Column – Deze keer een column over vakantie. Of beter gezegd over vrij zijn. Ik heb me daarbij laten leiden door de wapenspreuk van de Sint-Adelbertabdij in Egmond-Binnen.
Het voorwoord van de abt
Ik begin met een citaat. De abt van de Sint-Adelbertabdij schrijft in een voorwoord: “Voor menigeen is intussen de vakantie begonnen. Een tijd om te rusten en op verhaal te komen. Vakantie, dat woord vinden wij terug in de wapenspreuk van onze abdij ‘deo vacare’ vrij zijn voor God. Dat is de opzet van ons monnikenleven. Vrij zijn voor wat er eigenlijk toe doet. Dat is ook voor monniken niet vanzelfsprekend. De hectiek en de drukte sluipt soms ook ons leven binnen, om nog maar niet te spreken van alle gedachten die in de ziel kunnen spoken.” De woorden Deo Vacare staan boven de oude ingang van de abdij onder het wapen (zie bovenstaande foto). Ons woord vakantie is dus afgeleid van het Latijnse woord vacare
De woorden Deo Vacare heb ik jaren geleden ontmoet en sindsdien zijn ze met me mee gereisd. In deze vakantieperiode staan ze me weer helder voor de geest.
Vacare – vakantie
Velen zien uit naar deze periode van een paar weken vrij zijn, waarin ze niet meer naar het werk hoeven. Geen taken, geen opdrachten, geen werkstress meer en misschien een poosje bevrijd van minder leuke collega’s. Strikt genomen hoort een vakantie bij mensen die nog in het arbeidsproces zijn. Voor hen wordt de periode van werken onderbroken door een periode van vrij zijn. Een pensionado zoals ik heeft dus eigenlijk geen recht op vakantie. Toch krijg ik in de maand mei naast mijn AOW ook vakantiegeld van de SVB. Maar dat terzijde.
Vacare – vrij zijn voor
In de wapenspreuk van de abdij staat in feite nadrukkelijk dat het gaat om ‘vrij zijn voor’. Het vrij zijn heeft dus een doel. Zo kan je je de vraag stellen met welk doel je op vakantie gaat. Een aktieve vakantie of een vakantie waarin je heerlijk luiert op een strand. Een natuurvakantie of een cultuurvakantie. Of een vakantie om de banden binnen het gezin, familie of vrienden weer aan te halen door samen tijd door te brengen. En zo zijn er vermoedelijk nog wel meer voorbeelden te nemen.
Deo Vacare – vrij zijn voor God
Maar nu komen we bij de essentie van mijn column. Hoe staat het met het vrij zijn voor God? Nemen we alleen vrij van ons werk, of ook vrij van God? Laten we Die maar liever een paar weken thuis? Of nemen we Hem met eerbied gesproken mee, zodat we als we vrij zijn zo af toe ook vrij zijn voor Hem. Tijd doorbrengen met Hem door gebed en/of bijbellezen. En dat hoeft natuurlijk niet de hele dag. Maar zo af en toe eens even spreken met of stil zijn voor God. En vergeet Hem dan ook niet te bedanken voor al het mooie dat je in die periode ervaart. Zou dat ook een mooi tijdsbesteding zijn in je vakantieperiode?
Ik wens je een fijne en zegenrijke vacare.
Tekst: Willem van Leiden
Foto: Sint-Adelbertabdij in Egmond-Binnen
