Het verhaal van Judith: Ik ben Judith en ik kom uit Apeldoorn. Ik werd geboren in een christelijk gezin met drie broers. We gingen op zondag naar de kerk en eigenlijk heb ik altijd wel geloofd in God. Ik geloofde wat mijn ouders geloofden en ik wist dat ze de waarheid spraken als het over God ging.
Ook ervaarde ik als kind dat God er echt voor mij was. Als ik me bang of verdrietig voelde, ging mijn moeder met mij bidden. Dan voelde ik dat God er was en dat ontroerde mij altijd. Ook toen ik als tiener zelf ging bidden werd ik daar blij van. Er kwam een soort vreugde bij.
Geloof met regels
Als puber ging ik steeds meer ontdekken van de wereld. Ik kreeg meer niet-gelovige vrienden en ik dacht dat zij veel vrijer waren dan ik. Ze zeiden wat ze wilden, werden niet ‘beperkt’ door een geloof met regels en ze hoefden niet naar de kerk elke zondag. Soms voelde ik me daardoor anders dan de rest en dat vond ik vervelend.
Bescherming
Daardoor ging ik zelf wat kritischer kijken naar het geloof. Wie is God nou eigenlijk voor mij? Ken ik God eigenlijk wel en wil ik ook leven met God, of neem ik alleen het geloof van mijn ouders over? Als ik nu daaraan terugdenk, besef ik dat die regels die ik zo beperkend vond, juist er voor zijn om mij te beschermen. God heeft die regels niet gemaakt om ons te pesten, maar om ons voor de wereldse dingen te beschermen.
Corona
Zo rond mijn 15e brak corona uit. Dat was een vreemde tijd en had direct effect op mijn leven. Ik voelde me vaak eenzaam en het ging mentaal niet goed met mij. Ik dacht: als God bestaat, waarom voel ik mij dan zo? Ik werd boos op Hem en nam langzaam steeds meer afstand. Ik wilde kijken wat er nog meer te vinden is in het leven.
Ik liet God helemaal los
Ik ging niet meer naar de jeugdavonden van de kerk en ik sprak ook niet meer met God. Ik trok meer naar vrienden die niet gelovig waren en ik ging andere muziek luisteren. Heel geleidelijk liet ik God helemaal los. Ik ervaarde heus wel blije momenten, maar dat bleef niet. Al snel voelde ik dat er iets miste. Ook al waren er losse geluksmomenten, ik was niet meer echt gelukkig. Toch zag ik bij mijn niet-gelovige vrienden wel dat ze gelukkig waren en zij waren ook niet met God bezig, dus hoe kon dat dan? Ik ging dat geluk steeds zoeken in andere dingen. Soms leek het alsof ik het vond, maar dan was het snel weer weg.
Dieptepunt
Na ruim drie jaar afgekeerd van God te leven, bereikte ik het dieptepunt. Ik zag geen uitweg meer. Ik zat vol met depressieve gedachten en was alle motivatie en levenslust verloren. Ik voelde me eenzamer dan ooit. Mijn moeder zag het en sprak met me daarover. Ze stelde me de Op-zoek-naar-God-cursus voor, zodat ik buiten de kaders en ideeën van mijn ouders zelf kon gaan ontdekken wie God is.
Op-zoek-naar-God-cursus
Ik schreef mezelf in en dat was de beste keuze die ik heb gemaakt in mijn leven. De cursus begon met een introductieavond. Er was eigenlijk nog maar weinig diepgang over God en het geloof, maar toen ik daarvan thuiskwam was ik al zo blij. Ik wist meteen: het gaat weer goedkomen. Alleen al de keuze om me te richten op Hem, was genoeg.
Ben ik nog wel welkom bij God?
Ik schaamde me voor mijn gedrag naar God. Waarom heb ik Hem eigenlijk losgelaten? Ik kon dat niet begrijpen. Dat belemmerde me om met Hem te praten en ik heb het bidden lang uitgesteld. Ben ik nog wel welkom bij God? Is Hij niet teleurgesteld?
Ik houd van Psalm 139. Daarin las ik dat God altijd bij mij is:
‘Als ik de vleugels uitsla zoals het morgenlicht,
als ik ga wonen bij het uiteinde van de zee,
dan zal ook daar Uw hand mij leiden,
Uw rechterhand mij vasthouden.’
Terug naar God
Ook toen ik me van Hem afkeerde, was Hij dus nog steeds bij mij. Ik kan me niet voor Hem verbergen. Hij wilde niet dat mijn ontrouw tussen ons in kwam te staan. Daarvoor kwam Jezus naar ons. Omdat God allang wist dat ik het zelf niet zou kunnen. Omdat Hij weet waar ik naar verlang. Daarom nam Hij zelf de straf voor die zonden en kan Hij mij vergeven. Dus is Hij niet teleurgesteld in mij. Hij wist dit allang en wilde dolgraag dat ik weer bij Hem zou komen – en dat deed ik.
De vrede van God
Als ik nu terugkijk, zie ik hoe God deze periode heeft gebruikt om mij te laten inzien wat een relatie met Hem betekent en hoeveel dat waard is. Hoe mensen zich voelen als ze zonder die relatie door het leven moeten. Hoe moeilijk zo’n leven is, zonder de vreugde en de vrede van God. Hoe het soms kan lijken op vrijheid, maar het eigenlijk ontzettend verdrietig is om met alleen die losse geluksmomenten door het leven te moeten.
Ik geloofde altijd al in God, maar nu weet ik hoeveel dat waard is en hoe mijn hele leven daarvan afhangt. Ik weet het tot in het diepst van mijn ziel.
***
Dit interview is met vriendelijke toestemming van Upstream geplaatst. Meer getuigenissen en informatie over Upstream is te vinden via deze link: www.upstream.cafe/verhalen
Auteur: Team Upstream
Kerk De Basis: www.basis.cc
Upstraim: www.upstream.cafe
Beeld: Videostill Youtube
Cursus: www.basis.cc/opzoeknaarGod
