In die periode liet mijn moeder zich ook dopen. Op dat moment trok ik mij daar eigenlijk niet zoveel van aan. Ik dacht vooral: mooi voor haar. Achteraf kijk ik daar heel anders naar. Niet veel later had ik een gesprek met een vriend die ik al een hele tijd kende. We hadden het gewoon over hoe het met ons ging en wat we voelden. Zonder dat we daar bewust mee bezig waren, kwam God ter sprake. Later lag ik in mijn bed en kreeg ik heel sterk de gedachte: je moeder heeft ontzettend veel voor je gebeden.
Dat bleek ook echt zo te zijn. Mijn moeder had jarenlang voor mij gebeden. Dat raakte mij veel meer dan ik had verwacht. Het liet mij ergens beseffen dat er misschien al veel langer dingen aan het gebeuren waren waar ik zelf helemaal niet mee bezig was.
Daarna gaf mijn moeder mij een boekje over de Heilige Geest. Dat was voor mij eigenlijk iets compleet nieuws. Ik was christelijk opgevoed en kende veel verhalen uit de Bijbel, maar een levende relatie met God en de Heilige Geest kende ik eigenlijk nauwelijks. Ik begon nieuwsgierig te worden. Als zoveel mensen zeggen dat God werkelijk spreekt, leidt en aanwezig is, waarom zou ik het dan niet zelf onderzoeken? Dus begon ik veel meer te lezen.
Met één been bij Jezus en één been in de wereld
Ik ging leesplannen volgen over onderwerpen waar ik zelf mee zat en begon de Bijbel steeds serieuzer te lezen. Langzaam begon ik steeds meer te geloven dat het echt was. Jezus werd niet langer alleen iemand uit verhalen die ik als kind had gehoord.
Maar mijn leven veranderde niet direct mee. Ik zat eigenlijk met één been bij Jezus en met één been nog volledig in de wereld. En ik geloofde inmiddels wel steeds meer dat God echt was, maar als je naar mijn keuzes, gedachten en verlangens keek, kon je daar lang niet altijd iets van zien. Ik wilde Jezus wel, maar ik wilde mijn oude leven ook niet echt loslaten. Daar begon steeds meer strijd te komen.
Twee heren dienen
Mattheüs 6:24 werd daarin voor mij een hele belangrijke tekst: ‘Niemand kan twee heren dienen.’ Dat kwam hard binnen, omdat ik steeds meer begon te beseffen dat ik precies dat probeerde te doen.
Ik wilde God, maar ik wilde ook zelf bepalen hoe ik leefde. Ik wilde Jezus volgen, maar ook vasthouden aan verlangens waarvan ik inmiddels wist dat ze mij juist verder van Hem vandaan trokken.
Wedergeboorte
Ik begon in die periode veel te lezen over wedergeboorte en over wat het betekent om met Christus te sterven en een nieuw leven te ontvangen. Dat idee sprak mij eigenlijk enorm aan. Niet letterlijk sterven, maar het oude leven achterlaten. Niet steeds hoeven leven vanuit dezelfde leegte, dezelfde verlangens en dezelfde gedachten. Ik wilde een nieuwe start. Ik ontdekte dat Jezus voor mijn fouten aan het kruis gestorven is. Door Zijn dood en opstanding heeft Hij mijn zonden weggenomen. Nu ben ik vergeven en vrij, en ziet God mij als Zijn kind. Een uitspraak die voor mij veel betekent is: “Jesus died for me, so I live for Him.”
Mijn keuze om mij te laten dopen
In die periode merkte ik ook veel geestelijke strijd. Ik heb bijvoorbeeld een nacht meegemaakt waarin ik wakker werd, niet durfde te bewegen en ontzettend zweette. Ik ervoer iets wat voor mij voelde als een donkere geestelijke aanwezigheid.
Dat maakte diepe indruk op mij. Voor mij werd de geestelijke wereld daardoor ineens veel echter.
Tegelijkertijd maakte het mij ook bang. Mijn keuze om mij te laten dopen werd daardoor zelfs even vertraagd. Ik dacht namelijk dat ik eerst allerlei dingen moest afleggen en op orde moest hebben voordat ik mij kon laten dopen. Ik zag de doop bijna als een eindpunt. Eerst mezelf fixen, alles goed krijgen en dan pas volledig voor Jezus kiezen. Achteraf zie ik juist hoe verkeerd dat eigenlijk was. Ik kon mezelf helemaal niet eerst veranderen. Ik had Jezus juist nodig.
Op 9 juni 2024 liet ik mij uiteindelijk dopen. Dat was voor mij een duidelijke keuze. Ik wilde niet langer half met Jezus en half met de wereld leven. Galaten 2:20 werd daarin heel belangrijk voor mij: ‘Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij.’
Ik dacht ergens misschien dat na mijn doop ineens alles anders zou voelen. Maar ik kwam er al snel achter dat mijn verlangens niet opeens volledig veranderd waren. Mijn oude gedachten en patronen waren er nog steeds. Dat heeft mij juist veel geleerd.
Jezus volgen is niet alleen één keuze op één dag. Die keuze is belangrijk, maar daarna begint er ook een proces waarin je denken steeds verder vernieuwd wordt.
Mijn beeld van God veranderde
Na mijn doop ben ik veel meer in de Bijbel gaan lezen. Ik begon steeds beter te begrijpen waarom de Bijbel zoveel spreekt over de vernieuwing van je denken. Ik had jarenlang mijn waarde gezocht in andere mensen, succes, geld en hoe ik overkwam. Dat verdwijnt niet ineens omdat je gedoopt bent. Mijn denken moest opnieuw gevormd worden door wat God zegt.
Ik begon ook steeds vaker keuzes met God af te stemmen. Wanneer ik stille tijd hield en vragen bij Hem bracht, merkte ik dat Hij richting gaf. Dat veranderde mijn hele beeld van geloof. Vroeger dacht ik bij God vooral aan regels, beperkingen en dingen die niet mochten. Nu begon ik te ontdekken dat een leven met God juist vrijheid, richting en leven geeft.
Bijbelschool
Ik dacht in het begin ook dat ik andere christenen niet echt nodig had. Ik dacht: geloof is toch iets tussen mij en God? Waarom zou ik daarvoor een gemeente of andere mensen nodig hebben? Ook daarin moest mijn denken veranderen.
Later ben ik onder andere een jaar lang op maandagavond een Bijbelschool gaan volgen. Dat heeft mij ontzettend geholpen om mijn identiteit in Christus beter te begrijpen en verder te groeien in geloof. Ik begon steeds meer te zien dat God ons niet gemaakt heeft om Hem alleen te volgen. We hebben andere gelovigen nodig die voor ons bidden, naast ons staan, ons bemoedigen en ons soms ook scherp houden.
De controle echt loslaten
Ondanks alles wat veranderd was, bleef er nog iets waar ik moeite mee had: controle. Ik gaf God wel ruimte in mijn leven, maar vaak nog binnen grenzen die ik zelf bepaalde. Hij mocht leiden, zolang ik ongeveer wist waar we naartoe gingen en zolang het een beetje paste bij wat ik zelf wilde.
Langzaam begon ik te begrijpen dat echte overgave iets anders is. God wil niet alleen betrokken zijn bij de onderdelen van mijn leven waar ik Hem toestemming voor geef. Ook mijn toekomst, relaties, dromen, werk en plannen mogen van Hem zijn. Juist toen ik daar steeds meer in leerde loslaten, begon God ook richting te geven op een manier die aansloot bij dingen die al in mij zaten.
Bible-Signs
Daaruit is later ook Bible-Signs ontstaan. Ik was zelf op zoek naar christelijke posters die ik qua stijl echt mooi vond, maar vond weinig wat bij mij paste. Zo ontstond het idee om moderne christelijke posters te maken waarmee Gods Woord zichtbaar wordt in het dagelijks leven van jongeren. Meer achtergrond over hoe Bible-Signs vanuit mijn geloofsweg en missie is ontstaan kun je hier lezen: www.bible-signs.com/ons-verhaal
Heer, wat wilt U?
Maar voor mij is het belangrijkste niet dat ik een onderneming ben begonnen. Het belangrijkste is wat God daarvoor in mijn hart heeft gedaan. Als dat niet gebeurd was, zou ondernemen voor mij waarschijnlijk gewoon opnieuw een manier zijn geworden om succes, geld en bevestiging na te jagen. Nu wil ik juist leren om ook daarin steeds opnieuw te vragen: Heer, wat wilt U?
Wat ik heb ontdekt
Als ik iets zou willen meegeven vanuit mijn eigen verhaal, dan is het dat alles waar ik in de wereld naar zocht uiteindelijk niet kon geven wat ik nodig had. Ik zocht liefde en erkenning bij mensen, waarde in hoe ik eruitzag, voldoening in succes en rust door mezelf te verliezen in gamen. Maar uiteindelijk bleef die leegte terugkomen.
Toen ik half met God en half met de wereld leefde, voelde geloof voor mij juist zwaar. Ik wilde twee kanten tegelijk op en dat gaf constant strijd. Toen ik echt voor Jezus begon te kiezen, begon ik juist te ontdekken dat overgave niet betekent dat je leven kleiner wordt. Voor mij bracht het juist richting, vreugde en leven.
Controle proberen te houden
Dat betekent niet dat alles nu makkelijk is. Ik merk nog steeds dat ik dingen zelf wil doen, dat ik controle probeer te houden en dat ik soms veel te snel weer vanuit mijn eigen kracht ga leven. Maar ik weet nu wel waar ik terug moet zijn: bij Jezus.
Eén vraag
Daarom is er één vraag die ik mezelf regelmatig wil blijven stellen en die ik ook aan anderen zou willen meegeven: waar probeer jij nog controle over te houden?
Misschien ben je net als ik christelijk opgevoed en ken je alle verhalen al. Misschien ben je juist ver van het geloof afgeraakt. Of misschien zit je ergens tussen Jezus en de wereld in en weet je eigenlijk dat je niet langer beide kanten op kunt.
Wat je situatie ook is, ik heb zelf mogen ontdekken dat God niet alleen een gedeelte van je leven wil. Hij wil jou. En wat ik vroeger vooral zag als regels en beperkingen, bleek uiteindelijk iets heel anders te zijn: een uitnodiging om Hem werkelijk te leren kennen en mijn leven aan Hem toe te vertrouwen.
Interview met: Daniël Kersing
Foto: © Bible-Signs
Christelijke posters: www.bible-signs.com
