‘…verandering…van verdriet in blijdschap en van rouw in een feestdag..’ (Esther 9:22) Haman, de Jodenhater, wilde alle Joden uitroeien en vernietigen (Esther 9:24) en hij werpt het Pur, dat is het lot, om deze dag te bepalen. Met een wet van Meden en Perzen denkt hij dan alles onder controle te hebben: het staat vast, het is onveranderlijk, het gaat gebeuren.
Wat lijkt er ook in deze wereld veel vast te staan en onveranderlijk te zijn als een wet, een zekerheid. Wij zien oorzaken en gevolgen en hebben wetenschap en techniek en zo denken wij te weten wat er gaat gebeuren.
In het boek Esther speelt het toeval een grote rol. Het is het enige boek in de Bijbel waar de naam van God niet in voorkomt. Maar door het hele verhaal heen zien we juist in al die ‘toevalligheden’ de leiding van God tot in het kleinste detail.
En zo is het ook bij ons. Niet het wetmatige bepaalt ons leven, niet alle berekeningen en alle logica van deze wereld. Het is onze hemelse Vader, die we niet kunnen zien, maar die ons hele leven in Zijn hand heeft. Hij doet ons toe-vallen, in-vallen (van ‘boven’ naar beneden) wat Hij voor ons goed vindt.
Wie voor Hem openstaat en Hem vertrouwt
kan door Hem verrast worden
in de ‘toevalligheden’ van het leven.
‘Het lot wordt in de schoot geworpen, maar elke beslissing daarvan is van de Here.’ (Spreuken 16:33) Het lot werpen betekent: het wordt aan het toeval overgelaten.
toeval is niet toevallig
Auteur: Redactie
Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
