Richt het Rode Lijn-protest zich tegen het Israëlische beleid, of tegen Israël als Joodse staat?

De organisatie Israel en de Bijbel schrijft: De Rode Lijn-demonstratie van 8 november in Amsterdam vroeg aandacht voor het leed in Gaza. Dat is er en daarvoor mogen we onze ogen niet sluiten. Maar tijdens de demonstratie kwam veel meer samen dan alleen de verontwaardiging over Gaza: verzet tegen kolonialisme, racisme, apartheid, ongelijkheid, westerse invloed en het zionisme. Welke ideeën kregen een podium? En waar ligt de grens tussen kritiek op Israël en de afwijzing van de Joodse staat?

Wie kreeg het podium?

Bij de organisatie waren onder meer Amnesty International, Oxfam Novib, PAX, The Rights Forum en BDS betrokken. Zij willen dat Nederland meer druk op Israël uitoefent.
Op het programma stond ook Omar Barghouti, medeoprichter van de internationale BDS-beweging, die oproept tot boycots en sancties tegen Israël. BDS wil een einde aan de bezetting van Palestijnse gebieden, gelijke rechten voor Palestijnse burgers van Israël en het recht op terugkeer voor Palestijnse vluchtelingen.
De beweging spreekt zich officieel niet uit voor één of twee staten. Barghouti zelf pleit voor één democratische staat met gelijke rechten voor Joden en Palestijnen. Daarmee zou Israël niet als afzonderlijke Joodse staat blijven bestaan.
Dat roept een belangrijke vraag op: Richt het protest zich alleen tegen het Israëlische beleid, of vooral tegen Israël als Joodse staat?

Hamas ook internationaal

Naast de diverse politieke standpunten verdient ook de invloed van extremistische netwerken binnen de bredere protestbeweging aandacht. Op 7 oktober 2023 vermoordden en ontvoerden Hamas en andere terroristen honderden Israëlische burgers.
Maar hun verantwoordelijkheid lijkt uit beeld te zijn verdwenen wanneer over de oorlog in Gaza wordt gesproken. Hamas is bovendien niet alleen in het Midden-Oosten actief. Volgens het AIVD-jaarverslag 2025 bestaat in Europa al jaren een netwerk dat geld inzamelt voor Hamas, propaganda verspreidt en politieke invloed probeert uit te oefenen.
Deze bevindingen vormen geen bewijs dat Hamas achter de Rode Lijn-demonstratie zat. Maar ze laten wel zien dat de activiteiten en invloed van Hamas zich ook tot Europa uitstrekken.

Samidoun: reden tot zorg

Samidoun zegt op te komen voor Palestijnse gevangenen, maar zamelt volgens de Amerikaanse overheid geld in voor het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP). Dit is een extreemlinkse Palestijnse terreurorganisatie die Israël wil vernietigen en betrokken was bij de aanslagen van 7 oktober 2023. Volgens de AIVD verheerlijkt Samidoun Nederland geweld tegen Israëliërs. Dat roept de vraag op: Waar trekken de organisatoren van anti-Israëlprotesten de grens?

Wanneer de grens over?

Kritiek op Israël is niet automatisch antisemitisch. Maar Joden verantwoordelijk houden voor Israëlisch beleid, hen vanwege hun identiteit bedreigen, of ‘zionist’ als verhuld woord voor ‘Jood’ gebruiken: dát is antisemitisme, geen kritiek. Ook het afschilderen van Israël als een nieuw nazi-Duitsland of het gelijkstellen van de oorlog in Gaza aan de Holocaust is onacceptabel. Zulke vergelijkingen verdraaien de geschiedenis en maken de Holocaust tot een politiek wapen.
Sinds 7 oktober 2023 is antisemitisme wereldwijd sterk toegenomen. Anti-Israëlische en antisemitische denkbeelden blijken in de praktijk regelmatig samen te gaan.
Maar wie zegt op te komen voor mensenrechten, moet ook een duidelijke grens trekken bij antisemitisme.

De liefde voor Israël

Christenen mogen kritiek hebben op de Israëlische regering. Ook uit liefde voor Israël mag onrecht worden benoemd. Ook de Bijbel laat zien dat God het volk Israël ter verantwoording riep. De profeten spaarden het volk en zijn leiders niet wanneer zij zich schuldig maakten aan onderdrukking en machtsmisbruik.
Wie voor recht opkomt, moet onrecht durven benoemen, ongeacht wie het betreft. Liefde voor Israël en het Joodse volk vraagt niet om het verdedigen van alles wat de Israëlische staat doet, maar om eerlijkheid, Bijbelse bewogenheid en trouw aan Gods Woord.

Israel en de Bijbel

Israel en de Bijbel is een organisatie die mensen wil verbinden met Israël en de bijzondere plaats die het land inneemt in de Bijbel. Vanuit liefde voor Gods Woord en betrokkenheid bij het Joodse volk wil de organisatie kennis, inzicht en bewustwording delen over de Bijbelse betekenis van Israël. Door middel van informatie, ontmoetingen en verdieping wordt aandacht gevraagd voor de rijke geschiedenis, de actuele ontwikkelingen en de blijvende verbondenheid tussen Israël en de Bijbel. Met respect, bewogenheid en een open hart wil Israel en de Bijbel mensen inspireren om zich verder te verdiepen in Gods trouw, Zijn beloften en de bijzondere betekenis van Israël binnen Zijn heilsplan. De organisatie is actief met de verspreiding van de hele Bijbel in de taal van de Joden. Het motto is: Een Bijbel in elk Joods huis

Backpack Bijbel

De Backpack Bijbel van Stichting Israël en de Bijbel is speciaal ontwikkeld voor jonge Israëli’s die na hun militaire dienst een reis door de wereld maken. Omdat deze jongeren vaak lange tijd onderweg zijn, is de Bijbel klein, licht en voorzien van een stevige hoes met ritssluiting. De Bijbel bevat zowel het Oude Testament (de Tenach) als het Nieuwe Testament in het Hebreeuws, aangevuld met informatie over Messiaanse profetieën en Bijbelse thema’s. Het doel is om deze jongeren tijdens hun reizen in aanraking te brengen met Gods Woord en hen te laten ontdekken wie Jesjoea (Jezus) is. Zo krijgen zij de gelegenheid om, juist tijdens hun zoektocht naar rust, antwoorden en betekenis in het leven, de Bijbel te leren kennen.