Kent u dat ook, dat er zich situaties in ons leven voordoen waarin een bijbelvers plotseling heel levendig voor ons wordt en heel concreet tot ons spreekt? Mijn vrouw en ik hebben net zo’n situatie meegemaakt!
Op een zondag in april 2026 hadden we mijn schoonmoeder bezocht in het bejaardentehuis in Oost-Friesland, vlakbij Leer. We brachten een paar uur met haar door en zaten zelfs een tijdje buiten voor het huis in de zon. Het viel ons op dat onze moeder duidelijk veranderd was; we vermoedden dat deze verandering te wijten was aan beginnende dementie. ’s Avonds reden we vervolgens heel ontspannen naar de camperplaats in Delfzijl, omdat we een paar dagen vakantie wilden nemen.
“Mijn tijden zijn in Uw hand”
De volgende ochtend luisterden we naar een ochtendgebed. De dominee sprak over een vers uit Psalm 31, namelijk vers 16: “Mijn tijden zijn in Uw hand” Dat zeggen dan wel zo gemakkelijk, en toch is het zo ongelooflijk moeilijk en ingrijpend! Want, zo zei de dominee, met deze woorden erkennen we dat we juist geen controle hebben over ons leven, ons sterven of onze gezondheid. Daarmee erkennen we dat Gods handelen altijd juist is en dus ook altijd goed!
Toeval?
Het bijzondere aan dit vers is dat het voor 13 april 2026 ook in het rooster van de Herrnhuter Broedergemeente stond. De Herrnhuters hebben, sinds het begin van deze gemeenschap in 1722, de gewoonte om een jaar van tevoren, voor elke dag van het komende jaar, een vers uit het Oude Testament uit een verzameling zorgvuldig geselecteerde Bijbelteksten te loten en daar een bijpassend vers uit het Nieuwe Testament bij te zoeken. Dit ter verklaring van het ‘toeval’ dat juist Psalm 31:16 voor 13 april was geloot.
Telefoon…
Na het ontbijt en onze stille tijd keken we uit naar een ontspannen dag en vertrokken we op onze fietsen. Rond 15.00 uur ging de mobiele telefoon van mijn vrouw; het bejaardentehuis belde omdat mijn schoonmoeder ’s ochtends niet was opgestaan en haar toestand zo sterk was verslechterd dat men nog geen overzicht had van wat er verder zou gebeuren. Om 17.00 uur belde de directeur van het tehuis en zei dat de toestand van onze moeder inmiddels zo ernstig was geworden dat we er rekening mee moesten houden dat ze nog diezelfde nacht zou kunnen overlijden.
Overlijden
We zijn daarom meteen teruggereden naar het bejaardentehuis en troffen onze moeder daar al bewusteloos aan. In de loop van de avond kwam de directeur van het tehuis nog twee keer de kamer binnen en spraken we over verschillende dingen, onder andere ook over dit vers dat de Heer ons tijdens de ochtendmeditatie had geschonken. Onze moeder werd steeds rustiger en keerde in de vroege ochtenduren van 14 april geheel in vrede, zonder uiterlijk waarneembare doodstrijd, terug naar haar en onze hemelse Vader. Ze werd 90 jaar oud.
Geen angsten
En ze had in haar leven veel te maken gehad met angsten; ze was vooral bang voor het stervensproces, maar nu had God, de Vader, haar een kort stervensproces en diepe vrede geschonken in de laatste uren van haar leven. Over wat haar na de dood te wachten stond, had ze overigens een duidelijk beeld en daar keek ze naar uit.
Het is in het (christelijke) bejaardentehuis gebruikelijk dat, wanneer een van de bewoners overlijdt, als overlijdensbericht een foto van de overledene met een bijbelvers naast een kaars in de foyer wordt geplaatst – het bijbelvers naast de foto van onze moeder was die uit Psalm 31:16!
Gods plan
Mijn vader is inmiddels 95 jaar oud, woont sinds november 2025 in een hospice en heeft elke dag de sterkste pijnstillers nodig om de dag door te komen. Hij zou heel graag eindelijk naar huis willen gaan en hij bekende me dat hij mijn schoonmoeder ‘toch een beetje benijdt’, omdat zij nu haar bestemming heeft bereikt. Hij begrijpt soms niet goed waarom de Heer hem nog steeds niet naar huis heeft gehaald.
Vorig jaar moesten we een jonge broeder uit onze gemeente begraven; hij was 39 jaar oud geworden, vader van drie kinderen en had zich met heel zijn hart ingezet voor de zendingsdienst. Er was veel voor zijn genezing gebeden… Velen bidden nu voor onze vader dat hij eindelijk naar huis mag gaan en voor onze moeder hadden we gebeden dat ze in rust en vrede naar huis mag gaan…
De gebeden voor de jonge broeder heeft onze hemelse Vader (blijkbaar) niet verhoord, de gebeden voor mijn vader blijkbaar ook nog niet, maar de gebeden voor mijn schoonmoeder heeft Hij wel verhoord! Waarom dat zo is, weten we niet – maar deze drie voorbeelden laten ons op treffende wijze zien wat de woorden “Mijn tijden zijn in Uw hand” uit Psalm 31:16 kunnen betekenen.
God heeft een plan voor ieders leven en de Bijbel zegt dat dit plan het beste voor ons is, ook al kunnen we dat niet altijd begrijpen!
Te weinig geloof?
En nog iets: er zijn gemeenten waar de overtuiging heerst dat we alles, werkelijk alles van God kunnen krijgen, als we maar genoeg geloven en genoeg in geloof bidden. Als gelovigen in deze gemeenten dan ziek worden en ondanks hun geloof en gebeden niet genezen, dan zijn er helaas ook gevallen waarin deze arme broeders en zusters, bovenop hun leed, ook nog eens te horen krijgen dat ze te weinig geloof hebben en met te weinig geloof hebben gebeden. Ik geloof dat zulke uitspraken onjuist zijn, omdat onze God soeverein is en daarom onze gebeden kán verhoren, maar ze niet altijd onmiddellijk volgens onze wensen hóéft te verhoren!
“Mijn tijden zijn in Uw hand”– dat zegt men zo gemakkelijk en snel, maar de realiteit achter deze woorden kan ongelooflijk uitdagend zijn. Voor mijn vrouw en mij is deze tekst nu tot leven gekomen.
Lars Krüger
Lars woont met zijn vrouw in Duitsland en is een groot liefhebber van de natuur. Hij is actief in de plaatselijke christengemeente. Regelmatig is hij met zijn fotocamera te vinden in natuurgebieden. Voor deze site schrijft hij over zijn belevenissen en trekt hij mooie parallellen met teksten uit de Bijbel. Vertaling: redactie christelijknieuws.nl.
