Wim Grandia: In mijn vorige nieuwsbrief schreef ik over het LHBTQ+festival Pride Land, dat wordt gehouden aan de oevers van de Dode Zee, bij de Israëlische badplaats Ein Bokek. In deze nieuwsbrief wil ik je aandacht vragen voor iets dat op deze zelfde plek op een dag door God tot stand zal worden gebracht. De profeet Ezechiël ziet in een indrukwekkend visioen (Ezechiël 47:1-12) hoe er een tijd komt dat deze letterlijk dode zee zal veranderen in een levende zee – en niet zo’n klein beetje ook!
De Dode Zee is stervende
De laatste tijd duiken er steeds vaker berichten en video’s op over de toekomst van de Dode Zee. Het is inmiddels een veelgebruikte uitdrukking geworden dat de Dode Zee stervende is. Het waterpeil daalt ongeveer een meter per jaar, waardoor de kustlijn zich steeds verder terugtrekt. Op plaatsen waar vroeger water was, ligt nu een droge, zoute bodem. Rondom de Dode Zee ontstaan bovendien steeds meer levensgevaarlijke sinkholes doordat ondergrondse zoutlagen oplossen en de bodem instort.
Er wordt al jaren nagedacht over hoe de daling van de Dode Zee kan worden afgeremd. Zo zijn er plannen om bijvoorbeeld vanuit de Rode Zee water naar de Dode Zee te brengen. Israël is op het gebied van watertechnologie indrukwekkend ver en menselijk ingrijpen kan wellicht helpen om de daling te vertragen; het zal de Dode Zee echter niet tot een levende zee kunnen maken. Juist tegen die achtergrond wordt het visioen van Ezechiël 47 over de tempelbeek extra indrukwekkend.
De Dode Zee komt tot leven
Ezechiël was een profeet in ballingschap. Jeruzalem en de tempel waren verwoest. Toch ziet hij in de verre toekomst weer een herstelde stad, een nieuwe tempel en… water dat vanuit de tempel begint te stromen. Het begint heel klein. Ezechiël beschrijft hoe hij door een hemelse gids langs dit beginnende beekje wordt geleid. Eerst komt het water tot aan zijn enkels. Daarna tot aan zijn knieën. Dan tot aan zijn heupen. Uiteindelijk wordt het beekje een rivier waarin gezwommen moet worden.
Vervolgens hoort Ezechiël waar deze rivier naartoe stroomt. Het water gaat richting het oosten, naar de vlakte, en uiteindelijk naar de zee. Daarmee wordt vrijwel zeker de Dode Zee bedoeld. En dan gebeurt het wonder: het water van die zee wordt gezond. De Dode Zee komt tot leven! Langs de rivier richting de zee groeien bomen waarvan de bladeren niet verwelken en de vruchten niet opraken.
Het water komt uit het heiligdom
Let op: al duizenden jaren stroomt via de Jordaan zoet water naar de Dode Zee, maar ondanks deze constante toestroom wordt de Dode Zee niet levend. Het water dat Ezechiël ziet, komt echter ergens anders vandaan. Het komt uit het heiligdom: de plaats waar God woont. Daarom brengt dit water leven.
Ik geloof dat we dit visioen in de eerste plaats mogen zien als een profetie over hoe het zal worden tijdens het Messiaanse Vrederijk op aarde. Dan zal de Heere Jezus regeren en de schepping herstellen. In die lijn zal de tempelrivier uit Ezechiël 47 op een dag letterlijk werkelijkheid worden. Dan zal zelfs de Dode Zee gezond worden. Ook de profeet Zacharia ziet hoe er op een dag levend water vanuit Jeruzalem zal stromen, zowel naar het oosten als naar het westen.
Geestelijke lijnen
Niet alle bijbeluitleggers lezen deze profetie als iets dat letterlijk zal worden vervuld. Sommigen zien Ezechiëls tempel meer als een beeld van Gods aanwezigheid bij Zijn volk. Als een vooruitblik naar Christus, in Wie God onder de mensen gewoond heeft. Anderen leggen de nadruk op de gemeente, die een tempel van de Heilige Geest wordt genoemd. Weer anderen verbinden Ezechiël 47 vooral met Openbaring 22, waar Johannes de rivier van het water des levens ziet, helder als kristal, stromend uit de troon van God en van het Lam.
Dat zijn allemaal waardevolle geestelijke lijnen. Maar laat dat geen reden zijn om een letterlijke vervulling opzij te schuiven. Wanneer je Ezechiël 40-48 uitsluitend symbolisch leest, wordt het naar mijn idee lastig om recht te doen aan al die gedetailleerde gegevens over de tempel die Ezechiël te zien krijgt. Waarom zoveel nauwkeurige maten, poorten, ruimten en ordeningen wanneer het alleen maar om een algemeen geestelijk beeld zou gaan?
Het levende water stroomt nu al
Wat ik heel mooi vind, is dat Jezus op een dag staat in de tempel, de plaats waar ook het visioen van Ezechiël uiteindelijk tot vervulling zal komen, en dan roept: ‘Als iemand dorst heeft, laat hij tot Mij komen en drinken. Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien. Johannes legt er meteen bij uit dat Jezus hiermee sprak over de Heilige Geest, Die de gelovigen zouden ontvangen.
Daarmee zegt Jezus niet dat Ezechiël 47 geen toekomstige betekenis meer heeft. Maar Hij laat wel zien dat het levende water nu al begint te stromen in het leven van wie in Hem gelooft. De volle vervulling komt nog. De Dode Zee is nog steeds dood. De wereld is nog steeds gebroken. Israël wacht nog steeds op de dag waarop de Messias in heerlijkheid zal regeren. Maar de Heilige Geest is al gegeven. En daardoor komt dit visioen ineens heel dichtbij.
Ook in ons leven kunnen er terreinen zijn waar het zout en dor is geworden en waar we het levende water opnieuw nodig hebben. En waar moeten we dan zijn? Waar begint deze stroom van levend water? In het heiligdom, dicht bij de troon, in de aanwezigheid van God. Wat daar ontspringt, brengt leven en genezing op de plekken van ons leven waar de dood regeert.
Zwemmen of pootjebaden
Wat opvalt aan die tempelrivier, is dat het niet zozeer om de breedte lijkt te gaan, maar om de diepte. Dat is veelzeggend. Het lijkt wel alsof het juist in onze tijd steeds meer gaat om breedte en steeds minder om diepte. Hoe diep mag het in ons leven met God gaan? Blijven we aan de rand zitten, met af en toe een beetje verfrissing? Of laten we ons meenemen door de rivier van God?
Houden we het bij geestelijk pootjebaden of willen we gaan zwemmen? Zwemmen betekent dat je niet alles meer onder controle hebt. Je voelt de bodem niet meer onder je voeten. Je wordt gedragen door het water. Geestelijk gezegd: je leert om je toe te vertrouwen aan de Heere God. Je laat je eigen zekerheden los en laat je meevoeren met de stroom van de Geest.
Stromen van levend water
En dan gebeurt er nog iets. Wie zelf drinkt van het levende water, wordt ook tot zegen voor anderen. Jezus zegt dat stromen van levend water uit het binnenste van de gelovige zullen vloeien. Dat betekent niet dat wij de bron zijn. Christus is de bron. Maar door Zijn Geest wil Hij ons leven gebruiken als een plek waar iets van Zijn leven zichtbaar wordt. Dat kan, net als het tempelbeekje, heel klein beginnen. Maar waar Gods rivier stroomt, komt leven.
Wat heeft ons land dat nodig! Wat hebben de mensen om ons heen dat nodig! Christenen door wiens leven heen dit levende en genezende water mag stromen. Als een voorproefje van wat tijdens het Messiaanse Vrederijk letterlijk zal worden vervuld en op de nieuwe aarde ten volle werkelijkheid zal worden. Dat is de grote lijn van Ezechiël 47. Een machtig toekomstbeeld voor Israël, Jeruzalem en zelfs de Dode Zee. Maar ook een geestelijke uitnodiging voor vandaag. Wat dood is, wordt uiteindelijk niet levend door menselijke inspanning, maar door water uit het heiligdom.
Auteur: Wim Grandia
Met vriendelijke toestemming overgenomen van de nieuwsbrief van 17 juni 2026
Foto: © Henk-Jan Oudenampsen
Informatie: www.wimgrandia.nl
Openbaring: www.zieikkomspoedig.nl
Daniel: www.detijdvanheteinde.nl
Thessalonicenzen: www.debazuinzalklinken.nl
Online bijbelstudies: YouTube
