Aanstaande dinsdag vinden in Israël de verkiezingen plaats die wellicht onze belangrijkste verkiezingen van de eenentwintigste eeuw zullen zijn. Afhankelijk van de uitslag zal mijn land ofwel op weg zijn naar een overwinning op Iran en zijn terroristische milities, ofwel afglijden naar een gevaarlijke capitulatie voor linkse druk, die ernstige gevaren en langdurige gevolgen met zich mee zal brengen. Lees hieronder meer hierover in het gedeelte getiteld „De verantwoordelijkheid van de gelovige in het stemhokje“.
Ik wil mijn diepgaande analyse hierover bewaren, omdat ik niet wil dat deze brief een somber en onheilspellend karakter krijgt. Het leven is goed, God heeft alles in handen, en het is mijn verjaardag, wat betekent dat ik vanavond feest vier met mijn gezin. Ik zal deze avond nog meer koesteren dan eerdere verjaardagen, want morgen vertrek ik naar Italië. Daar zal ik drie dagen lang spreken bij Missione Paradiso in Catania, op Sicilië. Op zaterdag zal ik tijdens een conferentie van een hele dag lesgeven aan de hand van mijn boek ‘The Israel Decree’. Zondag geef ik twee keer les, één keer ’s ochtends en één keer ’s middags. Maandagavond geef ik vervolgens live vanuit Catania les tijdens een sessie die wordt uitgezonden op YouTube, X en Facebook. Er is nog plaats voor de sessies op vrijdag en zaterdag, dus als je in de buurt bent, kom dan gerust langs.
Mijn schoonvader
Tegenwoordig heb ik altijd gemengde gevoelens als ik naar Italië reis. Ik voel vreugde, omdat ik van de Italianen houd en er hechte vriendschappen heb opgebouwd. Maar het is ook moeilijk, want iets meer dan vier jaar geleden is mijn schoonvader, Hanan Lokes, overleden terwijl hij samen met dominee Mike Golay en mij op spreekbeurtentournee was in Italië. Ik voel nog steeds dezelfde emoties als toen ik hem in zijn hotelkamer aantrof, en ik word eraan herinnerd hoe hartverscheurend zijn verlies voor mijn familie was. Maar ik denk ook terug aan de impact die Hanan heeft gehad op de geloofsgemeenschap in Israël. Ik en zoveel anderen hebben geleerd van zijn wijsheid, zijn gesterkt door zijn onderwijs en gemotiveerd door zijn onverschrokken geloof. Toen ik over Elia schreef, werd ik voortdurend herinnerd aan de verstrekkende invloed die kan voortkomen uit het feit dat één persoon ‘ja’ zegt tegen God. Dat woord was Hanans antwoord telkens wanneer God hem riep. Daardoor heeft hij een krachtige, blijvende erfenis achtergelaten.
Bijbelervaringstour
Vandaag nemen we afscheid van de laatste deelnemers aan onze Bijbelervaringstour van oktober 2026. Velen zijn op de 17e vertrokken, maar sommigen bleven nog wat langer voor een uitstapje naar Jordanië, waar ze plaatsen als de berg Nebo, Petra en Wadi Rum konden bezoeken. De tour was voor iedereen levensveranderend, ongeacht hoe lang ze bleven, en we zijn de Heer zo dankbaar dat Hij iedereen heeft beschermd en hen in staat heeft gesteld deel te nemen aan deze geweldige ervaring.
EEN SPECIALE PODCAST MET AMBASSADEUR MIKE HUCKABEE
Morgen, 23 oktober, om 10.00 uur PDT, breng ik een bijzondere aflevering van The Anchor Podcast uit met Mike Huckabee, de Amerikaanse ambassadeur in Israël. Ik ken de ambassadeur al vele jaren en ik was erg blij toen ik hoorde dat hij door president Trump was gekozen voor deze ongelooflijk belangrijke functie. In deze podcast bespreken we tal van kwesties met betrekking tot de Verenigde Staten en Israël. Daarnaast deelt ambassadeur Huckabee zijn getuigenis over hoe hij zijn leven aan de Heer heeft gegeven, en geeft hij ook inzicht in hoe hij door president Trump werd geroepen voor de functie die hij nu bekleedt. Het is een prachtig uur dat we samen doorbrengen en dat je niet mag missen! Je kunt de aflevering vinden op YouTube, X en Facebook.
DE VERANTWOORDELIJKHEID VAN DE GELOVIGE IN HET STEMHOKJE
Wat een waanzinnige week is het geweest in Frankrijk en andere delen van Europa. Het lijkt erop dat de stille jihad, die langzaam aan kracht heeft gewonnen door middel van immigratie, eindelijk zijn stem heeft gevonden. Geweld, brandstichting en wreedheid kwamen allemaal tot uiting in razende menigten. Hoewel president Macron zijn beste Mr. Magoo-imitatie tevoorschijn haalde en Franse burgers de schuld gaf van het terroristische geweld, kon iedereen met twee werkende ogen zien wie er deel uitmaakten van die gewelddadige bendes. Het waren moslimimmigranten die met open armen en zonder vragen in het land waren verwelkomd, omdat dat in de ogen van links het juiste leek om te doen. Iedereen die verder kon kijken dan de kortzichtige liberale agenda, waarschuwde dat dit open-grenzenbeleid het land nog zou opbreken. Links veroordeelde die waarschuwingen als racistisch, en nu heeft het land te maken met de roofzuchtige horden.
Maar hoewel het makkelijk is om te zeggen: „Ja, Frankrijk krijgt wat het verdient“, moet de rest van Europa hier lering uit trekken. Het is echter niet alleen een Europees fenomeen. Amerika en Israël hebben dezelfde liberale politici met dezelfde linkse ideologieën, en zij zijn van plan de samenstelling van onze naties op vergelijkbare wijze fundamenteel te veranderen. Voor Amerikanen die in Colorado, Idaho, Utah en nu ook Texas wonen: jullie zijn voorbeelden van wat links met het hele land probeert te doen. Vijfentwintig jaar geleden had Colorado een Republikeinse gouverneur en twee Republikeinse senatoren. Nu, na de toestroom van liberalen uit Californië, is de staat een bolwerk van de Democraten en een van de meest liberale staten van het land.
In Israël geldt hetzelfde, maar de verandering vindt op andere manieren plaats. Wij zijn meesters in subtiliteit en achterkamertjespolitiek. Onze veranderingen vinden plaats wanneer we de regerende partij kunnen ondermijnen en onze eigen mensen kunnen plaatsen. Dit is waar Benjamin Netanyahu mee te maken heeft bij de verkiezingen van dinsdag. Krachtige krachten hebben zich tegen hem verenigd en zijn vastbesloten hem ten val te brengen. Deels komt dat doordat ze zijn standpunt tegen Iran afkeuren, deels door hun verlangen om tot de Europese club te worden toegelaten, en deels door Netanyahu’s krachtige verzet tegen de linkse justitiële hervorming die het Hooggerechtshof in feite tot de autocratische leiders van het land zou maken.
Sommigen zeggen dat christenen niet zouden moeten stemmen. Zij zeggen dat God de touwtjes in handen heeft en degenen aan de macht zal brengen die Hij kiest. Anderen zeggen dat ze geen kandidaat kunnen steunen wiens morele levenswijze niet strookt met bijbelse principes. Weer anderen zeggen dat de tegenpartij zo machtig is dat hun stem er niet toe doet. Ik kan het tot op zekere hoogte eens zijn met elk van deze opvattingen. God heeft alles in handen. Hij zal degenen aan de macht brengen die Hij wil. En er zijn net zo goed walgelijke, slijmerige conservatieven als er walgelijke, slijmerige liberalen zijn. Maar dat verandert niets aan de noodzaak voor gelovigen om te stemmen.
Als ik stem, stem ik op basis van het programma en niet op basis van de persoon. Ik geloof in God. Ik geloof in het leven. Ik geloof in nationale kracht die getemperd wordt door welwillendheid. Stel dat we één kandidaat hebben die een keurige familieman is, die vrijwilligerswerk doet in de opvang voor daklozen en in zijn vrije tijd katjes redt, maar die ook voor abortus is en vindt dat we de christelijke invloed in de samenleving moeten beperken.
Dan hebben we ook nog een man die al drie keer gescheiden is, een grofgebekte man die zijn vrije tijd doorbrengt met sportweddenschappen, maar die zich inzet voor het recht op leven en vindt dat bijbelse principes – ondanks zijn eigen worstelingen om ze na te leven – toch het fundament van onze natie moeten blijven. Ik ga niet op die familieman stemmen. Maar ik ga ook niet uit principe helemaal niet stemmen. Ik ga stemmen voor het recht op leven en voor bijbelse waarden. Let op de specifieke woorden die ik heb gebruikt. Ik stem niet op de man. Ik stem voor de agenda.
Het doet me denken aan de woorden van Paulus aan de Filippenzen:
Sommigen prediken weliswaar Christus uit afgunst en twistzucht, maar anderen ook uit welwillendheid. De eersten verkondigen Christus wel uit eigenbelang, niet zuiver, met de bedoeling aan mijn gevangenschap verdrukking toe te voegen, maar de laatsten uit liefde, omdat zij weten dat ik tot verdediging van het Evangelie aangesteld ben. Maar wat dan nog? Toch wordt Christus op allerlei wijze verkondigd, of het nu onder een voorwendsel is of in waarheid; en daarover verblijd ik mij, ja, zal ik mij ook verblijden. (Filippenzen 1:15-18)
Er zijn slechte mensen die op de een of andere manier toch het juiste doen. Hoe reageert Paulus daarop? Hij verheugt zich. Ik begrijp het – dit kan een ontmoedigende tijd zijn om een gelovige kiezer te zijn. Maar als christenen niet stemmen, dan zal de vijand elke keer de overwinning behalen. God werkt Zijn wil uit in deze wereld. En meestal gebruikt Hij Zijn volk om die uit te voeren. Ik bid dat Gods volk op 27 oktober in Israël en op 3 november in de Verenigde Staten de stemhokjes vult om te laten zien dat zij achter het leven, Israël en een bijbelse agenda staan.
DE VLOEK VAN PALESTINA EN DE CHAOS-DOCTRINE
Door de geschiedenis heen is het bijna altijd de gangbare cultuur geweest om zich tegen Israël te keren. Natuurlijk waren er momenten waarop delen van de wereld hun geweten lieten spreken en medelijden hadden met de Joden, bijvoorbeeld na de Holocaust en na 7 oktober, maar die periodes waren altijd van korte duur en wanneer het antisemitisme terugkeerde, gebeurde dat met zo’n overweldigend elan dat het de verloren tijd leek in te halen. Dat is wat we de afgelopen twee jaar hebben gezien. Zodra de krokodillentranen waren „opgedroogd“, waren het haten van Israël en het liefhebben van Palestina weer in de mode.
Deze culturele ommezwaai was in heel Europa en in Amerika waarneembaar. Palestina is momenteel het verzamelpunt waarrond de oproerige menigte in Frankrijk en andere Europese landen zich verzamelt om hun molotovcocktails te gooien. De media wijzen hoge huurprijzen en een slechte economie aan als oorzaak van het geweld. Als dat waar is, waarom zijn er dan zoveel Palestijnse vlaggen en keffiyehs te zien onder de onruststokende anarchisten? Palestina is de nieuwe Che Guevara geworden en de haat tegen Israël vormt de kern van de nieuwe revolutie. En de Palestijnse groep is een vloek geworden voor iedereen die hen steunt.
Wat de driftbuien hebbende kleuters die met de Palestijnse vlag zwaaien niet beseffen, is dat geen enkel land of geen enkele groep zich ooit krachtig tegen Israël heeft verzet en daar beter uit is gekomen. Dat is nog nooit gebeurd. Begin bij de Amalekieten en de Egyptenaren en ga zo door de geschiedenis heen tot vandaag. Het werkte niet voor de Perzen uit de oudheid en het werkt niet voor de Iraniërs van vandaag. Ik maak me dus geen zorgen over wat deze jodenhaters mijn land zullen aandoen. Ik maak me wel zorgen over wat deze revolutionaire Palestijnse groep hun eigen landen zal aandoen.
De Chaosdoctrine, ook wel bekend als de ‘3,5%-regel’, stelt dat als je 3,5% van de bevolking – wat neerkomt op ongeveer 8% van de volwassenen – ertoe kunt brengen om zich gedurende een bepaalde periode actief en zichtbaar tegen een regering te verzetten, die regering uiteindelijk gedwongen zal worden om toe te geven aan de eisen van de tegenstanders of volledig zal instorten. Dat is wat je vandaag de dag in Frankrijk ziet. Dat is wat je binnenkort zou kunnen zien in het Verenigd Koninkrijk, Spanje, Nederland, de Verenigde Staten en andere landen die onderdak bieden aan degenen die in de greep zijn geraakt van de Palestijnse vloek. Daarom zei ik dat een land sterk moet zijn. De randgroep afdoen als een onbeduidende bende gekken is geen strategie die op de lange termijn werkt. Dit is nog een reden waarom gelovigen gebruik moeten maken van hun rechten als burgers en moeten gaan stemmen nu er nog tijd is.
ANDER NIEUWS
Er gebeurt nog veel meer in de wereld. Israël bereidt zich voor op een aanval door Iran vóór de verkiezingen, bedoeld om het momentum tegen Netanyahu te keren. President Trump heeft zijn steun uitgesproken voor de herverkiezing van de premier, ondanks pogingen van de media om het tegendeel te bewijzen. Premier Netanyahu heeft zijn nieuwe veiligheidsdoctrine bekendgemaakt, waarin vier hoofdbedreigingen en tien veiligheidspijlers worden geïdentificeerd. Dit zijn slechts enkele verhalen uit de afgelopen twee drukke weken. Om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws, kun je de aflevering van gisteren van ‘MidEast & Beyond’ bekijken, met dominee Barry Stagner en mijzelf. Daarin worden de bovenstaande verhalen uitgebreider behandeld. Volg ook mijn Telegram-kanaal en abonneer je op het YouTube-kanaal van Behold Israel. Met deze bronnen blijf je altijd op de hoogte van het nieuws uit Israël.
GODS ONVERVANGBAAR VOLK
Wist je dat het verhaal van Israël niet eindigde toen het Nieuwe Testament begon? Mijn binnenkort te verschijnen boek ‘God’s Irreplaceable People’ neemt je mee door de woorden van Jezus, de brieven van de apostelen en de profetieën die nog in het verschiet liggen, om te laten zien dat God nog niet klaar is met Zijn volk, en dat Zijn trouw aan hen de maatstaf is voor Zijn trouw aan jou. Dit vervolg op ‘The Israel Decree’ is kort, betaalbaar, informatief en prettig om te lezen. En met een verschijningsdatum op 1 december is het een perfect kerstcadeau voor familie en vrienden. Bestel je exemplaren vandaag nog!
EEN WOORD VAN DANK
Toen we de plannen voor 2026 maakten, herinner ik me dat sommige van mijn medewerkers zeiden dat het het drukste en meest hectische jaar zou worden dat ik ooit bij Behold Israel heb meegemaakt. Ze hadden gelijk. Maar nu ik het laatste kwartaal inga, doe ik dat met grote dankbaarheid in mijn hart. God heeft mij gezegend met een geweldige familie, een fantastische kerkgemeenschap, een invloedrijke wereldwijde bediening met toegewijde, liefdevolle en godvrezende medewerkers, en duizenden trouwe broeders en zusters over de hele wereld die voortdurend voor mij bidden en deze bediening ondersteunen. Ik voel me nederig bij deze prachtige, onverdiende zegeningen die de Heer mij heeft geschonken. En vanuit het diepst van mijn hart dank ik jullie dat jullie mij vergezellen op deze geestelijke reis.
In de verwachting van Zijn komst,
Amir Tsarfati
Amir Tsarfati is een geboren Israëli en voormalig majoor in het Israëlisch leger (IDF). Hij is de oprichter en directeur van Behold Israel. Dit is een non-profitorganisatie die Bijbels onderwijs geeft door middel van rondleidingen, conferenties en social media, en vanuit een Bijbels en profetisch gezichtspunt nieuws en informatie over Israël biedt.
Lees meer op de website van Amir Tsarfati: beholdisrael.org
Deze nieuwsbrief is vertaald door de redactie van ChristelijkNieuws vanuit de mail van Amir van donderdag 22 oktober 2026. Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
Meer berichten van Amir Tsarfati zijn te vinden op:
YouTube: www.youtube.com
Telegram: t.me/beholdisraelchannel
Facebook: facebook.com/beholdisrael
Instagram: instagram.com/amir.tsarfati
X / Twitter: x.com/beholdisrael
Nederlandse boeken van Amir: Het Zoeklicht