Ik ben een van de miljoenen internationale bezoekers die de afgelopen tijd naar Amerika zijn gereisd. De meesten zijn hier om hun nationale voetbalteams aan te moedigen tijdens het WK. Maar ik ben hier om aan boord te gaan van een schip voor onze Alaska Cruise Prophecy Conference.
Morgen vertrekken Barry Stagner, Bob Pearle, Bob Kopeny en ik, samen met veel medewerkers van Behold Israel en honderden conferentiedeelnemers, naar een van de mooiste gebieden op aarde. Tijdens deze reis zullen we genieten van fijne onderlinge gemeenschap, samen zingends, bijzondere excursies en natuurlijk krachtig onderwijs rechtstreeks uit Gods Woord.
Met alle onrust in mijn eigen deel van de wereld is het een zegen om er even tussenuit te zijn en te genieten van Gods indrukwekkende schepping in Alaska. Deze reis zet me nu al aan het denken over een aantal belangrijke onderwerpen. Daarover schrijf ik aan het einde van deze nieuwsbrief onder de kop ‘Een belangrijk woord’. Na de cruise begint mijn reis van 47 dagen (naar Dubai, Verenigde Arabische Emiraten), Nieuw-Zeeland en Australië), waarin veel spreekbeurten staan gepland.
Voor mijn vertrek vierden wij als gezin de Bar Mitswa van onze jongste zoon. Dat was een bijzonder moment waarin we samen met familie en goede vrienden zijn overgang naar volwassenheid mochten vieren. Hij is een bijzondere jongen en ik ben er zo trots op dat ik zijn vader mag zijn. Dit bijzondere moment herinnerde mij er opnieuw aan dat het leven om méér draait dan alles wat er wereldwijd gebeurt. Het gaat om geloof. Het gaat om familie. Het gaat erom dat wij Gods overvloedige zegeningen herkennen en Hem daarvoor met dankbaarheid eren. Deze reis zal lang duren, maar ik ben gezegend met een gezin dat thuis op mij wacht. Ik weet dat zij net zo blij zullen zijn om mij weer te zien als ik hen.
Psalm 127:3-5
Zie, kinderen zijn het eigendom van de HEERE, de vrucht van de schoot is Zijn beloning. Zoals pijlen in de hand van een held, zo zijn de zonen, ontvangen in de jeugd. Welzalig de man die zijn pijlkoker daarmee gevuld heeft; zij worden niet beschaamd, als zij met de vijanden spreken in de poort.
HET NIEUWS
Wie mij op Telegram volgt, weet dat ik de afgelopen tijd gefrustreerd ben geraakt over de, zoals het lijkt, overgave van de Verenigde Staten aan Iran. Maar in het grotere geheel is het niet belangrijk wat ik ervan vind. Wij hoeven niet alles mooi te vinden wat er gebeurt. God heeft Zijn gezag niet aan iemand anders overgedragen. Er zijn tijden waarin Hij gebeurtenissen toelaat waar wij blij van worden en die we vieren. En er zijn andere tijden waarin Hij situaties toelaat die ons verdrietig maken, ons frustreren of ons zelfs boos maken. Maar we weten dat wat die gebeurtenissen ook zijn, ze moeten plaatsvinden om ons verder te brengen op Gods tijdlijn. Elke stap vooruit op die tijdlijn brengt ons dichter bij het moment dat wij opgenomen zullen worden om onze Redder te ontmoeten in de lucht.
Dat gezegd hebbende: dit hele Memorandum of Understanding (MoU) dat is overeengekomen tussen de Verenigde Staten en Iran is in mijn ogen een complete balagan (chaos)! Hoe kan een vrijwel verslagen vijand uiteindelijk in een gunstiger positie terechtkomen dan toen de oorlog begon? Dat is absurd. Het is alsof de geallieerden in 1945 Berlijn bereiken, vlak voor de overwinning stoppen en vervolgens een overeenkomst ondertekenen waardoor de nazi’s aan de macht blijven. Dat is volkomen onlogisch.
In mijn vorige nieuwsbrief heb ik veel dingen opgesomd die president Trump en Amerika hebben gedaan, die een grote zegen voor Israël zijn geweest. Wie mij op Telegram volgt, weet dat ik veel respect voor heb voor de huidige leider van Amerika. Maar respect betekent niet dat je het altijd met iemand eens hoeft te zijn. Als je kritiek hebt op bepaalde beslissingen, betekent dat niet dat je ineens ‘van kamp bent gewisseld’. Ik kan niet in het hart kijken van de president. Dus kan ik alleen maar gissen naar de motieven achter enkele van zijn recente beslissingen.
Zoals ik eerder al heb gezegd, denk ik dat zijn bezoek aan China invloed op hem heeft gehad. Misschien heeft president Xi hem onder druk gezet door te dreigen Taiwan binnen te vallen als de oorlog met Iran niet zou worden beëindigd. Dat is echter mijn eigen inschatting op basis van omstandigheden, niet op basis van harde feiten.
Daarnaast vermoed ik dat geld een rol heeft gespeeld bij recente beslissingen, vooral geld uit Qatar. Gisteren maakte Trump zijn eerste vlucht met de nieuwe Air Force One van 400 miljoen dollar, een geschenk van Qatar. Het toestel wordt beschreven als ‘een paleis in de lucht’ en is het toppunt van luxe. Maar het vliegtuig is slechts het meest zichtbare voorbeeld van de geldstroom. Amerikaans vastgoed, technologie en de energiesector hebben allemaal geprofiteerd van de investeringen van deze kleine natie. Maar geen enkel terrein is zo sterk beïnvloed door het geld uit Qatar als het Amerikaanse onderwijssysteem, met name het hoger onderwijs. In mijn nieuwe boek The Elijah Mandate, dat binnenkort verschijnt, ga ik uitgebreid in op de invloed van Qatar op het Amerikaanse onderwijs. De emir van Qatar wilde een einde aan de oorlog tussen de VS en Iran, en dat is ook gebeurd.
Tot slot denk ik dat de president de druk voelt van de verkiezingen in november. De benzineprijzen moesten omlaag. De rust moest worden hersteld. Nu al is duidelijk dat de VS een nieuwe en krankzinnige periode ingaat. Dinsdag wonnen overal in het land de ‘junior Mamdani’s’ de voorverkiezingen, waaronder de schokkende nederlaag van de al jarenlang zittende liberale afgevaardigde uit Colorado, Diana DeGette, die werd verslagen door de 29-jarige radicale socialist Melat Kiros. Als auteur van The Art of the Deal is president Trump iemand die begrijpt waar overeenstemming over moet worden bereikt en waarop compromissen moeten worden gesloten om de macht te behouden die nodig is om in een vijandige regering nog verschil te kunnen maken. Is dat wat er gaande is?
Er is gelukkig ook positief nieuws. Ik ben bemoedigd door het werk van minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio bij het tot stand brengen van afspraken tussen Libanon en Israël. De Libanese regering erkent steeds duidelijker dat Hezbollah en Iran de oorzaak zijn van de problemen van hun land, niet Israël. Voor het eerst in de geschiedenis heeft de Libanese regering officieel vastgelegd dat Israëlische troepen in Zuid-Libanon mogen blijven zolang er naast het Libanese leger nog gewapende milities aanwezig zijn. Deze openheid voor Israëlische hulp leidde vorige week tot de grootschalige vernietiging van kilometerslange ondergrondse tunnels in Majdol Zoun, in Zuid-Libanon. Deze tunnels kronkelden onder moskeeën, scholen en huizen door en bevatten wapens, drones en slaapvertrekken voor Hezbollah-terroristen. Iran ziet dat Israël zich in Libanon niet aan een staakt-het-vuren houdt, wat mogelijk de reden is waarom het de afgelopen dagen enkele schepen in de Straat van Hormuz heeft aangevallen.
Ook in Gaza werden tunnels aangevallen. Israël heeft in ongeveer zestien kilometer van het tunnelnetwerk langs de Egyptische grens zo’n 30.000 kubieke meter beton gestort. Door de vele toegangspunten in woningen en winkels liep het beton vervolgens over de straten. Israël blijft het grondgebied van Hamas verkleinen en het aantal nog levende terroristen verminderen.
Tot slot wil ik kort stilstaan bij de vreemde en ongezonde relatie tussen president Trump en de Turkse president Erdoğan. Israël had tijdens de oorlog een plan om het Iraanse regime ten val te brengen, maar Trump maakte op verzoek van de Turkse president een einde aan dat plan. Ik heb in deze nieuwsbrief niet genoeg ruimte om het verhaal volledig recht te doen, maar als je de opmerkelijke details wilt horen, bekijk dan de Special Update die ik gisteren online heb geplaatst. Daarin behandel ik alle onderwerpen die ik hier heb besproken, en meer.
EEN BELANGRIJK WOORD
Zelfs wanneer de situatie er somber uitziet – en geloof me, dat is nu zo – zit onze Heer nog altijd op de troon, en Zijn wil zal worden volbracht. De beste manier om in deze tijd door het leven te gaan, is door een paar eenvoudige waarheden voor ogen te houden.
Het kwaad triomfeert slechts tijdelijk. De goddelozen kunnen een tijdlang voorspoed hebben, maar hun einde staat vast, terwijl de rechtvaardigen zullen bloeien in de Heer (Psalm 92:8-16). Wij mogen nooit moe worden van het doen van het goede. Zoals Paulus schreef: ‘En laten wij niet moe worden goed te doen, want te zijner tijd zullen wij oogsten, als wij het niet opgeven’ (Galaten 6:9).
Ik zal niet doen alsof de afgelopen drie jaar gemakkelijk zijn geweest. Er waren veel momenten waarop ik het gevoel had dat ik nog maar net het hoofd boven water kon houden. Wat mij staande hield, waren de Heer, mijn gezin en het geweldige team met wie ik het voorrecht heb te dienen. In Gods Woord blijven – en het onderwijzen vanuit Israël en over de hele wereld – is een van de grootste bronnen van kracht in mijn leven geweest.
Deze belofte van de Schrift werd mijn dagelijkse werkelijkheid: ‘Want God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid, maar van kracht en liefde en bezonnenheid’ (2 Timotheüs 1:7).
Angst was nooit mijn worsteling. Verdriet wel.
Verdriet toen ik zag hoe miljoenen mensen werden verblind, misleid en gemanipuleerd door de vorst van deze wereld. Verdriet toen ik zag hoe velen die beweren Gods Woord te kennen, het verdraaien, uit zijn verband rukken en ontelbare mensen meeslepen in misleiding en leringen van demonen (1 Timotheüs 4:1).
Jezus waarschuwde dat Zijn wederkomst zal plaatsvinden wanneer de wereld geestelijk onverschillig en onvoorbereid is. Daarom droeg Hij ons op om waakzaam te zijn, gereed te zijn en in voortdurende verwachting te leven. ‘Weest ook u daarom bereid, want op een uur waarop u het niet zou denken, zal de Zoon des mensen komen’ (Mattheüs 24:44). Daarom beschouw ik het als een groot voorrecht en een zegen dat ik binnenkort aan boord mag gaan van een cruiseschip met meer dan 700 gelovigen, die met één doel samengekomen: de Heer aanbidden, de onderlinge gemeenschap genieten en samen ijverig Zijn Woord bestuderen.
Vergeet dit nooit: Israël blijft een van de duidelijkste geestelijke lakmoesproeven voor zowel de kerk als de volken. De manier waarop mensen reageren op Gods verbondsvolk zegt vaak veel meer dan hun politieke opvattingen – het legt hun geestelijke gesteldheid bloot.
Ik wil graag iedereen bedanken die aan het einde van vorige maand heeft gereageerd op mijn oproep. Dank aan iedereen die heeft toegezegd voor onze bediening te bidden en ons werk financieel te steunen. Door jullie betrokkenheid kunnen wij Gods Woord wereldwijd blijven verkondigen, zonder concessies te doen. Daar ben ik jullie heel dankbaar voor.
Zoals Jakobus schrijft:
‘Elke goede gave en elk volmaakt geschenk is van boven en daalt neer van de Vader der lichten, bij Wie er geen verandering is, of schaduw van omkeer.’ (Jakobus 1:17)
In de verwachting van Zijn komst,
Amir Tsarfati
Amir Tsarfati is een geboren Israëli en voormalig majoor in het Israëlisch leger (IDF). Hij is de oprichter en directeur van Behold Israel. Dit is een non-profitorganisatie die Bijbels onderwijs geeft door middel van rondleidingen, conferenties en social media, en vanuit een Bijbels en profetisch gezichtspunt nieuws en informatie over Israël biedt.
Lees meer op de website van Amir Tsarfati: beholdisrael.org
Deze nieuwsbrief is vertaald door de redactie van ChristelijkNieuws vanuit de mail van Amir van donderdag 18 juni 2026. Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
Meer berichten van Amir Tsarfati zijn te vinden op:
YouTube: www.youtube.com
Telegram: t.me/beholdisraelchannel
Facebook: facebook.com/beholdisrael
Instagram: instagram.com/amir.tsarfati
X / Twitter: x.com/beholdisrael
