Wim Grandia: Het was ooit de titel van een Nederlandse speelfilm. Later volgde bij BNN/VARA een gelijknamige serie over waargebeurde, gruwelijke gebeurtenissen in de Nederlandse onderwereld.
Van God los… het wordt voor mij ook steeds meer een omschrijving van wat er in ons land gaande is. Alsof we steeds meer gaan lijken op het Israël in de dagen van de richteren. In het gelijknamige bijbelboek lezen we twee keer dat in die tijd iedereen deed wat juist was in eigen ogen. Tegelijkertijd klinkt door het hele boek het verdrietige refrein dat de Israëlieten deden wat slecht was in de ogen van de Heere. De gevolgen van die telkens terugkerende afval laten zich samenvatten met de woorden die ik als kind al leerde zingen: Wie God verlaat, heeft smart op smart te vrezen (Psalm 32:5 Oude Berijming). Misschien klinken die woorden inmiddels wat ouderwets, maar het waarheidsgehalte is er niet minder om.
Bijwoners en vreemdelingen
Van God los… Deze woorden komen regelmatig bij mij op als ik kijk naar allerlei ontwikkelingen in ons land en ook wereldwijd. Ik hoef de voorbeelden waarschijnlijk niet eens te noemen. Als je dagelijks het nieuws volgt, kun je er zelf wel een aantal bedenken. We raken als land meer en meer los van God, waardoor ik me steeds minder thuis voel in deze wereld. Wat we in Hebreeën 11:13-16 lezen, namelijk dat we op weg zijn naar een hemels vaderland en daarom op aarde slechts bijwoners en vreemdelingen zijn, wordt met de dag herkenbaarder. Ook ga ik beter begrijpen wat Lot moet hebben gevoeld, wiens ziel volgens 2 Petrus 2:8 dagelijks werd gekweld bij het zien en horen van alle wetteloze daden in zijn stad Sodom.
Wat mij raakt, is hoe Nederland, ooit een land met een christelijke identiteit, in hoog tempo verandert in een seculiere democratie waarin de meerderheid uiteindelijk bepaalt wat onze normen en waarden zijn. Begrijp me goed: ik vind ons democratisch bestel nog steeds de minst slechte optie. Maar wat gebeurt er wanneer de meerderheid ervoor kiest te doen wat goed is in eigen ogen, maar slecht is in de ogen van God? Wat gebeurt er wanneer wij als samenleving op democratische wijze besluiten God te verlaten? Geldt de waarheid van Psalm 32:5 dan nog steeds?
Dien gewoon God
Ik wil niet de profeet uithangen, maar soms ervaar ik iets van de verontwaardiging die de profeten van Israël moeten hebben gevoeld toen ze namens God misstanden aan het licht brachten. De afgelopen weken las ik opnieuw de geschiedenis van de koningen van Juda en Israël, met vrijwel hetzelfde refrein als in Richteren: En zij deden wat kwaad was in de ogen van de Heere. Tijdens het lezen werd ik er soms gewoon boos om. Waarom moet het steeds weer misgaan? Dien gewoon God en stop met het aanbidden van die stomme afgoden.
Het zit ook in mij
Maar nou even eerlijk… Wel makkelijk om met een omhooggeheven vinger te wijzen naar alles wat er in ons land gaande is. Nee, ik neem er geen woord van terug, maar ik zet ook geen punt. Want we weten het allemaal: wie met één vinger naar de ander wijst, wijst meestal met minstens drie vingers naar zichzelf. En weet je wat die drie vingers mij vertellen? Dat het diep van binnen ook in mijzelf zit. Die neiging om mijn eigen weg te gaan. Om te doen wat goed is in mijn eigen ogen in plaats van te buigen voor Gods Woord. En dat maakt me niet zozeer boos, maar vooral verdrietig.
Nu ik opnieuw bezig ben met het opnemen van de serie over het bijbelboek Openbaring, valt het me weer op: hoe verder we in de tijd van het einde komen, hoe meer mensen los zullen raken van God. Johannes beschrijft hoe mensen zich uiteindelijk zelfs zullen overgeven aan de aanbidding van het beest. Paulus schrijft in 2 Timotheüs 3 over de laatste dagen dat het zware tijden zullen worden. Mensen zullen meer liefhebbers zijn van zichzelf en van het zingenot dan liefhebbers van God. Ze zullen een schijn van godsvrucht hebben, maar de kracht ervan verloochenen. Als ik dit lees, denk ik niet alleen aan de wereld om ons heen. Het lijkt hier ook te gaan over mensen die aan de buitenkant misschien heel kerkelijk en christelijk zijn, maar van binnen feitelijk van God los leven. Ai…
Dringend bekering nodig
Ik geloof dat Nederland dringend bekering nodig heeft. Dat we als land en volk niet nog verder van God los moeten raken, maar ons moeten verootmoedigen voor Hem. Dat we moeten stoppen met doen wat goed is in eigen ogen, maar slecht is in de ogen van God.
Maar ik geloof ook dat we als kérk dringend bekering nodig hebben. Misschien moet het daar wel beginnen. Bij ons. Bij mij. Om weer echt zout van de aarde en licht van de wereld te zijn. Om zichtbaar te maken Wie God is en wat het betekent om Hem te volgen.
En vergeet dan niet om Psalm 32 helemaal te lezen of te zingen. Want waar belijdenis en bekering plaatsvinden, toont God Zich een God van vergeving, goedheid en herstel. Er is een weg terug: een leven in verbondenheid met Hem.
Auteur: Wim Grandia
Met vriendelijke toestemming overgenomen van de nieuwsbrief van 21 oktober 2026
Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
Videokanaal: video.wimgrandia.nl
Informatie: www.wimgrandia.nl
Openbaring: www.zieikkomspoedig.nl
Daniel: www.detijdvanheteinde.nl
Thessalonicenzen: www.debazuinzalklinken.nl
Online bijbelstudies: YouTube
