Column – Een gesprekje voor ons huis met een echtpaar, dat vermoedelijk in dezelfde leeftijdsgroep valt als ik, leidde tot het schrijven van deze column.
De Verwonderinghe
Een uithangbordje met de naam van ons huis siert de gevel. Daarop staat te lezen dat ons huis ‘De Verwonderinghe’ heet. In de directe omgeving heeft lang geleden een huis met deze naam gestaan, dat bewoond werd door een invloedrijk heerschap. Op verzoek van de plaatselijke historische vereniging hebben wij ons huis ruim 20 jaar geleden deze naam laten aannemen.
Belangrijke eigenschappen
Na deze feitelijke informatie aan hen flapte ik eruit: “Verwondering en dankbaarheid. Twee heel belangrijke eigenschappen voor deze tijd.” Leven vanuit verwondering en dankbaarheid kan het leven licht en kleur geven. Ik bedoelde hiermee te zeggen dat je in een tijd, waarin het lijkt alsof alles mogelijk is juist dan een stille verwondering kan bijdragen aan je welzijn. Als je er op begint te letten kan je je over heel kleine dingen verwonderen en dat gaan waarderen.
Dat zelfde geldt voor dankbaarheid. In een tijd die soms bol staat van het opeisen van je rechten kan leven uit dankbaarheid een bijdrage leveren aan je welzijn. Natuurlijk zijn er situaties waarin/waarover je niet dankbaar kunt zijn, zoals ziekte, eenzaamheid, armoede enz. Toch durf ik te zeggen dat we in een land leven waarin in de regel voldoende aanleiding bestaat om dankbaar te zijn.
Nadat mijn gesprekspartners mijn feitelijke informatie hadden aangehoord en dat verwondering en dankbaarheid heden ten dage belangrijk zijn lieten een instemmend geluid horen. En daar bleef het wat hen betreft bij. Maar niet bij mij. Want ik zit nu achter mijn toetsenbord om hierover een column te schrijven. En iedereen mag het lezen, gelovig of ongelovig. Maar ik richt me hierna met name tot de gelovige lezer.
Stelling
Ik begin maar met een stelling, te weten ‘Het leven van een christen zou gekenmerkt moeten zijn door verwondering en dankbaarheid.” Verwonderd over het gegeven dat God je lief heeft en Zijn Zoon ook voor jou heeft gegeven. Dankbaarheid voor je het gegeven dat je Gods kind mag zijn en je een glorierijke toekomst wacht. Als je het met deze stelling eens bent dan vraag ik jou en mijzelf “En wat ervaart onze omgeving daarvan?” Staan wij bij hen bekend als dankbare mensen? Mensen die met een ondertoon van verwondering kunnen spreken over wat zij in God en de Heere Jezus hebben gevonden en dat graag met anderen willen delen?
Opmerkelijk dat een gesprekje over een huisnaam kan leiden tot deze mijns inziens diepgaande vraag. Reden genoeg om hier nog eens goed over na te denken.
Auteur en foto: Willem van Leiden
