Het LGBTQ+-festival ‘Pride Land’ aan de Dode Zee roept veel vragen op

Wim Grandia: Het verhaal doet inmiddels al een aantal weken de ronde in zowel seculiere als christelijke media. Deze zomer wordt in het Israëlische resort Ein Bokek aan de Dode Zee een LHBTQ+-festival georganiseerd met de naam Pride Land. Verschillende media, waaronder The Jerusalem Post, schreven dat het festival van 1 tot en met 4 juni zou plaatsvinden. Op de officiële website van Pride Land wordt echter 1 tot en met 4 juli genoemd. Er lijkt dus sprake van een onjuistheid in de berichtgeving.

Het grootste LGBTQ+-festival

Pride Land wordt aangekondigd als een tijdelijke Pride City aan de Dode Zee: een locatie die dag en nacht moet bruisen, met hotels, strandlocaties, feesten en een centraal podium. Volgens de organisatoren draait het om vrijheid, acceptatie, liefde en gemeenschap. Via het officiële X-account van het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken werd het evenement onlangs nog onder de aandacht gebracht, met de claim dat dit het grootste LGBTQ+-festival in het Midden-Oosten moet worden.

Een beladen plek

Juist de locatie maakt dit nieuws opvallend. Voor wie vertrouwd is met de geschiedenissen van het Oude Testament, is de Dode Zee niet zomaar een plek. Dit gebied roept herinneringen op aan Sodom en Gomorra. Waar deze steden vóór hun ondergang precies hebben gelegen, daarover zijn de meningen verdeeld, maar in elk geval in deze regio.

Het schuurt

Bij het lezen van de nogal uitbundige website van Pride Land moet ik denken aan wat we in Genesis 19 en op andere plaatsen in de Bijbel* lezen over wat ooit de kenmerken waren van Sodom en Gomorra: goddeloosheid, hoogmoed, gebrek aan gastvrijheid en (homo)seksuele losbandigheid. En dan schuurt het met name bij dat laatste wanneer juist binnen de LHBTQ+-gemeenschap vaak zo openlijk wordt gevierd wat de Bijbel zonde noemt. * Judas 1:7; 2 Petrus 2:6-8; Ezechiël 16:49-50

Geen populair standpunt

Ik besef dat dit geen populair standpunt is, maar naar mijn overtuiging wel in de lijn van de Schrift. De Bijbel spreekt duidelijk over homoseksuele praktijk als strijdig met Gods bedoeling voor seksualiteit, en al helemaal wanneer deze wordt losgekoppeld van een relatie van liefde en trouw. Ik wil hierbij overigens wel meteen aangeven dat veel homoseksuele mannen en vrouwen — christen of niet, praktiserend of niet — zich vaak niet herkennen in de soms nogal extravagante en aanstootgevende sfeer van pride-evenementen.

We staan in dezelfde rij

En minstens zo belangrijk: de Bijbel geeft geen enkele aanleiding om homoseksuele mensen neer te zetten als een aparte categorie van ‘grote(re) zondaren’. De Bijbel veroordeelt net zo goed de zonden van hoogmoed, roddel, hebzucht, bitterheid, overspel, pornografie, leugen, liefdeloosheid en schijnheiligheid. Wat dat betreft staan we allemaal in dezelfde rij van zondaren. Het schokkende van Pride Land is dus niet dat daar extra grote zondaren samenkomen, maar dat zonde wordt gevierd als iets positiefs: vrijheid, identiteit en feest. Deze woorden komen in de aankondigingen van Pride Land steeds weer terug.

Het laagste punt

De organisatie gaat er prat op dat het festival wordt gehouden op het laagste punt van de aarde. De keuze om juist in dit dode en verlaten woestijngebied een dergelijk evenement te organiseren, wordt onder meer verklaard doordat er geen buren zijn. Dus ook geen geluidsbeperkingen, geen veroordelende blikken en alleen ‘muziek die versmelt met het woestijnlandschap’. De woorden ‘laagste’ en ‘dode’ roepen bij mij echter heel andere associaties op…

Liefde zonder waarheid

Ook dít festival – en dat geldt voor heel veel andere zaken en ontwikkelingen – laat zien dat we in een tijd leven waarin de mens nog nadrukkelijker zelf bepaalt wat goed is. Daarom raakt dit nieuws aan iets groters dan dit ene festival. We leven in een tijd waarin liefde wordt losgemaakt van waarheid, vrijheid van heiligheid en identiteit los van de Schepper. En zonde wordt niet alleen verdragen, maar steeds vaker openlijk gevierd.

Israël niet afschrijven

De bekende Amerikaanse commentator Tucker Carlson, die de laatste jaren kritisch is op steun aan Israël, gebruikte dit festival als aanleiding om te vragen waarom christenen nog achter Israël zouden staan. Deze vraag is vanuit de Bijbel niet zo moeilijk te beantwoorden. Wat er deze zomer in Ein Bokek staat te gebeuren, laat zien dat Israël op dit moment – zoals dat ook in het Oude Testament vaak het geval was – grotendeels nog in ongeloof en zonde leeft. Paulus schrijft in Romeinen 11 dat er over Israël voor een deel verharding is gekomen. Die verharding is ernstig, maar gedeeltelijk en tijdelijk. Israël kan geestelijk dwalen en zondigen tegen de hemel, maar Gods verbondstrouw blijft staan. Denk aan wat we leren uit het leven van de profeet Hosea.

We blijven zegenen

Daarom blijven wij ons biddend en zegenend geestelijk verbinden met het uitverkoren volk van God, wat er ook gebeurt. Dat is iets anders dan alles goedpraten wat er in Israël gebeurt. Want zonde blijft óók in Israël echt zonde, en God zal daar niet aan voorbijgaan. Reken maar, dat als de profeten van het Oude Testament vandaag in Israël zouden rondlopen, ze niet mals zouden zijn in hun oproepen tot verootmoediging en bekering.

God werkt ook

Bovendien vertelt Pride Land niet het hele verhaal van Israël. Al decennialang groeit ook in Israël de messiasbelijdende beweging. Volgens onderzoek van het Caspari Center telde deze beweging in 2020 ruim 15.000 mensen die verbonden waren aan messiaanse gemeenten, verdeeld over 273 gemeenschappen. Daarmee is deze beweging in twintig jaar tijd meer dan verdrievoudigd. Recentere schattingen noemen inmiddels ongeveer 30.000 messiasbelijdende Joden of gelovigen in messiaanse gemeenten, maar zulke cijfers zijn minder exact te verifiëren. Hoe dan ook laat deze ontwikkeling zien dat God aan het werk is onder Zijn volk. Ja, er is geestelijke verwarring en openlijke zonde. Maar er is ook genade. Er zijn Joodse mannen en vrouwen die Christus leren kennen als de beloofde Messias. Als een ‘voorproefje’ op wat komen gaat!

Christus is gekomen

Pride Land aan de Dode Zee laat zien hoe diep de mens verlangt naar vrijheid, liefde en identiteit. Maar zijn deze diepe zaken uiteindelijk niet alleen te vinden in de Heere Jezus? Paulus schrijft in 1 Timotheüs 1:15 dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars, van welke soort of waar ze ook vandaan komen, zalig te maken. Jezus schenkt echte vrijheid, vervult ons hart met echte liefde en laat ons zien wie we werkelijk zijn. En daarom heeft ieder mens, Jood of heiden, Jezus nodig.

Auteur: Wim Grandia
Met vriendelijke toestemming overgenomen van de nieuwsbrief van 3 juni 2026
Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
Informatie: www.wimgrandia.nl
Openbaring: www.zieikkomspoedig.nl
Daniel: www.detijdvanheteinde.nl
Thessalonicenzen: www.debazuinzalklinken.nl
Online bijbelstudies: YouTube

Christelijk Nieuws
ChristelijkNieuws.nl maakt gebruik van cookies