Column – Een wat verdrietig makend app-je leidde tot het schrijven van deze column.
App-je
Laat ik beginnen met het citeren van het app-je dat ik vanmorgen ontving: “Vandaag weer longfunctietest gedaan. Uitslag was teleurstellend. Na ongeveer 15 jaar lang een longfunctie te hebben gehad van tussen de 50 en 55 procent, daar was die vorig jaar ineens 46%. En vandaag bleef de teller steken op 42%. Jammer. Maar gelukkig probeer ik niet vanuit mijn longen maar vanuit mijn hart te leven en te werken. En met mijn hart is niks mis.”
Een hart dat ….
Tot zover de feitelijke mededeling. Wat vind je van de woorden “Maar gelukkig probeer ik niet vanuit mijn longen maar vanuit mijn hart te leven en te werken”? Ik vind het een zin waarover ik een poosje kan nadenken. Hoe bijzonder is het dat je dit kunt schrijven als je net een teleurstellende mededeling hebt gekregen over het functioneren van je longen. Maar ook “Hoeveel mensen zouden leven en werken vanuit hun hart?” En laat ik me dan beperken tot christenen. Voor hen is het hart in geestelijke zin toch de motor voor hun doen en laten. Ik heb even opgezocht hoe vaak het woord ‘hart’ in de bijbel (HSV-vertaling) voorkomt. Dat is 1432 keer! Velen van ons kunnen vermoedelijk zonder enige moeite bijbelteksten citeren waarin het woord ‘hart’ voorkomt. Een hart dat – als het goed is – de Heere God toebehoort. Een hart waarin Hij Zijn liefde heeft uitgestort. Een hart dat (daarom?) klopt voor de wereld om ons heen. En zo kan ik misschien nog wel even doorgaan.
Ik wil het hierbij laten. Genoeg stof tot nadenken. Van waaruit leven jij en ik?
Auteur: Willem van Leiden
Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
