In het zuiden van Tsjaad begint met de regentijd het zaaiseizoen. Het is ook de tijd waarin kinderhandel toeneemt. In een dorp als Ngangara worden kinderen verkocht voor een paar tientjes. Die donkere wolken moeten snel wijken.
Het zijn geen incidentele verhalen die ik afgelopen maand van Abdoul, voorzitter van het kinderbeschermingscomité van Ngangara, hoorde. De regentijd is begonnen, ieder gezin bereidt zijn akker voor. Maar dit is ook de tijd dat een andere handel opbloeit: kinderhandel. Abdoul vertelde dat kinderen in zijn dorp voor 25 euro worden verkocht. De prijs van een paar schoenen of van een boek.
Wereldwijd leven naar schatting 50 miljoen mensen geketend in moderne slavernij, onder wie zo’n 12 miljoen kinderen. Kale cijfers alleen zeggen weinig. Pas als iemand je aankijkt en vertelt wat er gebeurt, krijgt het gewicht. Dan gaat het niet over statistiek, maar over kinderen met een naam.
Kinderuitbuiting heeft veel gezichten. Meisjes worden op zeer jonge leeftijd uitgehuwelijkt. Jongens moeten onder zware omstandigheden in mijnen werken om goud of mineralen te winnen. Kinderen hoeden een van de vele runderkudden die Tsjaad doorkruisen. Moderne slavernij is er barre praktijk.
Onrecht
Het afschaffen van slavernij is niet slechts met een wet in te dammen. De oorzaken zijn dieper. We leven in een gebroken wereld. Ouders zijn zo wanhopig door armoede dat ze geen andere uitweg zien. Armoede, onwetendheid en gebrek aan perspectief vormen hun ketenen. Anderen handelen volgens eeuwenoude gebruiken waarin de waarde van een kind anders wordt gewogen dan wij gewend zijn.
Tegelijk mag begrip nooit leiden tot acceptatie. Kinderuitbuiting is geen onvermijdelijk gegeven. Het is een onrecht dat bestreden kan en moet worden. De sleutel ligt vaak dichterbij dan we denken.
In Ngangara werkt moeder Julienne samen met andere ouders aan verandering. Ze kreeg twee jaar geleden een paar geiten. Dat is uitgegroeid tot een klein handeltje, waarmee ze nu het schoolgeld van haar kinderen betaalt en samen met het dorpscomité bijdraagt aan beter onderwijs. Het lijkt een klein verhaal, maar dit is waar het verschil begint: bij gezinnen en gemeenschappen die verantwoordelijkheid nemen.
Het verbreken van de ketenen van moderne slavernij is geen afgesloten hoofdstuk uit de geschiedenis. Staan wij open voor het leed dat iedere dag nog geleden wordt? Zolang er kinderen zijn die worden verkocht voor 25 euro, zijn de ketenen nog niet overal gebroken.
Hun lot roept ons op om ook verantwoordelijkheid te nemen. Ieder mens is geschapen naar Gods beeld. Samen met Abdoul en Julienne biddend werken aan tekenen van een komend Koninkrijk, waar geen ketens meer zijn.
Auteur: Jonathan van Dijke
Foto: Woord en Daad
Meer info: www.woordendaad.nl
